Ocenite etot tekst:



Web-sajt Krematoriya

 Armen    Grigoryan  - muzyka, tekst, vokal
 Vyacheslav Buharov   - skripka, bekvokal, gitara
 Andrej   Musharov   - gitara
 Andrej   Saraev    - barabany
 Sergej   Tret'yakov - bas

 (z)Dobral teksty, skomponoval Epov Sergej (apsfwr@hotmail.com)



 Tango na Oblake
 Zombi
 Dvojnoj al'bom
 ZHivye i Mertvye
 Tekilovye Sny
 Mikroneziya
 Gigantomaniya
 Botanika

 * - net tekstov pesen
 a - teksty s akkordami

Dvojnoj al'bom
   1. Prohodyashchie mimo
a  2. Reanimacionnaya mashina
*  3. Klaustrofobiya
*  4. Adol'f
a  5. Tanya
   6. Kondratij
a  7. Krematorij
a  8. Leprozorij
a  9. Malen'kaya devochka
a 10. Posvyashchenie byvshej podruge
a 11. Nashe vremya
a 12. Vinus memoirs
* 13. "Sky"
a 14. Gonchie psy
a 15. Poslednij shans
a 16. Klubnika so l'dom
* 17. Dryan'
a 18. Hare Rama
a 19. Kosmos
a 20. Amerika
a 21. Bezobraznaya |l'za
a 22. Seksual'naya koshka
a 23. Autsajder
a 24. Musornyj veter





  Prohodyashchie mimo i my, idushchie sledom
  V polete let glyadyashchie v zerkala
  My hoteli b zhit' dolgo, no ya znayu
  CHto skoro Angel sna podnimet nas v nebesa
  A nam nravitsya zdes' i my hoteli by
  Ostat'sya zdes', no, uvy nam uzhe pora
  Letet'



    E                       A
  Na ee pal'cah kol'ca Saturna,
    E                    A
  Ona pahnet huzhe, chem urna.
   E                 A
  Ee ded markiz de Sad,
   H                 E
  Ee papa - SHikel'gruber.

  Ona opasnej virusa SPIDa.
  Ona krovava, kak korrida.
  Ona zovet menya obratno
  V carstvo mrachnoe Aida.

 Pr.E                  A
    Reanimacionnaya mashina  |*3
   H                  E
    I na, i na, i na hoj!

  Teplaya noch', pozdnyaya osen',
  Arbat, dom nomer 8,
  Zdes' zhila kogda-to Tanya,
  YA pomnyu eto do sih por.
  Kto-to rezhet v vannoj veny,
  Ot lyubvi tryasut'sya steny,
  A my p'em na kuhne vodku.
  S Dzhimmi Hendriksom vtroem.


  O, mutnoglazaya devica,
  Ty leleesh' konchik shprica,
  No naprasno, oj naprasno,
  Ty letaesh' v oblakah.
  Oblaka plohaya opora,
  Ty na zemlyu ruhnesh' skoro,
  I dovezet tebya mgnovenno
  Do blizhajshego holma.








 C         H                C         A
 V temnom zale vse tancuyut, i moya podruga v takt
 C         G        C                 Em
 Izvergaet dozu pota v diskotechnyj smrad
 C            H          C                A
 YA stoyu v krutom razdum'e sredi potnyh i mokryh ryl
    C            G          C                 Em A C G D
 Svyashchennoj zloboj vozvyshayas' nad skoplen'em mudil ...

     G         Em         C          G
 A u Tani na fletu byl starinnyj patefon
   C         Am         D
 ZHeleznaya krovat' i telefon
    C           D       G F#       Em   G
 I bol'she vseh ona lyubila Rolling Stones
       C     Am         D
 Janis Joplin, T.Rex i Doors

 I u Tani na stene narisoval ya oblaka
 I slona s oslom, letyashchih v nikuda
 I ona lozhilas' spat', shvativ slona za kryla
 I prosypalas' s hvostom osla ...

   C                  G  C                 G
   ZHal', chto ona umerla, zhal', chto ona umerla
       Am                     D
   Vokrug menya chuzhie lyudi, u nih sovsem drugaya igra
          C                G
   I mne zhal', chto ona umerla

 My lyubili sdelat' vid, budto my soshli s uma
 I celyj den' puskali pyl' v glaza
 S odnoj lish' cel'yu - dotyanut' do nochi i togda
 Stashchit' trusy, i voskliknut': "Ura!"

 A potom, v nachale dnya, vnov' otkryv glaza
 Ona tverdila mne o tajne sna
 O tom, chto vse v konechnom schete rastaet bez sleda
 Kak to vino, chto bylo vypito vchera ...

   ZHal', chto ona umerla, zhal', chto ona umerla
   Vokrug menya chuzhie lyudi, u nih sovsem drugaya igra
                                                 Em  G
   I mne zhal', chto ona umerla, tak davno umerla



  Ah, kuda podevalsya Kondratij
  Minutu nazad  ved' on byl s nami
  V chernom kafrane, v rozovyh dzhinsah
  S belym kajfom v karmane
  Tak ogorchat'sya so vsem ne k stati
  Daj Bog sil dopolzti do krovati

  A zavtra utrom my vyp'em piva i
  K nam vernetsya Kondratij
  Zavtra utrom my vyp'em piva i
  K nam vernetsya Kondratij
  K nam vsem vernetsya Kondratij





 ; Em7/3 - ili Hm?
    Am
 Na etoj ulice net fonarej
   Am
 Zdes' ne byvaet solnechnyh dnej
        Em7/3 G7          Am
 Zdes' vsegda    svetit luna

   Am
    Zemnye dorogi vedut ne v Rim
  Am
    Pover' mne, i skazhi vsem im -
  Em7/3        G7              Am      F  F+7  Dm
    Dorogi, vse do odnoj, privodyat syuda

            F#dim  C       Am
          V  dom   vechnogo sna
            F#dim  C       Am
          V  dom   vechnogo sna
            F#dim     C        F
          V moj dom   vechnogo sna -
                                       Am
                                  Krematorij
; (A po moemu tam ne F#dim  C Am a Am s
;  izmenenoj liniej basa like this: vse proishodit na Am, 4-ya
; struna i lady (320   0   320), posle etogo Em7/3,G7 i t.d.!;)




  Am                    C
  |j, vy, peshchernye lyudi, ustavshie zhdat' otveta,
  Am                 C
  Ob座asnite nam luchshe sushchnost' belogo sveta.
  Am           C
  Dom i rabota - kak Sodom i Gomorra,
  G                      Am
  No vot dvizhetsya kto-to - pora tushit' papirosy.

  O galantnaya ledi, razverni svoj bul'dozer,
  Zacherpni etu zemlyu - my zalozhim fundament,
  Ved' bezgolovye deti Vakha i Venery
  Uzhe celuyut derev'ya, napolnyaya ih gnoem.

     C              D            G              Am
      |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode,
     C              D       G            Am
      |j, vy, sil'nye duhom, pora stroit' leprozorij.

  Am                      Am B H C                     C B H Am
  Proch' ruki, doloj pistolety, doloj ustalost' i zlobu.
  Am                        Am B H C                         C  H
  Zarojte kamni poglubzhe v zemlyu, podarite nam lyubov' i svobodu.
  Am           C
  Ved' bezgolovye deti Vakha i Venery
  G                  Am
 Uzhe celuyut derev'ya, napolnyaya ih gnoem.

     |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode,
     |j, vy, sil'nye duhom, pora stroit' leprozorij.
     |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode,
     Vmesto bomb, raket i napalma postrojte luchshe leprozorij.




  Am         D      F                Am
  Malen'kaya devochka  so vzglyadom volchicy...
             D    F          Am
  YA tozhe kogda-to  byl samoubijcej
            D  F                 Am   F
  YA tozhe lezhal  v okrovavlennoj vanne
  F           Am G          Am
  I molcha vkushal  dym marihuany

  Ty vidish', kak mirno pasutsya korovy.
  I kak luchezarny yantarnye gory.
  My vyrvem stolby, my otmenim granicy,
  O malen'kaya devochka so vzglyadom volchicy.

  Spi sladkim snom, ne pomni o proshlom.
  Dom, gde zhila ty, pust i zabroshen.
  I mhom obrosli plity grobnicy
  Malenkoj devochki so vzglyadom volchicy.


  10. Posvyashchenie byvshej podruge

      H     Em        H       G          E
  Moya byvshaya podruga sejchas rastolstela
         Am          E            Am
  Sidit doma, varit borshch, shtopaet mucu trusy
              D                   G
  I, pryacha v myatom halate ryhloe telo
              G        H    Em  A Am H
  Ukradkoj u zerkala breet usy

  A ee tuchnyj muc vonzil svoj vzglyad v televizor
  On tol'ko est ili spit, ili smotrit v okno
  I cirom zabryzgan ego teplyj sviter
  A vzglyad bezrazlich'em ohvachen davno

             C                           A
         On vecherom, sidya za stolikom v kuhne
                 Am      D          G
         CHavkaya budet cevat' buterbrod s kolbasoj
              C                         A
         V tarelku s garnirom pikiruyut muhi
                   Am        D      G  A Am H
         I on ih lenivo otgonyaet rukoj

  No noch' prishla, i, prosharkav tapkami
  Vy locites' v krovat' i gasite svet
  I on dolgo budet myat' tebya potnymi lapami
  Izobracaya strasti, kotoryh uc net

  A v voskresen'e on nadenet sorochku i galstuk
  Pochistit botinki, i vy pridete ko mne
  Ty budesh' skromno molchat', a on gromko hvastat'
  Kak mnogo schast'ya v vashej sem'e
         A potom, proshchayas' i vyhodya iz kvartiry
         Ty uluchiv moment ukradkoj poceluesh' menya
         Ot tebya pahnet vdrug deshevym mylom
         I ya ne smogu vspomnit' precnej tebya
  I tak god za godom minuyut tosklivo
  A vy s nim ot ciznenyh bur' v storone
  Vnuki sprosyat: "Byla l' ty schastlivoj?"
  I ty bezdumno otvetish': "Vpolne!"




  G          D                     G
  Vnachale ya dumal, chto put' budet dolgim
            C D             G
  I ya nikogda ne ostanus' odin
          D               G
  No moe solnce, lopnulo bomboj
             C   D                G
  A nebo sgorelo, kak "Graf Ceppelin"

   C          D
   Slishkom bystro
    F         C          G
   Katitsya   kamen' s gory

   Slishkom bystro
   Katitsya kamen' s gory
   Katitsya kamen' s gory

         Am     D Am D G
   Nashe vremya!

  YA otkryl v okeane krohotnyj ostrov
  Postroil trubu iz pepla knig
  YA hotel by popast' na stremnyj korabl'
  No spisok zhelayushchih beskonechno velik

  Ona byla yunoj, k tomu zhe krasivoj
  I ya videl svet v ee sinih glazah
  YA obnyal ee nezhno, no vskore ochnuvshis'
  Uvidel staruhu s papirosoj v zubah




    D      F       A       D
  Drug moj! Posmotri za okno:
    D   F        A        Hm
  CHto-to stalo slishkom temno
      Hm               Fm#
  Lish' zazhzhennogo kem-to neba
      G
  Dogoraet bagryanaya nit'
      D       F        A      D
  I u nas bol'she nechego pit'

  Ves' den' zhizn' meshalas' s vinom
  Itog - lish' pohmel'nyj sindrom
  My ujdem, a bezdonnost' bokala
  Budet dushi drugie zhech'
  Vypit rom, no ne skazana rech'

  Pust' tak, vse ujdem bez sleda
  No moya vspyhnet v nebe zvezda
  Ved' v vine byla gorech' pobed
  Kotorym cena - lish' kostyl'
  I, srazhayas' za krasotu, durni podnyali pyl'

  Nu chto zh, mir byl strannoj igroj
  I my v nem sygrali porochnuyu rol'
  No mig mezh trezvost'yu i op'yanen'em
  ZHizni sushchnost' raskryl dlya menya
  I o tom rasskazali memuary moego Vinnogo Dnya





   E                   A         E               A
   My by stali schastlivee vseh, esli b my smogli najti
   B                  A                       E
  Velikij koren' zla v pustyh kolodcah lyubvi
   E                  A           E                      A
  Jim Morrison davno uzhe mertv, no my verim v to, chto on eshche zhiv
   B             A                       E
  I sobiraem pyl' davno ostyvshej zvezdy
         G                         D
           Nasha smert' nas gonit vpered
         C              A
           Nashe vremya dvizhetsya vspyat'
         B               A                E   Em D Dm G B
           My vse - bol'shaya staya gonchih psov

  My by stali schastlivee vseh, esli b my smogli najti
  Velikij koren' dobra v pustyh kolodcah lyubvi
  Vse zhivye lyubyat drug druga, vse mertvye mstyat za sebya
  I zabirayut s soboj samyh yarkih zvezd

           Nasha smert' nas gonit vpered
           Nashe vremya dvizhetsya vspyat'
           My vse - bol'shaya staya gonchih psov





  Am                               D
  Tu sobachku, chto bezhit za mnoj zovut "Poslednij shans"
  Am                                 D
  Zvon gitary i nemnogo slov - eto vse, chto est' u nas.
  Am             G             Am              E
  My gromko laem i krichim, brosaya na veter slova,
  Am       D               F E             Am
  Hotya ya znayu o tom, chto vse eto vse eto zrya.

  Na moih shchuzah lezhit pyl' mnogih gorodov.
  YA ran'she znal, kak pishutsya bukvy, ya veril v silu slov.
  Pisal stihi, no ne stal poetom i slishkom chasto byl slep.
  Moe gryadushchee - gorstka pepla, moe proshloe - p'yunyj vertep.

   D                                   G
     No byli dni, kotorye zapomnyatsya mne navsegda -
   D                        G
     Inaya zhizn', inye vremena,

  Gryaznyj podval, i na stenah zhenshchiny, otchizna kotoryh - tuzemnyj attol,
  Somnitel'nyj zvuk, no v kazhdom akkorde - slepaya vera v Rok-n-Roll.
  No kto-to razbil hrustal' nashih grez i vyrval iz zhizni dni,
  Dni, kogda my verili v to, chto vse eshche vperedi.

  Tverdym shagom my idem vpered, nam nechego teryat'.
  I net sil, chtoby brosit' vse i syznova nachat'.
  No esli ty chuvstvuesh' eto, kak chuvstvuet negr blyuz.
  Togda moya sobachka prava, i, mozhet byt', ty pojmesh' menya.

  A tu sobachku, chto bezhit za mnoj zovut "Poslednij shans"
  Zvon gitary i nemnogo slov - eto vse, chto est' u nas.
  My gromko laem i krichim, brosaya na veter slova,
  Hotya ya znayu o tom, chto vse eto vse eto zrya!




      A          Hm        E           A
  Kogda uhodit lyubov', kogda umirayut l'vy
  I zasyhayut vse alen'kie cvetki
  Bludnye kosmonavty vozvrashchayutsya v otchij dom -
  Ona prihodit syuda i est klubniku so l'dom

  Ona zakryvaet glaza, ona shevelit gubami
  Ona razreshaet smotret', i dazhe trogat' rukami
  Kazhdyj gotov sogret' ee svoim teplom
  No ona ne lyubit muzhchin, ona lyubit klubniku so l'dom

  Kto-to delit s nej hleb, a kto-to v pote lica
  Oblivaet gryaznoj vodoj, telo ee iz l'da
  Slezy tekut s potolka, taet fruktovyj dom...
  Priyatnogo appetita vsem, kto lyubit klubniku so l'dom!






    D            Em               D
     Vse nashi mechty povstrechali smeh
                        Em                          D
     Nikto iz nas ne hotel umirat', lish' odin eto sdelal za vseh
                         G         A        D
     Kogda istochnik razvrata issyak, ona obnaruzhila sled
                   G                Em            A    D
     Uvodyashchij iz spal'ni v sortir i dal'she na vostok

     YA bol'she ne budu kurit', ya broshu pit'
     Perestanu govorit' o lyubvi, stanu lyubit'
     Vozlyublyu kak sebya samogo vseh tvarej zemnyh
     Stanu spat' tol'ko s sobstvennoj zhenoj

          D      Em         D          Em    D
           Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama!

     Ne brosaj v menya kamni i ne cel'sya v menya iz ruzh'ya
     Ne pugaj bezishodnost'yu dnya, mne i tak strashno vsegda
     Podari mne cvetok, kogda my prostimsya s toboj
     Prosti menya, esli v chem-to byl ne prav
               Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama! Hare Krishna!





  A                           C
  Arhip Arhipych - kosmonavt, zhizn' svoyu provel vpot'mah
               D        G    Bm  C    D
  Ochen' mnogo pil, skandalil i  shalil
                    G
  I ni s kem ne druzhil
  U nego byl surovyj nrav, i ya ne znayu, byl li on prav
  Da tol'ko nekim dnem on ostavil sem'yu i dom
  I otpravilsya iskat'
  Svoyu zvezdu

  N.C.           Dm
  On davno uletel... On uletel... On uletel...
     D
  V kosmos!

  Tuda, gde tusklyj mercaet svet, tuda, gde vremya taet kak sneg
  Beskonechnyj mir, gde dazhe smert' kak spirt
  Prozrachna i chista
  Kogda na Solnce i Lunu smotryu v podzornuyu trubu
  To davlyus' vinom, sozhaleya o tom, chto ne stal
  Kosmonavtom ya

  A to b davno uletel... YA b uletel... YA b uletel...
  V kosmos!





      Am        Em    C       D      Am     Em Am D
  YA pryatalsya v vannoj ot topolinogo puha
  Moi glaza nikogda ne napolnyatsya svetom
  U menya pod divanom zhili krysy i tarakany
  Krysy otgryzli mne nos i levoe uho

     C  G  Am      Em
     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!

  YA lozhilsya spat' zimoj i prosypalsya letom
  YA obmenyal bas - gitaru na osinovyj kol
  A vchera ya s容l krysu i ubil tarakana
  A pozharnik otnyal u menya banku spirta i spichki

     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!

  YA lyubil odnu damu, no ee razdavil ekskavator
  Torgovka vinom nazvala menya negodyaem
  A ya kol ej sunul v grud' i ona podavilas'
  A vrach mne skazal, chto ya bolen i skoro pristavlyus'

     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!

  Moya smert' pojmala menya v tot moment, kogda ya
  Zazheg papirosu i podnes kruzhku piva k gubam
  V pivnoj v tualete povesili moj nekrolog
  A glavnyj skazal: "Ne beda, on ved' byl razgil'dyaem"

     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!





  D                            A    D
  f#ed f#ed f#ed f#  f#edf#f#  ef#e d

  D
        Em          e^d^ C            G
  Bezobraznaya |l'za    -   koroleva flirta
     D               Am         Em         D
  S bankoj chistogo spirta ya speshu k tebe

  Nam za tridcat' uzhe       i vse, chto bylo
  Ne smyt' ni vodkoj, ni mylom s nashih dush

   Fm#                                    Hm
   Ved' my zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'
   Fm#                              Hm
   My zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'

  Bezobraznaya |l'za, nu chto ty sharish' glazami
  I kak zverushka kogtyami skrebesh' po steklu
  Vse, chto bylo, proshlo, znachit nado dobavit'
  Eshche, chtoby stalo svetlo, hotya by na mig




  Am               C              G            F  G   Am
  Fregat tvoej mechty razdavili l'dy davnym-davno.
  Am                 C                    G                F  G   C
  I neznachitel'nym stalo to, chto bylo kogda-to glavnee vsego.
                  Am            C         G         F
  I teper' ot gnetushchej toski ty ishcheshch' v zvezdnoj nochi
  D              Am      C     D        Am
  Veter novogo schast'ya, veter novoj lyubvi.

             G             Am             G             Am
     Seksual'naya koshka na oblakah, blazhennaya feya dobra.
       D            Am             E          Am
     Laskayushchej zvezdy ya vizhu tebya na nebe.

  Svoe ustavshee telo ty osvezhaesh' vodoj mertvyh morej,
  Tvoya dusha kak muzej genial'nyh izdeli i redkih veshchej.
  I ya hotel by ostat'sya s toboj, no tvoe zhilishche - proklyatyj dom,
  Ego velichestvo d'yavol poselilsya navernoe v nem,

     Seksual'naya koshka na oblakah, blazhennaya feya dobra.
     Laskayushchej zvezdy ostavlyayu tebya na nebe.




  Em
  Ty dostojna kisti flamanca
  C
  YA nedostoin mazni malyara
          Em
  Ty rodilas' i zhila pod schastlivoj zvezdoj
  G             D
  YA autsajder, nishchij izgoj
  C                  Em
   ZHil vsegda za chertoj
   C             Am
  V luzhe chistoj vody
      C                 F                D
  Vdali ot global'nyh idej, vragov i druzej

  I ty krichish' kak bedomnaya da zdravstvuet dom
  YA krichu kak bezumnyj da zdravstvuet luzha
  No v zheleznoj dveri zheleznyj zamok
  I zapreshcheno smotret' v potolok
  I slushat' hard-rok
  Iz dvuh sistem bytiya
  Pozhaluj ya vyberu tu v kotoroj net tebya

  Pripev:
      G
  Ty budesh' zhit' tam
     Em
  YA budu zhit' zdes'
      G
  Ty budesh' stroit' semejnyj hram
       C
  A ya budu pit' vino
     Am
  YA umru ot cerroza
  C               D
   Ty otkroesh' okno
        C                    G
  No edva li ty vspomnish' menya
  C               D         Em
   Kogda povalit dym iz truby

  I mne naplevat' zhiv ya il' mertv
  Kuda-to idu ili p'yan c utra
  Tvoj papa skazal chto ya porno-krat
  A ya videl v zhizni tak mnogo der'ma
  I ya skazal emu da
  No bozhe kak ty glupa
  Ved' eto byla igra
  I ya sygral etu rol'


  24. Musornyj veter
   Em                        H
  Musornyj veter, dym iz truby
   Em                     H
  Plach prirody, smeh Satany
      C     Am      F#
  A vse ottogo, chto my
     C      Am      F#       H        Em
  Lyubili lovit' vetra i razbrasyvat' kamni.

  Pesochnyj gorod, postroennyj mnoj,
  Davnym-davno smyt volnoj
  Moj vzglyad pohozh na tvoj:
  V nem nichego krome snov i zabytogo schast'ya.

  Pripev.
         Am           D
       Dym na nebe, dym na zemle
         G             Em
       Vmesto lyudej mashiny
        Am               D
       Mertvye ryby v issohshej reke
           G              Em
       Zlovonnyj znoj pustyni
        C              Am         H
       Moya smert' razrubit cepi sna
        H                      Em
       Kogda my budem vmeste

   Em     D      C   H7
   Em     D      C   H7
  Ty umna, a ya idiot. I ne vazhno, kto iz nas razdaet,
  Dazhe esli mne povezet, i v moej ruke budet tuz,
  V tvoej budet dzhoker.
  Tak ne bojsya, milaya, lyag na sneg
  Slepoj hudozhnik napishet portret.
  Vospoet tvoi formy poet.
  I stanet "zvezdoj" akter brodyachego cirka.




a  1. Krematorij
a  2. Leprozorij
a  3. Autsajder
   4. Pavlik Morozov
a  5. Bezobraznaya |l'za
a  6. Sexy Cat
a  7. Musornyj veter
a  8. Amerika
a  9. Sebastiya
a 10. Habibulin
  11. Kondratij
a 12. Tanya
a 13. Hare Rama
  14. Hardroker
a 15. Malen'kaya devochka
  16. Mir, polnyj lyubvi




 ; Em7/3 - ili Hm?
    Am
 Na etoj ulice net fonarej
   Am
 Zdes' ne byvaet solnechnyh dnej
        Em7/3 G7          Am
 Zdes' vsegda    svetit luna

   Am
    Zemnye dorogi vedut ne v Rim
  Am
    Pover' mne, i skazhi vsem im -
  Em7/3        G7              Am      F  F+7  Dm
    Dorogi, vse do odnoj, privodyat syuda

            F#dim  C       Am
          V  dom   vechnogo sna
            F#dim  C       Am
          V  dom   vechnogo sna
            F#dim     C        F
          V moj dom   vechnogo sna -
                                       Am
                                  Krematorij
; (A po moemu tam ne F#dim  C Am a Am s
;  izmenenoj liniej basa like this: vse proishodit na Am, 4-ya
; struna i lady (320   0   320), posle etogo Em7/3,G7 i t.d.!;)





  Am                    C
  |j, vy, peshchernye lyudi, ustavshie zhdat' otveta,
  Am                 C
  Ob座asnite nam luchshe sushchnost' belogo sveta.
  Am           C
  Dom i rabota - kak Sodom i Gomorra,
  G                      Am
  No vot dvizhetsya kto-to - pora tushit' papirosy.

  O galantnaya ledi, razverni svoj bul'dozer,
  Zacherpni etu zemlyu - my zalozhim fundament,
  Ved' bezgolovye deti Vakha i Venery
  Uzhe celuyut derev'ya, napolnyaya ih gnoem.

     C              D            G              Am
      |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode,
     C              D       G            Am
      |j, vy, sil'nye duhom, pora stroit' leprozorij.

  Am                      Am B H C                     C B H Am
  Proch' ruki, doloj pistolety, doloj ustalost' i zlobu.
  Am                        Am B H C                         C  H
  Zarojte kamni poglubzhe v zemlyu, podarite nam lyubov' i svobodu.
  Am           C
  Ved' bezgolovye deti Vakha i Venery
  G                  Am
 Uzhe celuyut derev'ya, napolnyaya ih gnoem.

     |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode,
     |j, vy, sil'nye duhom, pora stroit' leprozorij.
     |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode,
     Vmesto bomb, raket i napalma postrojte luchshe leprozorij.




  Em
  Ty dostojna kisti flamanca
  C
  YA nedostoin mazni malyara
          Em
  Ty rodilas' i zhila pod schastlivoj zvezdoj
  G             D
  YA autsajder, nishchij izgoj
  C                  Em
   ZHil vsegda za chertoj
   C             Am
  V luzhe chistoj vody
      C                 F                D
  Vdali ot global'nyh idej, vragov i druzej

  I ty krichish' kak bedomnaya da zdravstvuet dom
  YA krichu kak bezumnyj da zdravstvuet luzha
  No v zheleznoj dveri zheleznyj zamok
  I zapreshcheno smotret' v potolok
  I slushat' hard-rok
  Iz dvuh sistem bytiya
  Pozhaluj ya vyberu tu v kotoroj net tebya

  Pripev:
      G
  Ty budesh' zhit' tam
     Em
  YA budu zhit' zdes'
      G
  Ty budesh' stroit' semejnyj hram
       C
  A ya budu pit' vino
     Am
  YA umru ot cerroza
  C               D
   Ty otkroesh' okno
        C                    G
  No edva li ty vspomnish' menya
  C               D         Em
   Kogda povalit dym iz truby

  I mne naplevat' zhiv ya il' mertv
  Kuda-to idu ili p'yan c utra
  Tvoj papa skazal chto ya porno-krat
  A ya videl v zhizni tak mnogo der'ma
  I ya skazal emu da
  No bozhe kak ty glupa
  Ved' eto byla igra
  I ya sygral etu rol'




     My ran'she chitali tri glavnye knigi
     A teper' my sovsem ne chitaem knig
     I napravlyaya stopy svoi k vyhodu
     Kazhdyj raz upiralis' v tupik
     I tot kto shel v peredi byl stert v poroshok
     U mnogih ludej izmozhdennye lica,
     SPID u mnogih v krovi
     No kazhdyj pytaetsya prygat',
     CHtob stat' chut' vyshe svoej golovy
     Zabyv o tom chto on tranzitnyj
     Klient psih bol'nicy
     I chto lezhit ego put' v shelestyashchij dom

  Pripev  A vse ot togo, chto Pavlik Morozov zhiv
          Pavlik Morozov zhiv, Pavlik Morozov zhiv,
          Pavlik Morozov zhivee vseh zhivyh

     V telo ego rodnoj mamy voshel ne odin
     Tabun bravyh muzhchin
     A vyshel obizhenyj bogom debil
     Ee edinstvennyj syn
     Iz vseh lyudej na zemle on bol'she
     Vsego nenavidet ee, a ej vse ravno
     Kak delat' dengi

     Zdes' ne vse prodaetsya, no vse pokupaetsya
     Ili sdaetsya v naem, pri sluchae
     Dvornik mozhet stat' knyazem, a ubjca Stat' sud'ej
     Vse novye sthi sodrany so staryh
     Novye zhrecy vse valyat na mertvyh




     D                            A    D
  f#ed f#ed f#ed f#  f#edf#f#  ef#e d

  D
        Em          e^d^ C            G
  Bezobraznaya |l'za    -   koroleva flirta
     D               Am         Em         D
  S bankoj chistogo spirta ya speshu k tebe

  Nam za tridcat' uzhe       i vse, chto bylo
  Ne smyt' ni vodkoj, ni mylom s nashih dush

   Fm#                                    Hm
   Ved' my zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'
   Fm#                              Hm
   My zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'

  Bezobraznaya |l'za, nu chto ty sharish' glazami
  I kak zverushka kogtyami skrebesh' po steklu
  Vse, chto bylo, proshlo, znachit nado dobavit'
  Eshche, chtoby stalo svetlo, hotya by na mig




  Am               C              G            F  G   Am
  Fregat tvoej mechty razdavili l'dy davnym-davno.
  Am                 C                    G                F  G   C
  I neznachitel'nym stalo to, chto bylo kogda-to glavnee vsego.
                  Am            C         G         F
  I teper' ot gnetushchej toski ty ishcheshch' v zvezdnoj nochi
  D              Am      C     D        Am
  Veter novogo schast'ya, veter novoj lyubvi.

             G             Am             G             Am
     Seksual'naya koshka na oblakah, blazhennaya feya dobra.
       D            Am             E          Am
     Laskayushchej zvezdy ya vizhu tebya na nebe.

  Svoe ustavshee telo ty osvezhaesh' vodoj mertvyh morej,
  Tvoya dusha kak muzej genial'nyh izdeli i redkih veshchej.
  I ya hotel by ostat'sya s toboj, no tvoe zhilishche - proklyatyj dom,
  Ego velichestvo d'yavol poselilsya navernoe v nem,

     Seksual'naya koshka na oblakah, blazhennaya feya dobra.
     Laskayushchej zvezdy ostavlyayu tebya na nebe.


   Em                        H
  Musornyj veter, dym iz truby
   Em                     H
  Plach prirody, smeh Satany
      C     Am      F#
  A vse ottogo, chto my
     C      Am      F#       H        Em
  Lyubili lovit' vetra i razbrasyvat' kamni.

  Pesochnyj gorod, postroennyj mnoj,
  Davnym-davno smyt volnoj
  Moj vzglyad pohozh na tvoj:
  V nem nichego krome snov i zabytogo schast'ya.

  Pripev.
         Am           D
       Dym na nebe, dym na zemle
         G             Em
       Vmesto lyudej mashiny
        Am               D
       Mertvye ryby v issohshej reke
           G              Em
       Zlovonnyj znoj pustyni
        C              Am         H
       Moya smert' razrubit cepi sna
        H                      Em
       Kogda my budem vmeste

   Em     D      C   H7
   Em     D      C   H7
  Ty umna, a ya idiot. I ne vazhno, kto iz nas razdaet,
  Dazhe esli mne povezet, i v moej ruke budet tuz,
  V tvoej budet dzhoker.
  Tak ne bojsya, milaya, lyag na sneg
  Slepoj hudozhnik napishet portret.
  Vospoet tvoi formy poet.
  I stanet "zvezdoj" akter brodyachego cirka.


SOLO:
; podobral Roman aka Strateg (icq:8026787)

 E|-7-------------7-|-5---2---0-2-5---|-3---0-------0-3-|-2-----------2---|
 B|-----5---5-7-8---|-------3---------|---------1-3-----|-----4-0-2-4-----|
   | | | | | | | |   | | | | | | | |   | | | | | | | |   | | | | | | | |
 E|-7-------------7-|-5---2---0-2-5---|-3---0-------0-3-|-2-----------2---|
 B|-----5---5-7-8---|-------3---------|---------1-3-----|-----4-0-2-4-----|
    | | | | | | | |   | | | | | | | |   | | | | | | | |   | | | | | | | |
 E|-2-3-2-0---------|
 B|-----------------|


     Musornyj veter - basovaya partiya

  A|---------------------------2-|-------------------------2--| BA
  E|--0--------------0--3---5----|-3-0-------------0---3-5----| SS
    Musornyj veter, dym iz truby    plach prirody, smeh satany

  A|-2-3-----3-------------------|--2-3----3------------------| BA
  E|-----------5-----3-2---------|-----------5----3-2---------| SS
     A vse ottogo, chto my          lyubili lovit' vetra

  A|--------2-----2--------------|----------------------------| BA
  E|-----2-----------0-----------|----------------------------| SS
     i razbrasyvat' kamni

     Pesochnyj gorod, postroennyj mnoj
     Davnym-davno smyt volnoj
     Moj vzglyad pohozh na tvoj
     V nem net nichego krome snov i zabytogo schast'ya

  A|---------------5----5--5-----|----------------------------| BA
  E|--5---5--5-7---------------5-|-3-----3--3---2-0-0---0-2-4-| SS
     Dym na nebe, dym na zemle    vmesto lyudej mashiny

  A|-----------------5-------5-5-|----------------------------| BA
  E|--5---5--5-7-----------------|---5-3---3--3----2-0-0------| SS
     Mertvye ryby v issohshej reke  zlovonnyj znoj pustyni

  A|---2-3------3----------------|--------2---2---------------| BA
  E|---------------5-------3-2---|--2---------------0---------| SS
    Moya smert' razrubit cepi sna   kogda my budem vmeste




      Am        Em    C       D      Am     Em Am D
  YA pryatalsya v vannoj ot topolinogo puha
  Moi glaza nikogda ne napolnyatsya svetom
  U menya pod divanom zhili krysy i tarakany
  Krysy otgryzli mne nos i levoe uho

     C  G  Am      Em
     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!

  YA lozhilsya spat' zimoj i prosypalsya letom
  YA obmenyal bas - gitaru na osinovyj kol
  A vchera ya s容l krysu i ubil tarakana
  A pozharnik otnyal u menya banku spirta i spichki

     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!

  YA lyubil odnu damu, no ee razdavil ekskavator
  Torgovka vinom nazvala menya negodyaem
  A ya kol ej sunul v grud' i ona podavilas'
  A vrach mne skazal, chto ya bolen i skoro pristavlyus'

     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!

  Moya smert' pojmala menya v tot moment, kogda ya
  Zazheg papirosu i podnes kruzhku piva k gubam
  V pivnoj v tualete povesili moj nekrolog
  A glavnyj skazal: "Ne beda, on ved' byl razgil'dyaem"

     O! Amerika, Amerika!
     O! Amerika, Amerika!



        A                      Hm
  Iz smrada mogil, iz praha i pyli
               A     E     A
  Vosstali krovavye deti Atilly
  Hm            A
  V tot chernyj den'
       A                       Hm
  Sverkayushchij gorod - moe |l'dorado
             A        E    A
  Oni prevratili v ischadie ada
  Hm            A
  Kak son narkomana
  F       A
  Rastayal on
     Dm7     Hm        E           A
   |to sluchilos' v moej proshloj zhizni
   |to sluchilos' v moej proshloj zhizni
      E           A
  V moej proshloj zhizni



         C              G                  Dm             Am
        Papa s mamoj uehali v Evropu i otavili synu kvartiru
        My  prihodili k nemu kazhdyj den' s krasno-rozovym eliksirom
        I otdavaya dan' vinu, umirali odin za drugim
        A on byl samym stojkim bojcom - on vsegda ostavalsya zhivym

 Pripev  Am
         |j, Habibulin - 2p

        My privodili k nemu svoih dam, no polovoj supermen
        Vygonyal nas von i v raz uvodil k sebe v garem
        I esli sobrat' vmeste vseh shchenshchin kotoryh lyubil on
        Togda pridetsya vsrochnom poryadke arendovat' stadion


        ZHizn' protekala krasivoj rekoj privol'no i shiroko
        e bylo deneg, no bvli druz'ya zhen'shchiny i vino
        o sluchilas' s nim beda: na genitalii vyskochil pryshch
        I lyubimec Venery, gigant lyubvi vdrug prevratilsya v mysh'


        Papa s mamoj vernulis' iz Evropy s chemodanami i ryukzakami
        A syn ih lezhit na gryaznom divane s otkrytymi glazami
        Pusto v kvartire: vse unesli ego druz'ya i podrugi
        Mama s uprekom glyadit na syna, a po synu polzayut muhi.



  Ah, kuda podevalsya Kondratij
  Minutu nazad  ved' on byl s nami
  V chernom kafrane, v rozovyh dzhinsah
  S belym kajfom v karmane
  Tak ogorchat'sya so vsem ne k stati
  Daj Bog sil dopolzti do krovati

  A zavtra utrom my vyp'em piva i
  K nam vernetsya Kondratij
  Zavtra utrom my vyp'em piva i
  K nam vernetsya Kondratij
  K nam vsem vernetsya Kondratij


 C         H                C         A
 V temnom zale vse tancuyut, i moya podruga v takt
 C         G        C                 Em
 Izvergaet dozu pota v diskotechnyj smrad
 C            H          C                A
 YA stoyu v krutom razdum'e sredi potnyh i mokryh ryl
    C            G          C                 Em A C G D
 Svyashchennoj zloboj vozvyshayas' nad skoplen'em mudil ...

     G         Em         C          G
 A u Tani na fletu byl starinnyj patefon
   C         Am         D
 ZHeleznaya krovat' i telefon
    C           D       G F#       Em   G
 I bol'she vseh ona lyubila Rolling Stones
       C     Am         D
 Janis Joplin, T.Rex i Doors

 I u Tani na stene narisoval ya oblaka
 I slona s oslom, letyashchih v nikuda
 I ona lozhilas' spat', shvativ slona za kryla
 I prosypalas' s hvostom osla

   C                  G  C                 G
   ZHal', chto ona umerla, zhal', chto ona umerla
       Am                     D
   Vokrug menya chuzhie lyudi, u nih sovsem drugaya igra
          C                G
   I mne zhal', chto ona umerla

 My lyubili sdelat' vid, budto my soshli s uma
 I celyj den' puskali pyl' v glaza
 S odnoj lish' cel'yu - dotyanut' do nochi i togda
 Stashchit' trusy, i voskliknut': "Ura!"

 A potom, v nachale dnya, vnov' otkryv glaza
 Ona tverdila mne o tajne sna
 O tom, chto vse v konechnom schete rastaet bez sleda
 Kak to vino, chto bylo vypito vchera



    D            Em               D
     Vse nashi mechty povstrechali smeh
                        Em                          D
     Nikto iz nas ne hotel umirat', lish' odin eto sdelal za vseh
                         G         A        D
     Kogda istochnik razvrata issyak, ona obnaruzhila sled
                   G                Em            A    D
     Uvodyashchij iz spal'ni v sortir i dal'she na vostok

     YA bol'she ne budu kurit', ya broshu pit'
     Perestanu govorit' o lyubvi, stanu lyubit'
     Vozlyublyu kak sebya samogo vseh tvarej zemnyh
     Stanu spat' tol'ko s sobstvennoj zhenoj

          D      Em         D          Em    D
           Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama!

     Ne brosaj v menya kamni i ne cel'sya v menya iz ruzh'ya
     Ne pugaj bezishodnost'yu dnya, mne i tak strashno vsegda
     Podari mne cvetok, kogda my prostimsya s toboj
     Prosti menya, esli v chem-to byl ne prav
               Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama! Hare Krishna!





     Kto-to lyubit pivo, kto-to sny
     A kto-to uzhe na oblakah
     Kazhdyj hochet chto-to najti
     Muzhchiny v yubkah zhenshchiny v den'gah
     Trudno otlichit' telo ot dushi
     CHestnuyu zhenshchinu ot putany
     Prihoditsya pet' ob etih veshchah
     No chto mne delat' esli vse eto tak

       A kogda-to ya znal cheloveka
       Kotoryj byl na vernom puti
       On priziral blestyashchie kamni
       I veril v mif o vseobshchej lyubvi
       A teper' ya ne veryu chto eto byl ya

    Kogda zakonchilos' vremya lyubvi
    YA smenil pryanik na plet'
    Skol'kih ya vyshvyrnul von,
    Skol'kih ya ubil - ne schest'
    Lyubiteli bluda i smertel'nyh zapoev
    Hodyat po ulicam v maskah izgoev
    I ya samyj slavnyj iz vseh pronyr
    Vedu ih kak slepoj povadyr'

    |ra svinca i zheleza proshla i
    Nashi ryady proedeli odni ushli v luchshij mir
    Drugie uehali v Mayami
    Tem kto ostalsya ne nachto zhit'
    Odno torguyu v palatkah kvasom
    Drugie berut den'gi u chuzhih zhen
    A my - berem ih u vas!



    Am         D      F                Am
  Malen'kaya devochka  so vzglyadom volchicy
             D    F          Am
  YA tozhe kogda-to  byl samoubijcej
            D  F                 Am   F
  YA tozhe lezhal  v okrovavlennoj vanne
  F           Am G          Am
  I molcha vkushal  dym marihuany

  Ty vidish', kak mirno pasutsya korovy.
  I kak luchezarny yantarnye gory.
  My vyrvem stolby, my otmenim granicy,
  O malen'kaya devochka so vzglyadom volchicy.

  Spi sladkim snom, ne pomni o proshlom.
  Dom, gde zhila ty, pust i zabroshen.
  I mhom obrosli plity grobnicy
  Malenkoj devochki so vzglyadom volchicy.



   (Lya-Lya-Lya-lya)
   YA ne znayu chto eto - yav' ili son
   Padaet nebo ili rushit'sya tron
   Ili snova b'yut kulakom iz svinca
   Novye Barbary v kolokola
   Betonnaya vera slavy remesla (?)
   |to to chto vsegda bylo vsojstvenno im
   Visel'nicy, tyur'my, pozornye stolby
   |to chto kogda-to pridumali oni, da

   V tolpe zhivyh ten'yu(?) podverzhenny tlen'yu
   Brodit s kuvaldoj moj antipod
   On by davno prolomil by mne cherep
   Esli by ya ne sozdal ognemet
   Bezumnaya vera slavy remesla (?)
   |to to chto vsegda bylo vsojstvenno im
   Visel'nicy, tyur'my, pozornye stolby
   |to chto kogda-to pridumali oni
   YA tak hotel by poverit' chto eto ne plen
   I, projdya labirintami sten, razyskat' i otkryt'
   Zabytuyu dver' v mir, polnyj lyubvi,  mir polnyj lyubvi

   Staraya deva soshedshaya s neba
   Bez ustali mashet rzhavoj kosoj
   I bryzgaya krov'yu v raznye storony
   Golovy s plech sletayut doloj
   Betonnaya vera slavy remesla (?)
   |to to chto vsegda bylo vsojstvenno ej
   Visel'nicy, tyur'my, pozornye stolby
   |to chto kogda-to pridumali ona
   No ya hotel by poverit' chto eto ne plen
   I, projdya labirintami sten, razyskat' i otkryt'
   Zabytuyu dver' v mir, polnyj lyubvi,  mir polnyj lyubvi




   1. Dante Alig'eri(Odinokie piply)
a  2. Belye stolby
   3. Razbitoe serdce
a  4. Mikluha
   5. Proshchaj moe serdce(Goncy za vinom)
a  6. |roticheskie monstry
   7. Tuda, gde otdayut koncy
   8. Andromeda
   9. Okno
  10. Palkavvodec Krass
  11. 100 let, prozhtiyh zrya
  12. Besy v moih snah
  13. Amba
  14. Gaf-Gaf
  15. Sine-rozovyj Mars
  16. Proshchal'nye sny




    Ona nezhno celuet solnce i solnce vstaet
    I stoit kak kol i nikogda uzhe ne upadet
    A vokrug nee zvezdnoj rossyp'yu koroli i pery(?)
    I glyadit s vysot ne dostupnyh mne Dante Alig'eri
    I schitaet krugi, a my smotrim v stakan i tam vnutri
    Na zabytoj bogom zemle zhivut takie zhe kak my
    Odinokie piply

    Ah, krasavec boss(?) narisuj mne
    Smert' s golubymi glazami
    Esli vdrug prodast d'yavol, uh, shakal
    Vseh nas s potrohami
    B'etsya bratec moj glupoj golovoj
    V zakrytye dveri ot kotoryh
    Mne podaril klyuchi Dante Alig'eri
    On schitaet krugi, a my smotrim v stakan i tam vnutri
    Na zabytoj bogom zemle zhdut takie zhe kak my
    Odinokie piply




   Intro:  Dm  B B/E B
    Dm
    Indejskim letom, kak rogatyj olen',
             B              Dm
   Vsled za solncem uhodit den'.
   V zhivyh cvetah rozhdaetsya pyl'
   I bezmolvno letit.
  Pr: G        C   G            C
      Kazhduyu noch', ne smykaya glaz,
              Am  D7 G
      Kazhduyu noch',
              C             Am       Am7 C/H C C/H Am7
      Ona glyadit v okno, a za oknom
       C              G
      Belye Stolby!

   Svirepyj tvist, chuzhoe lico,
   Ledi Dzhejn v dyryavom pal'to.
   Na kryshe ee bol'shaya krovat',
   V krovati ona i koroleva Margo.

      Kazhduyu noch', oni delayut eto
      Kazhduyu noch'.
      A po utru oni lozhat'sya spat'
      V Belye Stolby!

   Po betonnoj stene letit parovoz,
   A i B sidyat na trube.
   Oni varyat rastvor, otkryvayut rty
   I, vzdohnuv, zalpom p'yut.
      I kuda-to plyvut, betonnye steny
      Kuda-to plyvut.
      YA smotryu v okno a za oknom
      Belye Stolby.




    Lukovyj glaz vspyhnuv pogas
    Vino snova stalo vodoj
    Moj angel sna sbezhal ot menya
    I ya videl ego sledy ne peske
      O-o i po mne - gori vse ognem
      Nikto uzhe ne budet zhit' v moem
      Razbitom serdce

   YA vzyal v ruki lom i raznes na kuski
   Svoj d'yavol'skij son
   YA stal besstrashen i zol
   YA stal pochti kak rimskij Centorion
      I ya razrushil by Troyu, szheg by Sodom
      Esli b nebylo tebya v moem
      Razbitom serdce



     D             Hm
  Mikluha plyvet na korable
  D                 Hm
  S bananom vo rtu i pushkoj v ruke.
  C        G                D
  A ryadom zhenshchina-korrespondent,
  C              D
  Kak golodnyj udav,
  C          G
  Beret u nego interv'yu.
  Hm             C   G
  A emu v kajf, uo-u-o-o,
  Hm              D
  Mikluha plyuet v mirovoj okean,
  Mikluha nalivaet tekilu v stakan,
  No vot uhodit poslednij glotok,

  I umiraet fashist,
  Vse krichat emu:"Archlosh du bist!"
  A emu vse ravno,
    Hm
  Uzhe vse ravno.

Pr. C       G         D
    A-mau-nao-a-nau-pui!
    A-mau-nao-a-nao-pui!
   C         D
    A-keo-keola!
   C          G
    A-naka-nakakka!

  Vse rady tomu, chto ego uzhe net.
  I, utrativ kul'turu i etiket,
  Oni b'yut Mikluhu nogami v lico
  I kulakami v zhivot,
  A Mikluha vidit svoj son,
  I emu vse ravno,
  On znaet odno.




     Kogda ushli ot menya goncy za vinom
     Prishel zadumchivyj splin i chetyre vsadnika s nim
     Pervyj vsadnik byl gluh, a vtoroj byl kak noch'
     Tretij byl slep, a chetvertym vsadnikom byla smert',
     Oh ya znayu:

       Sperva vspyhnet svet, potom zryanet grom
       Nachnetsya groza v serdce moem, proshchaj moe solnce
       Do luchshih vremen

     Hvala hmel'nomu dozhdyu, za to chto greet sil'ne ognya
     YA ne pel by o nem, esli b ne znal



         G
  Kogda iz sna i p'yanogo vzora
      G
  Priletela krasotka - Pandora
      Am
  I proniknuv v zapretnuyu zonu
      Am
  Otkryla svoj box
      G
  Moj dom zalilo ognem
  G
  Stalo svetlo i veselo vsem
   Am
  I do utra igral patefon
     Am         C
  I bryzgali vinom -

   G             D          Am    H   C G D G
    |roticheskie monstry v moej golove

  Rovno v polden' u vhoda v |dem
  Vstal v stojku rozovyj slon
  I stoyal do teh por, poka v mozg
  Ne voshla ona i ne skazala: "Pojdem!"
  I ya poshel za nej i cherez pyat' minut
  Stersya v pyl', rastayal, kak vosk
  I v tu luzhu, chto ostalas' ot slona
  Plyunuli potom - |roticheskie monstry v moej golove

  Konchilas' noch' i vot uzhe net
  Ni slov, ni lyubvi, ni ognya, ni travy
  V samyj raz prodyryavit' visok
  V samyj raz udavit'sya s toski
  No vot Pandora zazhigaet pech'
  I nezhnye pal'cy podnosit k ognyu
  I vot uzhe vse ee telo gorit
  Vot uzhe poyut - |roticheskie monstry v moej golove




    Razrushennaya pristan' razbitye fonari
    Ni kto ne skazhet - zdravstvuj
    Ni kto ne skazhet - umri
    Okean pustoty i tol'ko Stremnyj korabl'
    Kotoryj otdaet koncy, otdaet koncy

    Pod tihie fanfary, volosatye sny
    Soldatam rok'n'rolla invalidam "hi-hi"
    Po hohot p'yanoj sestry, pod skrip ee zubov
    Tuda, gde otdayut koncy, otdayut koncy





    O Andromeda svet ochej ya zhdal tebya
    Prishel Persej s likom ne zemnym
    Bespoleznyj kak dym O, dym s nim




     Zelenyj kak trava sidit kopel'mejster
     I risuet noty emu nehvatet kal'ciya i svobody
     On b'et v tam-tam, poet ne cenzurnye slova
     A potom otkryvaet okno  Idet daleko

       O-u, a na toj storone, tiho i temno
       O-u, a na toj storone net nikogo, krome nego
       I teh, chto b'yut v tam-tam,
       A potom otkryvayut okno Idut daleko
       Otkryvayut okno Idut daleko




     My konchim tak zhe kak Palkovvodec Krass
     My vse konchim tak zhe kak konchil Krass
     Posle togo kak my poluchim prikaz my (fyu-t')
     Konchim kak Krass





    Amega i Al'fa - konec i nachalo
    Imunny geroi, vonzayushchih zhalo
    On hochet byt' s nej,
    On zhelaet ostat'sya s nej na vsegda
    Kak asteroid, mel'knuv na mgnoven'e
    No pokidaet ee pole zren'ya
    V peredi ego svyatye vrata za nimi
    Nebo a za nebom zemlya i dolgih

       sto let prozhityh zrya
        sto let prozhityh zrya
         sto let prozhityh zrya

    V kosmicheskih debryah razveyanny vetrom
    Vostavshij iz pepla, chtoby stat' peplom
    Pozadi ego svyaty vrata za nimi
    Nebo a za nebom zemlya i dolgih





    CHernaya shlyapa molok(?) ved'm
    Nochnye plutni po levuyu ruku
    Ot gonchih psov nezvannyj sputnik
    O, a popravuyu dom s vysoko truboj
    I angely padshie v nem
    Odin s usami, drugoj s borodoj, a tretij lysyj
    Odin igraet, drugoj poet, a ktoto slyshit
    O, gorit areol nooborot dyroj v svyatyh nebeash

     Besy v moih snah
     Besy v moih snah

    Kazhduyu noch', zakryv glaza v ob'yat'yah smerti
    Kazhduyu noch' licom k licu s knyazem t'my
    On nablyudaet za tem kak sgorayut v pechah
    I prevrashchayutsya v prah




    V rubinovyj vtornik, moj luchshij den'
    Upala s neba zloveshchaya ten'
    I sev u Adol'fa na plechah
    Rasskazala mne kak u laskovoj devy
    Byl krohotnyj dom i dva Lyucifera pod
    Nizhnim bel'em i kak s igral na skripke
    Vot tak

      Amba, amba, amba zhivet daleko
      Tam, gde leto vsegda,
      Amba velikij koldun i bol'shaya svin'ya
      On prijdet za toboj v samyj luchshij
      Tvoj den' i zaberet tebya s soboj

    YA plaval v prostranstve 1000 let
    Moya plot' rasstvorilas' ostalsya skilet
    Kotoryj brosil v dubovyj sunduk





    Gaf-gaf, gaf-gaf, sobaki, eto sobaki
    SHambala, shambala, sny, eto sny
    I my letaem s nej na fortepianu
    I my igraem s nej v "kis-kis myau"
    I ya ne dam ej nichego, krome lyubvi

    Din'-din' din'-don, i vse a vot i vse
    I my letaem s nej na fortepianu
    I my igraem s nej v "kis-kis myau"
    I ya ne dal ej nichego, krome gaf-gaf




    Kogda otupev ot vina boginya
    Venera b'et zerkala
    Na zvon prihodit Banzaj
    Snimaet shtany i govorit ej - davaj
    Stal'nye prut'ya v vatnyh mozgah
    SHeya v brilliantah, telo v rukah
    V zhilah tvoj sok(?)
    Nonstop v potu do utra
    Bez pishchi i sna v ozhidanii kogda
    S nebes upadet sine-rozovyj mars

    Zavodnoj apel'sin upal i pokatilsya
    I zabytyj vsemi sgnil
    S utra iz praha ego angel smerti
    V nebo vzmyl
    I vstavil dve obojmy v stanok,
    Vzyal na pricel, nazhal na kurok
    I uvenchalsya slyunoj
    A v eto vremya vdol' po Tverskoj
    V napravlenii Kremlya bezhal bez trusov
    Ranenyj v zad sine-rozovyj mars




    O, ne budi menya, kogda vernetsya, budu
    I v cherno-beloj vanne razbaviv morfij
    Svyatoj vodoj. Rasskrasiv pol i steny
    I narisuen nebo pohozhee na zebru,
    Tu chto v Savane s'eli golodnye l'vy
    I afrikanki neobychajnoj belezny
    Sletyat(?) svechej na goru Kilimandzharu
    Iskat' prshchal'nye sny, prshchal'nye sny

      V moej krovi tancuyut el'fy,
      Vnutri menya rastet fantom
      Slepoj lyubvi pustoj kak mars,
      I divnyj kak yupiter

    Kogda nastupit vremya ya vyrvu krest iz serdca
    Razdvinu nezhno zvezdy votknu svoj fallos
    V Mlechnyj put' i afrikanki neobychajnoj belezny
    Sletyat(?) svechej na goru Kilimandzharu
    Najdut prshchal'nye sny, moi prshchal'nye sny




   1. Nevinnyj Tunec
   2. Murzilkiny Sny
   3. Ostrov Siren
a  4. Brat vo Hriste
   5. Nekrofiliya
   6. Tru-lya-lya
   7. Jedem das Seine
   8. Jeff - Belaya Krov'
   9. Bomba
  10. Kvazimodo
  11. Lazar'
  12. Tango na Oblake




    Ty vojdesh' v etu noch' nevinnym tuncom
    Minuya rify i me-eha nablyudaya za tem
    Kak tvoej golovoj svyatye otcy
    igrayut v futbol na den'gi
    A potom kotchajshem putem begut
    Za buhlom bystro kak sprintery
    I pervym prihodit vsegda k zavetnoj dveri
    Absolyutnyj chempion - s nogami slona,
    SHeej byka, mordoj snin'i,
    A v krasnyh glazah potologiya
    No u nego est' bumaga s pechat'yu
    I pravo otnyat' tvoyu lyubimuyu smert'
    Naprastno sovershat' dvizhen'ya po krugu
    Ostav' eto solncu I poka ty zhivoj
    Skoree plyvi proch' ne vazhno kuda
    No tol'ko plyvi, fantaziya
    Privedet tebya k nej i ona ne ostavit tebya
    Podyhat' v etoj tyur'me




    Serebryannye kubki polnye vina
    Impereator Mumba vzyatyj s potolka
    O-u-o-u zastol'nye vojny,
    O-u-o-u armagedon
    Angel s bozh'ej pyl'yu, varvar s kolesom
    Baryshnya s bayanom, Daun s kosyakom
    O-u-o-u prizrak venchan'ya,
    O-u-o-u docheri satany - krasavicy Meri

  Pripev: Murzilkiny sny, Murzilkiny sny

    Skazala mne - ya hochu chistoj lyubvi do groba
    YA skazal ej - na
    Beskonechnost' v nebe, vily za oknom
    Veselye kartinki ob'yatye ognem
    O-u-o-u sverkayushchij pepel,
    O-u-o-u padayushchij na gorb krasavice Meri

    Skazala mne - ya hochu chistoj lyubvi do groba
    YA skazal ej - na




    (A-a-a-a-a-a, a-a-a-a-a-a, a-a-a-a-a-a)
    Vot moj ostrov grez hrustal'nye steny
    Mezhdu al'foj i betoj, vnutri voyut sireny
    Pod dudku i buben, pod pennoe pivo
    Golosom sladkim, greyushchim dushu.

    A lica ih kak lica detej,
    No starcheskim vzglyadom
    A serdca kak bol'shoj bassejn
    Naponenyj smradom
    YA by ster ih v pyl', ya skrutil by ih v kasyak,
    No kto stanet kurit' takoe der'mo?

    A kto uplyl na ostrov siren
    Tot domoj ne vernetsya
    I kto-to plachet, glyadya na krest, a kto-to smeetsya
    No bez lyubvi net smerti, a bez smerti net lyubvi
    Proch' s dorogi svin'ya
    (A-a-a-a-a-a, a-a-a-a-a-a, a-a-a-a-a-a)




   Vstuplenie:
  G perebor (63231), D s legato na 5 ladah, i opyat' G arpedzhio
  G D Am C G

  G  D         Em         C         G
  U mertvogo Stiksa, v otravlennoj zone
     C      Am        H7       Em
  V giblom meste, v proklyatom dome
   C                  D
  ZHil do poslednego dnya

  Po rozhden'yu byl "Krysoj", po zvezdam - "Strel'com"
  Bredil ognem i szheg ne odnu
  Tysyachu ved'm na kostre -

Pripev     C               G
          Moj brat vo Hriste!

  Vyshel iz domu v sem', kupil v vosem'
  Vkusil v devyat', upal v desyat'
  Umer v desyat' nol' tri
  Voskres v ponedel'nik, sbrosil savan
  Voshel v vannu, otkryl kran
  I hodil po vode -

  Pred vhodom v bessmertie svoyu dushu
  Vlozhil v pesnyu, kotoruyu v nebe
  Ne uslyshal nikto

  I v ozhidanii tshchetnom svyatym kamnem
  Napisal svoe imya na peske
  I kanul v Letu -




    Ej za dvadcat' davno i ona do sih por
    Ne znaet chto takoe rok'n'roll
    Ona ne pomnit togo kto postroil trubu
    I za ee dushoj net ni grosha

   Pripev
    I ya nikogda ne lyubil ee YA vsegda lyubil ee telo,
    Nezhnoe kak cvetok       I sladkoe kak med

    Ona izmeryaet svoe vremya v litrah
    Plejboya v den'gah
    A lyubov' v kolichestve raz
    I v ee dushe s hrustom puhnet sarkoma
    Razmerom so slona, vesom v 1000 ton

 Pripev.

    Ona smotrit v zerkalo i govorit
    Bozhe moj, chto so mnoj sdelalo vremya
    Smert' sama po sebe ne strashna
    Strashno to, chto eto uzhe navsegda
    No ya nikogda ne lyubil ee  ya vsegda lyubil ee telo,
    Kogda-to nezhnoe kak cvetok   i sladkoe kak med
    Na-na-na-na-na-na nekrofiliya
    Na-na-na-na-na-na nekrofiliya
    Na-na-na-na-na-na nekrofiliya



    Belyh angelov tolpa, ili besov legion
    Vse ravno kto budet tem svetom v konce truby
    Mozhet byt' Iisus Hristos, a mozhet dur' vseh papiros
    A mozhet byt' odin iz teh s kem ya pil kogda-to

  Pripev
    No vse eto dym, i vse eto pyl'
    Poka vnutri menya zhiv moj tru-lya-lya

    Utro p'yanogo shuta v tele tresnutoj svin'i
    Utro pepla i stekla, a v nebe kolokola
    Kto vodil menya gulyat' po tu storonu luny
    CHto ya delal tam vsyu zhizn', bozhe gde ty




    Na polu pod stolom kak dog lezhal chelovek
    A na kuhne igral Maha Vishnu
    V myl'noj vode kupalsya harom(?), a u okna stoyal ya
    A za mutnym steklom vozvyshalas' gora
    Na gore sidel Noj i pil vino i kogda
    Iz vyshla von iz kovchega poslednyaya tvar'
    Ona skazala emu

  Pripev
    Jedem das Seine, Jedem das Seine

    Po dorogi v ee seti popal
    Sibilitev(?) s kol'com nibelunga(?)
    I otvesiv poklon voshel v ee plot'
    A v krovi cherez god vypal krest
    A cherez neskol'ko let ne pomnil ni kto
    Ni ih lic ne imen i kak skvoz' son
    YA uslyshal izvne golos, kotoryj skazal
    Na chuzhem yazyke

    V special'nyh mestah lyudi raznyh mastej
    Vtykali shary v karusel' a ya postavil vse
    CHto bylo na pero(?) i proigral, vse proigral
    A bezdarnyj krup'e brosil fishki v kamin
    I shvejcar vydal mne chernyj frak i posadil
    V katafalk i zakrv poslednyuyu dver' na
    Proshchan'e skazal




    YA-a-a postroil by dom, ya stal by bol'shim
    Naigralsya vslast' vetrom vseh bogov
    Na svoem veku

  Pripev:
    Esli b ne Jeff esli b ne belaya krov'

   Tam pod yuzhnym krestom, tam gde teplo i zimoj
   Vol'nym vsadnikom v tvoih sladkih snah
   Byl by ya sej chas

 Pripev.

   Zdes' v etoj gryazi, zdes' pod etoj tuskloj lunoj
   Net ni zvezd vo sne, ni pokoya v snah
   Ni lyubvi v dushe, no tol'ko Jeff,
   Tol'ko belaya krov'




    Po uhabam i gryazi katit rok'n'roll
    Pod stuk koles bessmert'ya(?) vizg
    Belyh i cvetnyh
    I u vseh stoit v pasporte shtamp
    I klejmo na lice

  Pripev:
    Zabytye bogom s yadom v krovi i
    Vechnym lomom v dushe
    Kto skazhet mne kogda razorvet
    |tu bombu v nutri

    Tam v opuhshih pochkah boj
    I kamni Rolling-Stouns
    V okno raspahnutoe bums
    I v tot zhe mig good baj Jey
    I skazhet kto lukav zhiv da byl chuvak
    Da vot vyshel ves'




    Konec idiotov v bezrodnyh telah slepni v ust'e kanala
    Dve sanitarki v krasnyh chulkah dym na perone vokzala
    Blyuz i vino vot pozhaluj i vse istiny ruhnuvshej very
    Vse ostal'noe sgorelo v ogne ili stalo pridatkom himery
    Po koridoru bol'nicy bezhit belaya caplya kuda-to
    V tesnoj palate kto-to lezhit zabryzgannyj sokom granata
    Zavtra koma nastignet ego i tol'ko brat Kvazimodo
    Postavit svechu za upokoj i vo slavu konca idiota

    O-o-o-o-o-o, na-na-na-na-na-a-a,
    O-o-o-o-o-o, na-na-na-na-na-a-a.




    Kto eto vhodit v moi mozgi
    Kto pozhiraet ih - chervi
    YA znayu eto oni, bozhe kak ya ustal ot nih
    Bozhe kak ya ustal nebo nabralo v rot vody
    I ya uzhe ne pomnyu togo, kto skazal

    Vyjdm von Lazar', vyjdi von
    Vyjdm von Lazar', vyjdi von




    Kogda poslednij vek nakroet vechnaya t'ma
    I vse kto byli zdes' vernut'sya na krugi svoya
    Pohmel'nyj Cezar' s utra glyadya v bagrovuyu dal'
    Idushchim na vernuyu smert' skazhet Hi
    A ktoto skazhet zhal' stavya stakan na altar'
    I angel smerti vnov' sozhzhet spirtom gortan'
    I togda angel lyubvi nazhmet klavishu Play
    Sbrosiv s plech svoyu ten' ya ujdu k nej

    Tango na oblake noch'yu vtroem
    Vo imya lyubvi do teh por poka



a  1. Zombi
   2. Bol'shoj
a  3. Kaligula
a  4. Tvari
a  5. Ura!
   6. SHpaler
   7. CHervi
   8. Gazy
a  9. Urodina
a 10. Osen'
  11. YAd
  12. Frigiya
  13. Sobachij val's
a 14. ZHenshchiny goroda roz




      Em
  V ego rukah znamya, v ego glazah brevna
      Am                 C
  Vnutri nego pusto, vokrug nego mnogo
      Em
  Emu podobnyh
      Em
  On lyubit lit' vodu, on uchit vseh zhizni
      Am                 C
  Zovet idti v nogu, kuda ne znaet tochno
      Em
  Mazannyj degtem

 Pripev: C                  D                    Em
        Zombi igraet na trube - my tancuem svoi tancy
       Am                  C
        No, vidit Bog skoro on otryahnet prah s nog
       G                   D                     Em
       Plyunet v nebo i ujdet, ostaviv nam svoi sny

  On s容l zhiv'em krysu, on vypil krov' kobry
  Spalil do tla ved'mu, sobral ee pepel
  Posypal im telo
  Narod krichal "Hare!", poka hvatalo pojla
  No, osushiv more, nikto ne smog utrom
  Vspomnit' ego imya

 Pripev.

  O, skol'ko ih bylo, odin drugogo kruche
  I kazhdyj znal pravdu, i kazhdyj byl luchshe
  Togo, chto byl prezhde
  Velikij hram ruhnul, ostalis' lish' kamni
  No est' eshche vremya dlya tancev i vesel'ya
  Vo slavu pepla




    Staryj, slabyj, bol'noj, bespomoshchnyj kak ditya
    ZHil v skotskoj budke s vidom na zvezdy kremlya
    I u vsyakogo dvornika bylo pravo udarit' ego
    Vonyuchim sovkom po licu
    A na ulicah goroda solnca kuda ni
    Glyan' musor i gryaz'
    A po ulicah goroda solnca brodit
    P'yanaya mraz'
    On by davno raznes ih vseh na kuski
    Esli by byl molodym

    Staryj, slabyj, bol'noj, vnezapno soshel s uma
    Zahotel stat' solncem i chut' bylo ne szheg sebya
    Bessil'noe telo svyazannoe po rukam
    Sanitary pogruzili v avto
    Mashina umchalas' ya plyunul na solnce
    I solnce pogaslo s teh por ya bol'she ne videl ego




  G             D             Em    C
  On lyubil boltat' svoim boltom
  G             D        Em    C
  V bol'shih i chistyh gubah
  G       D        F    C
  ZHadno pil iz ruch'ya

  G           D       Em        C            G D
  I k koncu kazhdogo dnya prevrashchalsya v kozla
  Ona prishla k nemu nesprosta
  Ona prinesla emu pokurit'
  S kryshi ego ona sdelala shag
  I, upav na asfal't, povredila sebe zad

Pripev:
   Em               A
  Ona zhila kak krysa
   Em                 A
  Ona lyubila kak krysa
   G     D      Em       C
  I Kaligula byl prav
   G   D      Em       C G D
  Kaligula byl prav!

  Ran'she u nas vse stoyalo stolbom
  I u kazhdogo byl klyuch ili lom
  No kogda nas sozhgli i razveyalsya smog
  Ona plyunula na pepel i vrezala v dver' svoyu novyj zamok

 Pripev.

  Vo vsyakoj lyubvi krome lyubvi
  Est' eshche mnogo chego
  I, poetomu, ya spokoen, kak slon
  Dopoyu, da i broshu svoe telo von




    G               Am
  Broshenye v blyu, spisanye v hlam
   G                 Am
  CHistye, kak muhi, gryaznye, kak bril'yant
   G               Am
  Luchezarnyh tetok, lyubyashchie pal'cem
    G               Am        D#dim
  Odetye vo fraki, obuchennye tancam

      Em        C                           G
      Sosushchie vozduh, napolnennyj zapahom gari -
       Am                 G      D
      Tvari, igrayushchie na dudkah

  Kto hot' raz byval tam, do smerti ne zabudet
  Tihuyu lagunu, v kotoroj greyut ruki
  Sedye gorlopany - mudrye, kak |pos
  Iz der'ma i svista postroivshie krepost'
    Vot i ves' rasskaz o tom, kak menya dostali
    Tvari, igrayushchie na dudkah




     A                    Em      A             Em
  Iz teh, kto byl v nej, iz teh, kto lyubil ee
     F          C       G D
  Net nikogo - vse ushli
     Am               Em       Am                 D
  I kogda moj soldat, podnyavshis' dvinetsya v boj
     C        D     Am     Em      Am
  Ona uslyshit moe poslednee "Ura!"
     C                  D   C            D
  Pod barabannuyu drob', v ozhidanii konca
     F      Am G    A
  Vyjdu ya iz nee




    (nemeckaya rech')
    Hej!
    V moem nagrudnom karmane dyra
    A po dyroj u menya dobroe serdce
    Prozrachnoe kak steklo
    YA pel ih pesni, pil ih vino mne bylo tak horosho
    Do teh por poka ne stalo temno
    I ya zazheg dym-travu
    YA zaradil svezhim gazom svoj shpaller
    YA vdohnul v sebya dozu, takuyu chtoby v nutri
    Vzoshlo solnce

    Iz mesnoj kliniki na volyu v Pampasy
    Ubezhal idiot vlez napeal'mu i otkusil sebe hvost
    A na ulice v chistoj lyubvi negry vzorvali roddom
    I vseh nashih posadili na kol
    O-o-o eto Aparteid
    On vmesto schast'ya kusochek der'ma
    I bog znaet kogda nad Afrikoj vnov'
    Vzojdet solnce

    Oko za oko, zub za zub, rot za rot
    Ty stala lipkoj kak med, znachit skoro
    Belaya gryaz' potechet
    A my val'siruem(?) na skol'zkom stole
    I skvoz' dyru v potolke vidim kosmos
    My svobodny uzhe
    O-o otkroj milaya rot ya vlozhu v nego svoj pistoletik
    YA nazhmu na kurok prigotovsya sej chas
    Bryznet solnce




    Izmozhdennaya vechnost'yu krasnogo cveta
    Bledna i trevozhna kak spi-raketa(?)
    Opyat' glyadit iz pod valeta dama chervej
    Ona govorit mne znaesh' moj milyj
    YA hotela by stat' toj bacilloj
    CHto otbivshis' ot ruk odnazhdy
    Vojdet v tvoyu krov'

  Pripev:
    V krasnyj raj, chervovyj priyut
    V krasnyj raj, raj v kotorom nas zhdut
    CHervi, chervi, chervi.

    O schastlivyj izbrannik kolody
    Ty vdyhaesh' vozduh svobody
    I ne znaesh', chto ty lish' krolik
    Ty vsego lish' krolik, mioyj
    YAzvy snaruzhi yazvy i vnutri,
    Pohozhe chto my beznadezhno bol'ny
    Inache k chemu eti krasnye sny
    K chemu etot bred




    ????? kak omut, neizbezhen kak karma
    On voprashaet How is my mama
    Prikinuvshij s neba bezhit bosolami(?)
    Bescel'nye yatra szhimaya v karmane
    On brosaet voprosy ozirayast' na vas
    On hchet ujti v beskonechnost' prostranstva
    Nyuhaya gazy, on nyuhaet gazy

    Ego otravlennym nedram, v ego golose hriplom
    Zabludilsya sroldatik padshij pod igram(?)
    YA kloyu ego bol'no zaoostrennym kruchechkom
    Vypolnyayu svoj dolg - Varfalomeevu nochku
    A vdyhayushchij gazy krov'yu kashlyaya plachet
    On uzhe znaet chto eto znachit
    On nyuhaet gazy, on nyuhaet gazy




            D            G  A              D
        U tebya net glaz ili ty tak p'yana
          Hm            G   A                D
        Zdes' tak mnogo yam, a ty spish' na hodu
         Hm               G    A             D
        Mozhet byt', ty mutant so smeshannoj krov'yu

                          Em
                O zajchik moj
                A                D
                Moya neschastnaya ptichka
                      G    D
                YA lyublyu tebya
                F     Em       C
                YA ostayus' s toboj
                D F      Em  D
                U-u-rodina moya

        Ty stoish' tam s veslom, ya igrayu na dudke
        Kogda ty daleko ya chuvstvuyu blizost'
        No kto ty, alyj cvetok ili mechta mazohista




                  D
        Byl sogret pesochnyj bereg
                      G
        Solncem i vetrami
             Em          C
        I kazalos' eto vremya
                A           D
        Budet dlit'sya beskonechno
              D
        Bezobraznye vakhanki
                            G
        Obreli vdrug divnyj oblik
                Em        C
        I na sklonah osnovali
              A            D    D7
        Gorod iz peska i stali

                     G             A    D
                I hoteli vzyat' vse eto
                              Hm
                No konchilos' leto
                       G
                I ya vspomnil o tom,
                    A   D
                CHto ih net bol'she

        Kto teper' v lugah pod solncem
        Sobiraet travy zhizni
        Lyudi v vycvetshih mundirah
        Ili p'yanye pastushki
        My pokinuli to vremya
        Ustremilis' v mir dalekij
        S oblakov soshli na zemlyu
        I utknulis' v gryaz' i osen'




    Podavlennyj duh ispugannyj vzglyad
    I angely vse kak odin govoryat -
    Iz teh kto u shel ni kto ne vernetsya nazad
    No kazhdoe slovo kroet obman
    I mir za oknom pust kak baraban
    Pusto vnutri i poetomu, polon stakan

   Pripev:
    No mama eto yad, eto yad
    No mama eto yad, eto yad
    Mama eto tvoi slezy v ampulah
    Mama eto tvoya krov' v vine
    Mama ne pej, mama - eto yad

    Vse ravno SPID ili rak, gryadushchee pepel
    Proshloe mrak srazi menya grom esli eto ne tak
    Ne poznanyj bog, kotoryj v nutri
    Sam postavit tochku nad "I"
    V den' kogda zavershit'sya tvoj zhiznenyj put'

 Pripev. (dvazhdy)



    Svod tyur'my odinochnoj kamery
    Dver' plati esli hochesh' vojti
    No vsem, komu vedoma radost' greha
    Vhod zapreshchen
    Tam v nutri tomitsya zhenshchina grez
    Pover' ona tak zhe prikrasna ty
    No ona v otlichie ot vseh ostal'nyh
    Nikogda na poznaet lyubvi

      O-o-o, Frigiya
      O-o-o, Frigiya

    Ah, eslib ya umel pisat' stihi
    Togda napisal by poemu o nej
    Ved' ona v otlichie ot vseh ostal'nyh
    Nikogda ne poznaet lyubvi




    V otlichie ot vseh, kto na kazhdom akkorde
    Stavil eksperement
    V otlichie ot teh, kto uporno pytalsya
    Pet' o tom chego net
    YA nikogda ne pel o global'nom
    YA schital vsegda chto luchshe imet' zhivuyu sobaku
    CHem dohlogo l'va i

  Pripev:
    Pod voj umirayushchih l'vov ya spel svoj val's,
    Pod voj umirayushchih l'vov ya spel svoj val's,
    O slava vam i hvala mertvye l'vy,
    Slava vam i hvala mertvye l'vy

    YA ran'she nosil dlinnye volosy
    SHlyapu i chernyj mundir
    I lyudi na ulicah byli uvenenny v tom chto ya dezertir
    No kogda ya vzorval shestoj okean
    Oskolkom kitajskoj steny
    V kinijskih(?) lesah zasmeyalis' sobaki
    I zaplakali l'vy i




           Am
        Segodnya vo vseh aptekah anshlag
           Am
        Berut po receptam i prosto tak
          C                G
        Traurnyj prazdnik teh, kto vlyublen
           Dm
        V zhenshchin goroda Roz

        A te, chto ryadom s vami lezhat
        Davno mertvy ili p'yanye spyat
        Ni odna iz nih ne sravnit'sya s lyuboj
        Iz zhenshchin goroda Roz

                C            G            Em G A Em G A
                Oni lyubyat igrat' s ognem
                C             G
                Ot nih chasto pahnet vinom
                   D             Am
                No ya lyublyu etih zhenshchin
                G D               Am
                YA-a lyublyu padshih zhenshchin
                      G      D
                YA lyublyu ih

        Mechtaya uznat' vkus zapretnyh plodov
        Poshel ya v stranu kamnej i cvetov
        I zhil, kak v rayu, sogretyj lyubov'yu
        ZHenshchin goroda Roz

        Potom vernulsya, istrativ resurs
        I ponyal, projdya lecheniya kurs
        CHto net nichego, dorozhe lyubvi
        ZHenshchin goroda Roz


   1. Virus A
   2. Dobro pozhalovat' v Leto
   3. Pritcha o cvetnyh gubah
   4. Diskoteka na ulice Morg
   5. Angel
   6. Tri gieny
   7. ZHenskaya pesnya
   8. Banderlogi
   9. Pesnya strogo hipa
  10. Blyuz - minuet
a 11. Ura!
  12. SHtraus
  13. Vsya moya zhizn'
a 14. 30 let
  15. Begstvo
  16. Zerkal'naya oda
  17. Son
  18. Paloma - pops
  19. Straushka Zanzibar
  20. Virus B
  21. ONSV
  22. Mikroneziya
  23. Palkovvodec Krass
  24. Prizrak Pinokkio



      Instrumental (Vzletayushchij samolet)



    YA videl mnogo stran, ya znal mnogih lyudej
    Sredi prochih byl odin, kotoryj v razgar zimy
    Sidya v iskusstvennyh l'dah krichal izvergaya par

  Pripev:
    Dobro pozhalovat' v leto!  Dobro pozhalovat' v leto!

    Moj sumasshedshij drug zalez v holodil'nik ne zrya
    Vidimo on chuvstvoval to, chto nikogda ne pochuvstvoval ya
    Sidya v iskusstvennyh l'dah uslyshav v razgar zimy




    Kogda prishel v rajskih lugah
    Zagrobnyj shtyr' zaryv v pesok
    YA by pril'nul k tvoim cvetnym gubam
    Laskal by ih bezzubym rtom
    Tu-du-du-du, tu-du-du-du, o-o-u-o
    Nverno eto lyubov'





    Mertvye ne stareyut, mertvye ne rastut
    Mertvye ne kuryat,   mertvye ne p'yut
    Mertvye ne tancuyut, mertvye ne lgut
    Mertvye ne igrayut,  Mertvye ne poyut





    Nad zhivnost'yu na padal' spadaet svyshe luch
    A nad luchem siyaet i plyashet raduga
    I ya poyu o Svete, a Sveta smotrit v dal'
    V dali letaet angel celyas' iz ryumki v nas
    Bozhestvennym ognem
    I mne legko i sladko smotret'
    Na to kak my letaem tam




    Tri gieny na ploshchadi u cerkvi
    L'vinuyu lolyu rvali na kusochki
    YA zashel v blizhashchij departament
    I perechislil greshnye deyan'ya

 Pripev:
    A v mutnom nebe holodnye zvezdy
    Ih slabyj svet nikogda ne sogreet menya
    Mama, voz'mi menya obratno

    Iz-za somneniya v carstvii nebesnom
    Velikij razum ruhnet v odnochast'e
    Padshij angel v blestyashchej kolesnice
    Prokatil menya po etoj zhizni

 Pripev.

    YA prosnulsya s vetrennoj bludnicej
    I proizvel nad nej labotamiyu
    Toj zhe noch'yu golodnye i zlye
    Tri gieny voshli v moe soznan'e




    A chto budet to i budet ne zhaleyu ni o chem
    Angel moj menya razbudet
    Serdce otvorit klyuchem
    Sineva nahlynet v dushu
    Rastvoritsya sinevoj
    YA skazhu emu poslushaj ot chego zhe tak teplo
    Angel tol'ko ulybnetsya i ischeznet v nebesa
    V serdce klyuchik povernetsya i pruzhinki zaskripyat





    Milaya esli b ya mog ya by dopil stakan do dna
    Poceloval by tebya v usta i zhien' by prozhil legko
    No depressiya lezhit na mne kak plita
    Na kotoroj tancuyut rep banderlogi, banderlogi
    Depressiya lezhit na mne kak plita
    Na kotoroj tancuyut rep banderlogi, banderlogi





    YA staryj stripovyj(?) pipl i k zh%pe moej prilipl
    Pacifika znak goryachij, v glazah moih plachet udacha
    My mir etot na ushi stavili,
    A nas k ordenam ne predstavili
    I zabyla mat' Zemlya hitovogo hipa





    Kak nenasytnaya l'vica ya idu naprolom
    Szhimaya v ruke volshebnyj kapron
    S rannego utra napolniv trepetnym zvukom
    Ves' dom sovershayu dvizheniya v ton i vot
    On uzhe nachinaet vstavat'




     A                    Em      A             Em
  Iz teh, kto byl v nej, iz teh, kto lyubil ee
     F          C       G D
  Net nikogo - vse ushli
     Am               Em       Am                 D
  I kogda moj soldat, podnyavshis' dvinetsya v boj
     C        D     Am     Em      Am
  Ona uslyshit moe poslednee "Ura!"
     C                  D   C            D
  Pod barabannuyu drob', v ozhidanii konca
     F      Am G    A
  Vyjdu ya iz nee




    SHtraus Ioagann lyubil kurit' plan
    Razognat' parovoz i sorvat stop-kran
    SHtraus Ioagann v Bulonskom lesu
    Topil molodyh devok v prudu
    A potom pisal val'sy dlya Turgenevskih dam
    SHtraus Ioagann ne lyubil Dzhetro Tall i meshal
    (Koberne s CHiloj Srigall)?
    SHtraus Ioagann eto vam ne Kobzon
    |to vam ne BG i dazhe ne Griroryan
    On sam by spel etot val's
    Esli b zdes' byl sejchas




    Voj vetra goroda bez nazvan'ya lyudi bez lic
    Put' k domu po beskonechnoj allee stolbov
    Polnyj stakan i bitaya karta - dama chervej
    Kotoruyu pridumal sam i rol' vol'ta
    Ne ploho sigrannaya mnoj
    No vot gde-to vnutri uzhe struitsya
    Kol'cami krov' i bezhit ruch'em
    Po mertvym lugam
    I mercayut kostry, ah, kak mne nravitsya
    ZHech' list'ya travy i nablyudat' za tem
    Kak prevrashchaetsya v pyl' vsya moya zhizn'




     Em                     A            Em
  Mne uzhe za tridcat' let, tridcat' let
     Em                     A            Em
  Mne uzhe za tridcat' let, tridcat' let
      C          D      H    Em
  Eshche let tridcat' i pi@#$%&ec






    Vo sne ya ve eshche dumal ya grezil
    A son byl livnem i pelenoyu pyli
    Vnezapno ya oshchutil kak zuby moi stareyut
    Vot tak ya malo po malu prevratilsya v konya





    Kogda iz p'yanyh glaz tvoih
    Hlynet Niagara na gryaznyj stol po obe
    Storony luny stav v zerkal'noj poze
    YA skazhu tebe o moj depresivnyj drug
    O moj sobutyl'nyj brat plyun' na vse pej do dna
    I esli vdrug v tumane snov ty uvidish' kamen'
    Spryach'sya za nim a esli vnov' blesnet okno
    Radugoj prizyvnoj razbej steklo soboj
    No moj depresivnyj drug, no moj sobutyl'nyj brat
    Proshu ostav' menya odnogo




    Mne snilos': mertvenno bessil'nyj
    Pochti zhilec zemli mogil'nyj
    YA gluho blizilsya k koncu
    I luchshij drug prishel k krovate
    I bomacha slova proklyat'ya
    Menya udaril licu(yajcu?)





    Kuvyrkayutsya angely, kuvyrkayutsya milye
    V beskonechnom prostranstve i nizhe
    To ih nebo umoet kislo-sladkimi livnyami
    To vetrami kak sahar oblizhet
    Kuvyrkayutsya angely nasmehayutsya nahal'nye(?)
    Nad lyudskimi slezami i gorem
    Mol chego koposhites' kak chervi mogil'nye
    Vashi bedy kopejki ne stoyat

    Aj-ya-ya-ya-yaj Paloma tu-ku-ru-ku-ku-ku
    Aj-ya-ya-ya-yaj Paloma tu-ku-ru-ku-ku-ku

    Izmyvayutsya angely izmyvayutsya tolstye
    Vozyvshayas' nad greshnoj zemlej
    |lektricheskih molnij nakonchniki ostrye
    Po krylatym nasmeshnikam lupyat
    I letyat sverhu angely, letyat porazhennye
    Slovno yabloki bitye gnil'yu
    Luch'ya per'ev zatopchet miliciya konnaya
    Ne sprosiv ne imen, ni familii





    Kogda na moem spit YAnvar'
    Vstaet iz dyma afrikanskih trav
    Vnimaya solncu lipovyj zhar chernoj starushke Zanzibar
    I zovet golosom sladkim v holodnye nebesa
    Gde pod tolshchej l'da spit potuhshee solnce
    Ona zovet menya




    (instrumental)



    Oblegchi nam stradaniya bozhe
    My kak zveri vgnezdilis' v peshchery
    ZHestko nam nashe granitnoe lozhe
    Slozhno nam bez lyubvi i bez very
    Samocvetnye kamni sverkayut
    V dal' uhodyat kolonn verenicy
    Iz holodnyh shchelej vypolzayut
    Salamandry, uzhi i mokricy
    Nashi yazvy naponeny gnoem
    Nashe telo na padal' pohozhe
    O prostri nad mogil'nym pokoem
    Pokryvalo poslednee bozhe
    Pokryvalo poslednee bozhe




    Ah, milaya zemlya iz teh, kto nyrnul v tebya
    Na tom konce ni kto ne vsplyl
    Gryadoj kusochki sna lezhat kak otsrova
    Na tvoem granitnom plat'e
    Ostalos' brosit' kamen' vsled
    I plyt' s togo na etot svet
    No esli b imel ya kompas
    YA by vernulsya k tebe
    Kogda by imel ya kompas
    YA by vernulsya k tebe
    I ostalsya s toboj na vsegda
    Moya mikroneziya





     My konchim tak zhe kak Palkovvodec Krass
     My vse konchim tak zhe kak konchil Krass
     Posle togo kak my poluchim prikaz my (fyu-t')
     Konchim kak Krass




     ( instrumental pesni Pinokkio( al'bom Gigantomaniya) )




   1. Pinokkio
   2. Kitaya - gorod
   3. Mata Hari Blyuz
   4. Pesnya o nej
   5. Virus C
   6. 2001 god
   7. Greta Garbo
   8. Lunnyj vsadnik
a  9. YAd
  10. Ala Maona
a 11. |pitafiya
  12. Gigantomaniya
  13. Virus C repeat




    Teatr globo - ognennyj shar
    V samom cnetre sidit chelovek
    Ego vek techet kak iz krana voda
    Podstavlyaj stakan, pej do dna
    V krohotnyh kletkah sidyat fonari
    Po nim iz pushki palit korol' Dzhon
    Byl shutom - stal gospodin
    On odin poka ne znaet o tom
    CHto Pinokkio -  Datskij princ
    Pinokkio - chernyj molot
    Pinokkio - mister H
    U nego million glaz
    U nego million lic
    Pinokkio velikij artist

    Damy rydaut, rycari p'yut
    Durak ob pol rasshibaet lob
    S nebes na zemlyu spuskaetsya bog
    I daet cheloveku pinok
    A Pinokkio -  Datskij princ
    Pinokkio - chernyj molot
    Pinokkio - mister H
    U nego million glaz
    U nego million lic
    Pinokkio velikij artist





    Vau she, van bo, 

3. Mata Hari Blyuz

On byl nahal'nym parnem, on byl pochti chto shik YA snela ego v bare, kogda eta dryan' spuskalas' vniz On dal dobro i my poshli lovit' taksi YA privezla ego v svoj dom i my legli v krovat' CHto vytvoryal so mnoj on v slovah ne opisat' Krutil, vertel, borolsya i skakal verhom Prosnuvshis' utorm rano ushel besshumno, skot Ne zaplativ po takse za kojku i komfort Ot nyne schet s klientov vsegda budu brat' vperd YA znayu ee uzhe mnogo let I ya edva li rasstanus' s nej Mne zhal' vashe vremya, no vse taki ya Rasskazhu vam o nej kogda den' unositsya proch' Pripev: Ona prosypayas' otkryvaet glaza Saditsya v taksi i priezzhaet syuda I zastavlyaet letat' do utra Ona zhivet na Tverskoj ryadom s metro I rabotapet uborshchicej v teatre Ona ne pishet stihov, ne chitaet knig Ne umeet igrat' na gitare No kogda den' unositsya proch' Pripev. O, esli hochesh' moj drug, ya mogu i tebya Poznakomit' s nej, no ya privyk delat' Podlost' druz'yam ya obyazan napomnit' tebe Kogda den' unositsya proch' Ona prosypayas' otkryvaet glaza Saditsya v taksi i priezzhaet syuda I esli ty ne umeesh' letat' sluchit'sya beda (instrumental) V detstve ya igral v futbol, A kogda podros stal igrat' rok'n'roll YA teper' vdrug ponyal chto vse eto bylo naprasno YA otkryvayu dver' s nadpis'yu "vhoda net" Zakuriv sigaretu vyhozhu na prospekt I smotryu na prohozhih skvoz' tobachnyj dym Vspominayu kak v podarok ya postroil divnyj zamok Kak bezhal za bludnym vetrom, kak igral s ognem i peplom I tak odnazhdy ya vojdus mechem v ruke v 2001 god 2001 god ya begu po doroge razinuv rot A za mnoj po pyatam katyatsya tanki YA zabegayu v tupik, v tupike narkoman Sidit v zhezlonge i kurit dryan' YA vizhu v ego glazah svoe otrazhen'e On zovet menya tuda, gde net gorya i ognya Gde neset pokoj glazam son malinovyj tuman Tak vslepuyu ya vojdu s bychkom v zubah v 2001 god Vot eshche odin variant moi mysli chisty kak brilliant I v moej dushe net pautiny i gryazi YA rad tomu chto zhivu, ya rad solncu i rad dozhdyu YA odin iz teh kto zateryalsya v tolpe I nevedomo kuda moyu lodku neset reka Tak plyvu ya bezuchasno cherez vremya i prostranstva No ya tak by hotel vstretit' zhivym 2001 god V etom dome bylo kogda-to tak kak byvaet v kino V etom dome zhili kogda-to baryshni bez imen Oni umeli igrat' na dude melodii raznyh stran V ih karmany zvonkim ruch'em stekal spirtnoj okean I gde-to tam, tam na dne. I gde-to tam, v svyatoj vode YA vstretilsya s nej YA by vyzhil esli y vypil fuzhery yachmennoj vody Slyshish' milaya pahnet polenym - eto gorit vnutri Pazharnik smelyj s branzbojtom v ruke Prehal tushit' pozhar, no vstav oprometchivo Mezhdu ognem i mnoj prevratilsya v par Za chem zhe tak shutit' s ongem Za chem zhe tak igrat' so mnoj O, Greta Garbo Moj lunnyj vsadnik noch'yu i dnem Sverkayushchij zolotom i serebrom SHel k dal'nim miram, hrustal'nym bogam Moj lunnyj vsadnik Lica i maski, teni i svet No vnov' vypadaet krestovyj valet Tam v vyshine v sploshnoj tishine Moj lunnyj vsadnik Podavlennyj duh ispugannyj vzglyad I angely vse kak odin govoryat - Iz teh kto u shel ni kto ne vernetsya nazad No kazhdoe slovo kroet obman I mir za oknom pust kak baraban Pusto vnutri i poetomu, polon stakan Pripev: No mama eto yad, eto yad No mama eto yad, eto yad Mama eto tvoi slezy v ampulah Mama eto tvoya krov' v vine Mama ne pej, mama - eto yad Vse ravno SPID ili rak, gryadushchee pepel Proshloe mrak srazi menya grom esli eto ne tak Ne poznanyj bog, kotoryj v nutri Sam postavit tochku nad "I" V den' kogda zavershit'sya tvoj zhiznenyj put' Pripev. (dvazhdy) (instrumental) C D Am C CHto za noch' - negry da sneg G D Am Sverkayut tak, chto ne usnut' C D Am C V skotskom nebe tak mnogo solnc G D Am CHto dazhe svin'i - lyubimcy luny F G C Am Derzhat nas za svoih F G D Brat'ev i sester C D Em C Ognennyj moloh - bog i sud'ya G D Am My vse vernemsya domoj C D Am C D Ty iz pyli, ya iz ognya Em Mama vidit sny Tot, kto derzhit serdce v tiskah Doverit dushu vetram Kto skazal, chto eta dyra Vedet k nebesam Pepel grez, vot i vse CHto ostalos' nam (instrumental) (instrumental) 1. Pora smyvat'sya 2. Smerti bol'she net 3. Metla 4. Dom "Golubye Glaza" 5. Botanika 6. V dome na ulice Smol'noj 7. Tanec malen'kih svinej 8. Moj general 9. Famil'nyj vampir 10. Luchshie vremena 11. Son ni o chem 12. Bez kryl'ev, kak dym Odin chelovek obeshchal mne spasti moyu dushu Drugoj dal stakan vele smotret' na dno Oba poshli za vinom i ne vernuls' nazad Kogda prishla pora smyvat'sya YA gotov byl ispolnit' lyuboj ee kapriz Ona ela griby i kurila gashish Hotela podnyat'sya v nebo, no uletela v trubu Kogda prishla pora smyvat'sya Tuda gde vsegda gorit svet Tuda gde nikto ne najdet nas I bylo mnogo plemen i narodov pod etoj evezdoj Odni klyals' nebom druzie klyalis' ognem No vse zakryli rty rasstavili ruki poshvam Kogda nastala pora smyvat'sya I tak proshlo 2000 let steh por kak kriknul petuh A mir vse tak zhe pohozh na skotnyj dvor Esli mne pozvonyat skazhi, chto menya uzhe net CHto prishla pora smyvat'sya Tuda gde vsegda gorit svet Tuda gde nikto ne najdet nas V dome na lysoj gore svet, svet, svet Pir vo vremya chumy vosstavshih iz ada ved'm YA tancuyu s nimi vsyu noch', a k utru vybirayu odnu Tu u kotoroj vo lbu gorit serebryannyj krest I na nem odin mertvec odetyj v klounskij frak Davno zabyvshij o tom chto takoe smert' stav ogem Mne radostno znat' chto on takoj zhe kak ya I dlya nas smerti bol'she net, smerti bol'she net A v ee glazah led, led, led Sto poslednih let, sto poslednih zim I kazhduyu noch' - zvezdnyj dozhd' I zov stoj storony i sladkij dym sigaret Poka ne vspyhnet vnov' yarkij svet I bespechnye deti zari, idushchie po volnam I iknut(?) ej v sled - Smerti bol'she net, smerti bol'she net A v domah pod zemlej t'ma, t'ma, t'ma Zazhgi svechu, begi za mnoj eshche odin mertvec Odetyj v klounskij frak Davno zabyvshij o tom chto takoe smert' stav ogem Mne radostno znat' chto ty takoj zhe kak ya I dlya nas smerti bol'she net, smerti bol'she net YA razbil vse zerkala i oskolki vybrosil von Dvornik umer ot togo chto ya oskolki vybrosil von YA byl by uzhe tam, gde menya sej chas uzhe net Ah, milaya esli by ty ne privela menya k sebe YA svaril letuchuyu smes', razbavil vinom kislotu YA razdel tebya do gola i posadil na metlu Kogda tvoi zrachki stali bol'she, ya skazal tebe Ah, milaya, a davaj letat' na metle Po tu storonu duhi t'my, a po etu totzhe koktejl' V serdce klouny idut s luny znachit noch'yu budet metel' YA b ostalsya s toboj do utra zhit' na etoj zemle Ah, milaya, esli by ty umela letat' na metle Ah, milaya, esli by ty umela letat' na metle U nee byl dom "Golubye Glaza", A u menya byl grob, v kotorom zhil satana Inogda on pel, inogda kuril, inogda ugoshchal menya I mnog raz, ah, kak mnogo raz ona Topila menya v svoi slezah Na svete net bol'shego greha k takim kak ona I esli b ya byl luchshe vse bylo b ne tak Ah, esli b ya byl luchshe, YA by chashche smotrel v nebesa Kogda s nebes stekla vsya kislota I na zemle snova sluchilsya potop Dva angela - umnyj i durak Propiv kovcheg soshlis' na tom CHto u nee byl dom "Golubye Glaza" A u menya byl grob, v kotorom zhil satana No kogda on pel, on byl kak Serafim Da tol'ko p'yanyj v dym I esli b ya byl luchshe vse bylo b ne tak Ah, esli b ya byl luchshe, YA by chashche smotrel v nebesa V botanicheskom sadu pripevayuchi zhivet Raznocvetnyj starichok To kak rezannyj vopit, to zadumchego molchit I smotrit v potolok I u nego v glazah tajna stoletnih trav A v ego golove - botanika, botanika Ognennoj travy On kogda-to tanceval tango v oblakah Videl veshchie sny, no odnazhdy On upal s neba v moj stakan I ostalsya zhit' v nem I u nego v glazah tajna stoletnih trav A v ego golove - botanika, botanika Ognennoj travy V dome na ulice Smol'noj grohot i zvon Vsyu noch' do utra A na utro iz doma vynosyat von martveca V kafel'nom zazerkal'e moyut ego V myl'noj vode poka on opyat' kak novyj Ne vstanet vo vsej krase I kazhdyj den' za nim sledit s nebes Heruvim I kazhduyu noch' v buben b'yut kosmonavty Igraet bes na dude uchtiel' Himii varit na kuhne LSD Ot lyubvi nichego ne ostalos' Tol'ko eta chernaya ten' Kogda ona skleela lasty ej bylo vsego 27 Ot very ostalos' somnen'e, a to nadezhdy - stress S teh por ob obshchestvennom Mnen'ii vyros dremuchij les I kazhdyj den' za nim brodit p'yanyj Heruvim I kazhduyu noch' v buben b'yut kosmonavty Igraet bes na dude V dome na ulice Smol'noj v gorode Moskve Tanec malen'kih svinej edva zajdet solnce I novaya noch' skazhet mne hryu Bezuteshnaya vdova razdvinet vse shlyuzy I angel hranitel' zakroet glaza On budet spat' do utra emu prisnyat'sya volhvy Poyushchie v hlevu, poyushchie o tom, chto vsya eta zhizn' I vse eti dni lish' tanec malen'kih svinej, Tanec malen'kih svinej A kogda vernetsya vozhd' s ohoty za vetrom Nezhnaya Sko razvedet koster Vefliemskaya zvezda opyat' vzajdet v nebe I ne pogasnet uzhe ni kogda A ty budesh' zhit' do utra, Tebe prisnyatsya volhvy Poyushchie v hlevu, poyushchie o tom, chto vsya eta zhizn' I vse eti dni lish' tanec malen'kih svinej, Tanec malen'kih svinej Esli b ty znal, kto hranit menya I neset moj krest Afrika za oknom, antarktida vnutri A mezhdu nimi ya i on pripev: Angel, kotorogo net v nebesah Demon, kotrogo net pod zemlej Moj edinstvennyj drug, moj general pripev. On zasluzhil v boyu orden i zvezdu I personal'nuyu penisiyu On byl ranen mnogo raz, no kak nastoyashchij soldat Do sih por stoit na postu Ee vnutrnennij mir kak priyut dlya bomzhej Skrytyj ot glaz bez okon i dverej SHipyashchij fantan b'et iz kolotyh ran A okrug rastut orhidei I kazhdyj raz v ozhidanii lyubvi U nee vyrastayut volch'i klyki I togda ot nee net spasen'ya Pripev: Ona vsegda so mnoj - ona moj famil'nyj vampir Den' za dnem ona p'et moyu krov' Kto-to kurit, kto-to rvet veny, Kto-to nyuhaet beluyu dryan' A ona p'yut moyu krov' Dobroe utro s orhideej v zubah V vannoj potop na kuhne bardak Ot plat'ya ostalis' loskutki, Ot tela ne ostals' ni chego Eshche odna ten' v komunal'nom rayu No kto by znal kak ya hochu Zabyt' navsegda ee imya Luchshie vremena kogda lezhit sleva kamen' A sprava kosa, a mezhdu nimi butyl' I vse mertvecy poka eshche zhivy Stremnyj korabl' lelit raspustiv parusa Tuda gde Pripev: Vse budet v kajf I ni kto ni kogo ni kogda ne ub'et Poka v dalekih lugah rastut volshebnye travy Luchshie vremena kogda pod zvezdnym nebom Prikinuvshis' vetrom ty zanimaesh'sya tren'em S Belosnezhkoj vsyu noch', a tebe zaviduyut gnomy Kotorye ne veryt v lyubov', kotorye ne Znayut o tom, chto Luchshie vremena kogda tvoj angel poet A ty ne znaesh' kto stoit za ego spinoj Bog ili chert, zhizn' ili smert' Glavnoe v tom chto tvoj angel poet A znachit Sto tysyach i ten' na sunduk mertveca Vse odety s igolki v shelk i meha A na mne makintosh razrisovannyj serebrom A mezhdu nog svyataya Bhagavat Gita YA spel by tebe o gryadushchej vojne O letayushchih v nebe i lezhashchih na dne No ya beru Si minor i poyu veselyj val's Poka ne gryanet grom i vse |to tak pohozhe na son Son ni o chem Esli by ya byl hvezdoj vse by videli svet No v nebe temno, znachit tam menya net I ya risuyu poslednij etyut s nevidimym solncem I lozhus' spat' do svetlyh vremen I kazhdyj raz ya vizhu son Son ni o chem Bez kryl'ev, kak dym form lyubyh Pridumannyh fantastom nad krovlej krysh CHuzhih domov letaet paranojya I v shorohe dnej ni kto ne znaet chto v nej Solnce svetit naprsno, solnce svetit zrya A v zapahe roz divnyh strun p'yanoe dyhan'e Svyato Don Huan vsem na zlo poyushchij diferamby V zheltoj trave dlya kotoroj uzhe Solnce svetit naprsno, solnce svetit zrya Esli leto projdet ne plach' o nem I ne begi za solncem Ne celuj bez lyubvi za chem iskat' ZHivogo sredi mertvyh Ne ver' mne kogda ya skazhu tebe Solnce svetit naprsno, solnce svetit zrya E Nu chto ty milaya vorochaesh' prah E Vidish' dvoe sidyat na vetvyah A Odin kak bujvol, drugoj kak zhiraf E Beri lyubogo i tebe budet kajf A |to Afrika E |to Afrika H A Smotri kak mnogo negrov E |to Afrika YA rabotayu pyat' dnej podryad YA vsem dovolen i vsemu rad YA shalyu potihon'ku v subbotu A v ponedel'nik s pohmel'ya na rabotu |to Afrika |to Afrika Smotri kak mnogo negrov |to Afrika A E Vchera my dvigalis' vverh, a segodnya my katimsya vniz A E Vchera my pili vino, a segodnya my p'em antifriz H A E My ne szhigaem krestov, ne pooshchryaem rasizm ZHivite tiho, lyubite molcha Esli strelyaete, strelyajte tochno No poshchadite svoih detej Esli ne hotite, chtoby stalo temnej |to Afrika |to Afrika Smotri kak mnogo negrov |to Afrika Vchera my dvigalis' vverh, a segodnya my katimsya vniz Vchera my pili vino, a segodnya my p'em antifriz My ne szhigaem krestov, ne pooshchryaem rasizm A |to belye brat'ya chernogo boga E Budut seyat' smert' H A E I pishut svoi svyashchennye knigi ognem |to belye brat'ya chernogo boga Budut seyat' smert' I pishut svoi svyashchennye knigi ognem E A O-o-o-o-o-o, Afrika O-o-o-o-o-o, Afrika Am Moj dom - moya krepost' i ya v nej - boec Am I mne naplevat' na bien'e serdec F Fm Am Pust' kto-to idet neizvestnoj tropoj F Fm Am A mne v etoj zhizni dorozhe pokoj Pust' vseh vas sogreet svet yasnogo dnya Menya zhe - vkamine pylan'e ognya Ot vsej lzhivoj zhizni, ot zhizni smeshnoj Nadezhno ukryt ya vysokoj stenoj A vdrug postuchitsya kto v dvercu moyu V zamochnuyu skvazhinu ya posmotryu I bud' ty ustavshij bol'noj ot poter' Tebe nikogda ne otkroyu ya dver' Vy b'etes', starayas' sud'bu prevozmoch' A moj svetlyj raj - beskonechnaya noch' Moj dom - moya krepost', a ya v nej - boec I mne naplevat' na bien'e serdec C Am F C G YA otkryl svoe okno i uvidel obychnyj budnij den' C Am F C G Tolpu lyudej v metro, tolpu solidnyh gorozhan F C F C Tolkayushchih tebya, i golovu slomya F C G Begushchih na rabochie mesta I stalo skuchno mne smotret' na etu begotnyu I ya hotel uzhe zakryt' svoe okno No vdrug uvidel ya, letyashchih v nikuda Krylatyh, rozovyh slonov F C F C I ponyal ya togda, chto nuzhno mne tuda - F C G K slonam letyashchim v nikuda Am F Nash polet byl slovno son, mnogo solnca bylo v nem Am G Seryj mir rastayal bez sleda Am F Nyne k zvezdam ya letel, zvezd teplo poznat' hotel G F C I rad byl tem, chto povstrechal udachu ya! My spim i vidim sny, i kazhdyj mechtaet o svoem Beda lish' tol'ko v tom, chto krylatyj slon ne k kazhdomu zaglyanet v dom No vse zhe my ih zhdem, mechtoj odnoj zhivem F C C Hotya vse znayut to, chto net ... F Em Am F G C CHto net na svete veshchih snov, kak netu kryl'ev u slonov. /G /A /H /C C ( /X - bas X) V stremnom skverike na Pushke Gde sobirayas' b'yut baklushi G Lobotryasy s ser'gami v ushah /G/A /H /C C Kto-to tashchitsya s bezdel'ya, Kto-to maetsya s pohmel'ya, G Kto-to topit v luzhice Mu-mu F G C U nas v derevne segodnya hit-parad F G C U nas v derevne segodnya hit-parad YA nenavizhu Annu Veski, Modern Toking, Arabeski, Prezirayu Leont'eva s Kobzonom YA ne varvar, ne zlodej, No toska beret ot vsej |toj tele-radio-estrady U nas v derevne segodnya hit-parad U nas v derevne segodnya hit-parad F C G C O, moya derevnya, moj rodimyj dom F C G C O, moya derevnya, moj rodimyj dom V stremnom skverike na Pushke Gde sobirayas' b'yut baklushi Lobotryasy s ser'gami v ushah YA spel otvazhno i sygral Pesni, chto pridumal sam I molnienosno byl shvachen-skruchen-vzyat U nas v derevne ne dremlet zorkij glaz U nas v derevne ne dremlet zorkij glaz I vot ya edu na korove Po proselochnoj doroge A za mnoj begut tolpoyu gnevnoj Hippi, panki, anarhisty Rokery i metallisty I vertlyavye tancory brejka U nas v derevne segodnya hit-parad U nas v derevne vse vremya hit-parad O, moya derevnya, moj rodimyj dom O, moya derevnya, moj rodimyj dom G D G Moya sosedka - prozhzhennaya blyad' C D G Slavilas' dobroj dushoj G D G Nikomu nikogda ne mogla otkazat' C D G V stremlenii projti cherez noch' C G D G Klyuch k ee serdcu lezhal u dveri C D G Pod tryapkoj polovoj C G D G I kazhduyu noch' lyudi, zhazhdya lyubvi C D Am V nee vhodili tolpoj I vsyak byl sogret, i vsyak byl lyubim Hozyajkoj v naznachennyj chas V etoj kvartire gostem nochnym YA sam byval mnogo raz No veselye dni ushli navsegda Vzyatye v plen suetoj I, tak chasto byvaet, prozhzhennaya blyad' General'skoj vdrug stala zhenoj ZHena generala, kak s oblozhki zhurnala Vziraet na mir s vysoka Ona ezdit v avto, nosit superpal'to Hodit fil'my smotret' v Dom Kino A ee bednyj muzh - otstavnoj impotent Vecherami doma sidit I vzglyadom bezumnym, polnym sarkazma V cvetnoj televizor glyadit I vot kak-to noch'yu privodit ona Muzhchinu kakogo-to v dom Molodoj uhazher, general i zhena Spat' lozhat'sya vtroem No terpet' bezzakon'e, otkrytyj pozor General, bezuslovno, ne stal - Na proshloj nedele on plyunul na vse I v chernyj yashchik sygral Iz sosednej kvartiry donosyatsya vnov' Kriki p'yanyh lyudej Staruha-vdova s napudrennym rylom Opyat' prinimaet gostej Nu chto tut popishesh', kol' s rozhden'ya ona Slavilas' dobroj dushoj Nikogda nikomu ne mogla otkazat' V stremlenii projti cherez noch' C Am Skoree prosnis', nas obokrali, Dm G Vse nashi mechty unesli, my prospali F G I vot my golye idem, F G S toboj po ulice vdvoem, F G C Skorej prosnis' moj drug, nas obokrali... C Am Nu chto ty krichish', ved' ne budesh' uslyshan Dm G Lish' teni zhivut zdes' v podvalah, na kryshah F G Ty v samoj strashnoj iz pustyn', F G Ne toropis', chut'-chut' ostyn' F G C I ne krichi, ne budesh' ty uslyshan... Dm G Ty pomnish', my kryl'ya pridelali sami, Dm G I nuzhno - zhe bylo ponyat' chto-to nam Dm G Davaj, hot' s oborvannymi parusami, F G Spokojno osmotrimsya po storonam Dm G Smotri, na balkone semejstvo vo frakah, Dm G Kak chinno oni pogloshchayut omlet Dm G Nu kto-b mog poverit', chto zdes' byla draka, F G Za ochered' pervym vojti v tualet. C Am A v etoj kvartire v utrom vse p'yanye, F G Zdes' trio muzhskoe sidit mnogo let. F G F G V odinnadcat' snova portvejna dostanut, F G C I budet opyat' prodolzhat'sya banket. V sosednem pod容de nebrityj muzhchina, Ustalost' v lice i glazah ego trans, I srazu ponyatno, chto v kartah prichina, Ved' on do rassveta igral v preferans A v etoj kvartire hozyajka v podnosom, Zdes' utrennij kofe raznosyat v postel' A muzh etoj damy s rogami i nosom, On v otpusk uehal na paru nedel'. A vot i starushki po dvoe, po troe Ustavshi ot zhizni glotayut ozon Ih spletni kak zerkolo, tol'ko krivoe Ved' slyshali zvon, no ne znayut gde on I ty hochesh' krichat', pozhalej svoi svyazki, Ne budesh' uslyshan, skorej svistnet rak, Ved' tol'ko v prochitannoj v yunosti skazke Na pomosh' prihodit kakoj-to durak Tak vglyadis' zhe v znakomye lica, v detali I vspomni vot etu bessmyslennost' glaz Ved' eto oni, poka my krepko spali, Bez vsyakoj prichiny ukrali vse luchshee v nas... Rannim utrom vmeste s Brutom iz doliny zheltyh piramid Vyshla strannaya figura, nepotrebnaya na vid Glyadya sverhu vniz na eto, papirosu sunuv v mokryj rot, YA sprosil ego nebrezhno:"Kto ty - knyaz' ili prorok..." I v tot zhe mig so strashnoj siloj Poluchil kuvaldoj v lob ya I teper' na vse zhivoe YA smotryu skvoz' tolshchu prizm Ibo nyne znayu tochno,chto takoe kataklizm E A Na ee pal'cah kol'ca Saturna, E A Ona pahnet huzhe, chem urna. E A Ee ded markiz de Sad, H E Ee papa - SHikel'gruber. Ona opasnej virusa SPIDa. Ona krovava, kak korrida. Ona zovet menya obratno V carstvo mrachnoe Aida. Pr.E A Reanimacionnaya mashina |*3 H E I na, i na, i na hoj! Teplaya noch', pozdnyaya osen', Arbat, dom nomer 8, Zdes' zhila kogda-to Tanya, YA pomnyu eto do sih por. Kto-to rezhet v vannoj veny, Ot lyubvi tryasut'sya steny, A my p'em na kuhne vodku. S Dzhimmi Hendriksom vtroem. Pr. O, mutnoglazaya devica, Ty leleesh' konchik shprica, No naprasno, oj naprasno, Ty letaesh' v oblakah. Oblaka plohaya opora, Ty na zemlyu ruhnesh' skoro, I dovezet tebya mgnovenno Do blizhajshego holma. Pr. Em Am Pod chernym nebom krug vody Em Am I zheltyj svet dryannoj luny C D YA zhdu u morya C D YA zhdu u morya Am Em H7 Em Stremnyj korabl' mechtan'ya i grez Tabachnyj dym razveet sny Rassvet razrushit mrak nochi YA syadu v korabl' YA syadu v korabl' I utrom pokinu, pokinu tebya Puskaj tverdit tolpa, chto ya Davno uzhe soshel s uma YA prosto veryu YA tverdo veryu CHto stremnyj korabl' za mnoyu priplyvet C F Am Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya ne znala slovo "net" C F Am Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya, glyadya na svet, D Vspominala o zvezdah, mechtaya o tom F C Kak by napit'sya skorej G C I upast' v tarelku licom Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya lyubila vrat' Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya lyubila spat' S pervym, kto vojdet v tvoyu dver' Libo kupit mnogo vina Libo prokatit tebya na svoem avto do ugla No ya lyubil tebya, ya lyubil tebya, ya lyubil tebya YA lyubil tebya, ya lyubil tebya, ya lyubil tebya C G V chernuyu pyatnicu, p'yanyj kak svin, F C YA vozvrashchalsya domoj cherez les. C G U vhoda pod容zd mne vstretilas' dama, F C Krasotka, mulatka, latinskaya smes'. C G Ee zvali Konfeta, i ya zahotel F C Ee ukusit' i vmeste lech' spat', C G No ona mne skazala - davaj luchshe pit', F C Lyazhem v krovat' kogda budet svetat'. F G No v tot moment, kogda prokrichal petuh C Am Ona skazala - mne pora F G I v tot-zhe mig ischezla vdrug, F G I ochertiv vokrug krovati krug, F G C YA leg v postel', i vskore usnul. Utrom prosnuvshis' ot boli v sustavah, YA chut' ne umer - v butylke na dne, Sidela moya nochnaya gost'ya, I ulybalas' zagadochno mne. ZHazhdoj tomim, vskochil ya s posteli, No staraya ved'ma rasstavila set' I merzkim diskantom skazala "Ne bojsya, Teper' uzh ne dolgo ostalos' terpet'!" "Ty nikogda ne stanesh' molodym... Vot stakan, a vot vino i dym..." I togda ya vzglyanul v zerkalo, I uvidel v nem, Gorbatogo sedogo starika... SHCHurya glaza, on smotrel na menya... S Am YA tiho i skromno sidel v ugolke Dm G Kak vdrug ty podoshla S Am I glyadya v glaza, bez emocij i slov Dm G Stakan mne nalila vina. F G My medlenno peli, govorya ni o chem F G Kak vdrug propala toska, C Am Nam stalo svobodnee i veselej Dm G Kazalos', prosnulas' dusha Slova utopali v grohote disko Mysli katilis' ruch'em, My s toboj uzhe ponimali drug druga, Nam bylo priyatno vdvoem CHto bylo dal'she, ne stoit vnimaniya, K tomu-zhe ya konec podzabyl, No pomnit'sya v tesnoj, gnusno pahnushchej vannoj Kogo-to ya strastno lyubil Ah da, ty prava, konechno tebya, Inache i byt' ne moglo, Prosti mne malysh, chto ya tvoej golovoj, Razbil v pod容zde steklo No eto ty lzhesh', ya ne der'mo, Vo vsem vinovata lish' ty Zachem ty poila menya vinom Tverdya o svobodnoj lyubvi... ----------------------------------------------------------------- (z)Dobral teksty, skomponoval Epov Sergej (apsfwr@hotmail.com) PESNI Moskva eksmo-press! 2002 UDK 882 BBK 84(2Ros-Rus)6-5 G 83 Sostavitel' V. Gavrilov Oformlenie hudozhnika E. Enenko Grafika V. Gavrilova Ideya gerba: A. Grigoryan, V. Gavrilov Ispol'zovannye v knige interv'yu predostavleny avtorom Foto na pereplete Maksima Poluboyarinova Foto: M. Trushin, V. Gavrilov, N. CHanyshev, M. Poluboyarinov, a takzhe iz arhiva A. Grigoryana Izdatel'stvo blagodarit Irinu Voronkovu, Dar'yu SHatalovu i Galinu Muravlevu za pomoshch' v podgotovke knigi Grigoryan A. S. G 83 Krematorij. Klubnika so l'dom. Pesni. -- M.: Izd-vo |KSMO-Press, 2002. -- 336 s., ill. ISBN 5-04-009475-2 Pesni legendarnoj rok-gruppy KREMATORIJ stali neot容mlemoj chast'yu rossijskoj kul'tury na styke vekov. Nepovtorimaya syurrealisticheskaya lirika Armena Grigoryana, skrashennaya chernym yumorom i sdobrennaya izryadnoj dolej ironii, populyarna i lyubima uzhe neskol'kimi pokoleniyami slushatelej. V etoj knige teksty pesen KREMATORIYA vpervye predstavleny v maksimal'no polnom ob容me, plyus k etomu dany fragmenty interesnyh interv'yu Armena Grigoryana, istoriya i diskografiya "samogo veselogo na etoj planete ansamblya". UDK 882 BBK 84(2Ros-Rus)6-5 A. Grigoryan, 2002 ZAO "Izdatel'stvo "|KSMO-Press". Sostavlenie, oformlenie. 2002 ISBN 5-04-009475-2 Posvyashchaetsya vsem muzykantam KREMATORIYA Ne plach', eto Solnce Vzojdet eshche ne raz I tvoj poezd uhodit ne zavtra Tuda, gde igraet dzhaz Nash samyj veselyj na etoj planete ansambl . Papa po prozvishchu "Zappa" Zabludilsya v nedrah Zemli On narushil zakony: Slishkom mnogo skosil travy. Teper' ty zhivesh' v ego dome, Pohozhem na malen'kij grob, Tebya bespokoit krizis obshcheniya, Vidimo ty mizantrop. Inogda ty plyashesh' tvist, Inogda p'esh' tazepam, Govoryat, ty fatalist, Alkogolik, narkoman. Nikto ne lyubit tebya, Nikto ne lyubit tebya. No ty ne plach', eto Solnce Vzojdet eshche ne raz, I tvoj poezd uhodit ne zavtra Tuda, gde igraet dzhaz Nash samyj veselyj na etoj planete ansambl . Kak govoril Zaratustra, Simvol zhizni -- vesy, To poceluesh' kogo-to, To pokazhesh' komu-to klyki. Odnazhdy tebe stanet luchshe, Bol' projdet navsegda, S utra vypadut zuby, Dnem zavershitsya vojna. A kogda nastupit noch', Za oknom gryanet grom I sam gospod' v poslednij raz V nebesnyj skazhet megafon: "Nikto ne lyubit tebya, Nikto ne lyubit tebya". No ty ne plach', eto Solnce Vzojdet eshche ne raz, I tvoj poezd uhodit ne zavtra Tuda, gde igraet dzhaz Nash samyj veselyj na etoj planete ansambl . Gruppa Krematorij, 2001 god. Buharov, Saraev, Terent'ev, Grigoryan, Tret'yakov UVERTYURA KREMATORIJ... Odna iz samyh zagadochnyh i udivitel'nyh rossijskih rok-grupp. Pesni KREMATORIYA uzhe stali klassikoj. Koncerty Kt prohodyat s neizmennym anshlagom, a vyhod kazhdogo novogo al'boma -- sobytie dlya istinnyh cenitelej russkogo roka. Za 18-letnyuyu istoriyu cherez gornilo komandy proshlo okolo 40 muzykantov, no vse oni gruppirovalis' vokrug glavnogo -- pevca, poeta i kompozitora Armena Grigoryana. ZHizneopisanie neobhodimo nachat' s roditelej. Sergej Grigoryan -- samoletostroitel' i arabist, v konce 50-h godov rabotal na blizhnem Vostoke v kachestve specialista po MIGam, koi postavlyalis' Sovetskim Soyuzom v druzheskie arabskie strany. Vo vremya otpuska v Erevane on poznakomilsya s devushkoj Aidoj, kotoraya uzhe uspela okonchit' institut po special'nosti himik-mikrobiolog. Oni pozhenilis' 23 noyabrya 1959 goda, a 24 noyabrya 1960 goda, cherez god i odin den', u nih rodilsya syn Armen. V etot period cheta Grigoryanov zhila v Kaire, no rozhat' v etom antisanitarnom gorode Aida ne reshilas' i srochno uehala v Moskvu, gde v roddome No 2 8 v Filyah i poyavilsya na svet geroj nashego povestvovaniya. Detstvo Armena Grigoryana prohodilo v okruzhenii mnogochislennyh babushek i tetushek, -- tak kak roditeli prodolzhali rabotat' zagranicej. Zimoj Armen zhil v Moskve, a letom -- v armyanskom gorode Goris na rodine mamy. "V detstve ya igral v futbol, a kogda podros, stal igrat' v Rock-n-roll..." pozdnee prozvuchit v pesne "2001 god". Do sih por Armen s gordost'yu lyubit rasskazat', chto v 1971 i 73 godah on poluchil zvanie chempiona Leningradskogo rajona (priz "Kozhanyj Myach"). No problemy, voznikshie so zreniem, ne pozvolili Grigoryanu prodolzhit' stol' mnogoobeshchayushchuyu kar'eru futbolista, i on obratilsya k muzyke. Roditeli, kak bylo prinyato v intelligentnyh sem'yah teh let, lyubili francuzskuyu estradu: Sal'vatore Adamo, Mirej Mat'e i SHarlya Aznavura. Nu a Armen uvleksya rokom: The Beatles, Shoking Blue, T. Rex, i Doors. V rodnyh penatah moskovskoj shkoly No 167 Grigoryan v 1973 godu organizoval vokal'no-instrumental'nyj ansambl'. Nazvanie ego menyalos' mnogo raz: "Batiskaf", "Omnibus", "CHernye pyatna", a k 1975 godu ustakanilos' v vide "Atmosfernogo Davleniya". SHkol'naya komanda nachala svoyu koncertnuyu deyatel'nost', kak eto bylo modno v te vremena, s ispolneniya pesen iz repertuara ROLLING STONES, URIAH NEER, SLADE, DEEP PURPLE i tomu podobnogo. Sobstvennye kompozitorskie opusy Armen Grigoryan byl vynuzhden maskirovat' pod imenituyu zapadnuyu muzyku tipa "pesnya AC/DC ili Grateful Dead, muzyka i slova ih zhe". Teksty pesen pisalis' i, sootvetstvenno, pe- lis' na amerikansko-marsianskom yazyke. |to bylo rasprostranennym yavleniem u bol'shinstva nashih samodeyatel'nyh rokkomand i nazyvalos' "kosit' pod firmu". V 1976 godu Armen, po stopam otca, postupaet v MAI, no rok-n-rolla ne brosaet. Na pervom kurse instituta v komande igrali: gitarist Evgenij Homyakov, poyavivshijsya pozzhe v KREMATORII pod klichkoj "John", barabanshchik Aleksandr Sevast'yanov "Stav" i bas-gitarist Armen Grigoryan. Godu primerno v 1977 "Atmosferka" zapisala magnitoal'bom " Korabl' durakov" (svoeobraznyj privet Ieronimu Boshu). K sozhaleniyu, a mozhet, k schast'yu, lenta s toj zapis'yu byla uteryana, odnako melodicheskie temy "zatonuvshego" "Korablya..." vsplyvali epizodicheski v pesnyah KREMATORIYA, naprimer v takih hitah, kak "Klaustrofobiya" ili "Zombi". Glavnoj problemoj "A.D." bylo otsutstvie prilichnyh instrumentov i, kak govorili v te vremena, "svoego apparata". Na tancah i svad'bah cennost' grupp opredelyalas' ne repertuarom (standartnyj nabor iz zapadnyh shlyagerov, "Mashiny Vremeni" i neizmennoj "Murki" plyus "7.40"), a nalichiem svoego prilichnogo apparata. |ta problema reshalas' slozhno i postepenno. Sevast'yanov rabotal dvornikom, daby nakopit' deneg na samodel'nye barabany "Ramzani", Grigoryanu bas-gitaru privez otec iz-zagranicy, a Homyakov razzhilsya vpolne snosnoj samopal'noj gitaroj. Samym zapominayushchimsya sobytiem togo perioda bylo vystuplenie gruppy na svad'be v derevne Dubki, zakonchivsheesya massovoj drakoj sel'chan, a takzhe civil'nyj koncert v yugoslavskom postpredstve, posle 10 kotorogo samomnenie muzykantov podskochilo na kolossal'nuyu vysotu, gde prebyvaet i ponyne. Spustya 20 let vechno molodoj Homyakov vosstanovil chast' muzykal'nogo materiala "Atmosfernogo Davleniya", a u Grigoryana, k schast'yu, sohranilis' russkie varianty tekstov. Pesni byli chastichno otredaktirovany, pravda, iz kommercheskih soobrazhenij, dannoe izdanie vyshlo kak disk KREMATORIYA "Rekviem dlya vsadnika bez golovy". Po-sabbatovski tyazhelyj al'bom byl zapisan sovmestnymi usiliyami muzykantov "A.D." i "Kt" s privlecheniem druzej i soratnikov. No vernemsya k istokam. Gde-to v nachale 80-h v gruppu voshel sokursnik Grigoryana po Aviacionnomu institutu Viktor Troegubov ("Boroda"). |to bylo inspirirovano ne stol'ko tvorcheskimi, skol'ko ekonomicheskimi prichinami -- oni na payah kupili "komplekt apparatury dlya vokal'no-instrumental'nogo ansamblya". Troegubov stal igrat' na dvenadcatistrunnoj gitare i pet'. Primerno v eto vremya v Moskvu stali popadat' katushki s zapisyami leningradskih rokerov. Armen srazu i bezogovorochno polyubil pesni Majka Naumenko s al'boma "Sladkaya N", i pod ego vliyaniem reshil zapisat' akusticheskij al'bom. Upertye v hard-rok Sevast'yanov i Homyakov otkazalis' uchastvovat' v etoj akcii, i zapis' "Vinnyh Memuarov" byla sdelana Armenom i Viktorom vdvoem. Otsutstvie navykov studijnoj raboty, bestolkovye nalozheniya i nizkij uroven' vladeniya instrumentami priveli k tomu, chto zapis' poluchilas' na redkost' halyavnoj i razgil'dyajskoj. Posemu ee i okrestili "Vinnymi Memuarami" -- deskat', s p'yanogo kakoj spros. Zato v kachestve nazvaniya novoj gruppy uzhe poyavilos' slovo KREMATORIJ. 11 Po legende, dannoe nazvanie rodilos' spontanno. Vsevozmozhnyh versij i tolkovanij -- t'ma-t'mushchaya. Delo v tom, chto kazhdyj zhurnalist, kogda-libo bravshij interv'yu, pochital za svyatoj dolg sprosit', otkuda zhe, v konce koncov, takoe mrachnoe nazvanie. Armen zhe Sergeevich, so svojstvennym emu artistizmom, staralsya otvechat' kazhdyj raz po-novomu, ponachalu vdavayas' v razlichnye filosofskie materii, pominaya Aristotelya, Ivlina Vo, Franca Kafku i |dgara Po, a potom otshuchivalsya. No tak kak etot vopros pochemu-to ostavalsya nepremennym atributom lyuboj publikacii v techenie vsej istorii gruppy, terpenie Grigoryana istoshchilos', i v poslednie gody on prosto vzdragivaet, mrachneet i otvechat' otkazyvaetsya naotrez. Tak chto glavnyj vopros sovremennosti ostaetsya otkrytym... Est' chto-to misticheskoe v sochetanii etih desyati bukv: K-R-E-M-A-T-O-R-I-J. |to vam, gospoda, ne TERRARIUM ili VOJNA MIROV. A esli eshche vspomnit' tot smurnoj period sovetskogo vremeni, kogda ele zhivye vozhdi vodili horovody nad mumiej vechno zhivogo, to stanet ponyatno, pochemu nazvanie gruppy kazalos' strashnoj kramoloj. Debyutnaya zapis' "Kt" ne mogla udovletvorit' sozdatelej, i pochti srazu posle "Vinus Memoirs" oni zapisyvayut al'bom "Krematorij 2". CHtoby hot' kak-to organizovat' ritm-sekciyu priglashaetsya vysheupomyanutyj Stav, odnako vmesto zaplanirovannyh bongov emu prishlos' otbivat' ritm pal'cami na otdel'no stoyashchej litavre. Soliruyushchuyu melodicheskuyu liniyu vedet absolyutno zamorochennyj chelovek, prohodyashchij pod klichkoj Al'tist Danilov. Dlya osobo pytlivyh zamechu, chto poslednij igral na al'te. 12 Dva pervyh al'boma pisalis' na dovol'no prilichnom (po tem vremenam) magnitofone v studii Teatra im. Mayakovskogo. Nesmotrya na gitarnyj nestroyak i "penie po sosednim", dazhe v etih zapisyah bylo chto-to genial'noe. Nedarom kompakty, uvidevshie svet cherez 10 let posle zapisi, i sejchas pol'zuyutsya bol'shim uspehom. Na nih krasuetsya sootvetstvuyushchaya nadpis': "ROS GLAVKREMPROM preduprezhdaet: vosproizvedenie dannoj zapisi na Radio i TV strogo vospreshchaetsya. Licam, ne dostigshim polovoj zrelosti, nervnobol nym i trezvennikam slu shat ne rekomenduetsya". Koroche, primi stakan i slushaj. Nesmotrya na stol' strogoe preduprezhdenie, nostal'giruyushchie radio didzhei chasten'ko zavodyat v efire treki s etih al'bomov. Eshche by, ved' na nih vpervye prozvuchali takie hity, kak "Leprozorij", "Autsajder", "Tanya", i, estestvenno, "Krematorij". Uzhe togda proyasnilis' osnovnye cherty svoeobraznogo "krematorskogo" stilya -- zakruchennaya na igre associacij syurrealisticheskaya lirika, polozhennaya na raznoobraznuyu po stilyu muzyku: rok-n-roll, val's, ballada, kantri ili, naprimer, armyanskij folk. Dazhe v samyj rannij period nametilsya razlichnyj podhod Grigoryana i Troegubova k tvorchestvu -- esli pervyj tyagotel k psihodelii i otryvu ot dejstvitel'nosti, to vtorogo vleklo v ruslo bytovuhi i social'noj karikatury. V 1984 godu nachalsya period "sejshenov" i "kvartir-nikov". Armen vspominaet: "|to izobretenie chisto sovetskoe, produkt social'nyh uslovij. O kakih kvartirnyh koncertah mozhet idti rech' v Amerike? Kogda nam predlozhili organizovat' pervoe podobnoe mero- 13 priyatie, my stoyali na ushah ot radosti. Kak eto bylo? Iz kvartiry ubiralis' vse cennye veshchi, prihodil narod -- druz'ya, znakomye, znakomye druzej i t.d., kazhdyj "prinosil s soboj", a butylki ostavlyal, chtoby "okupilis' rashody". Imenno v te gody, kstati, slozhilsya i sostav instrumentov. CHto mozhet prozvuchat' v kvartire? Akusticheskaya gitara, garmoshka, skripka..." Institutskij priyatel', Aleksandr Portnov, poznakomil Grigoryana s bas-gitaristom i pianistom Aleksandrom Pushkarevym (partijnaya klichka, kak ne trudno dogadat'sya, "Pushkin"). Tot, v svoyu ochered', privel v "Kt" Mihaila Rossovskogo, blestyashchego skripacha, ch'ya nepovtorimo kabackaya manera igry na instrumente idet, kak minimum, ot Gambrinusa, a kak maksimum -ot skripachej s poloten SHagala. Direktorom gruppy stanovitsya Dima Brodkin, muzh sestry Pushkareva. Emu prinadlezhit zasluga organizacii pervogo fletovogo koncerta KREMATORIYA na kvartire sobstvennyh rodstvennikov v Krasnostudencheskom proezde. Okrylennye bol'shim uspehom v uzkih krugah, muzykanty pishut novyj, uzhe elektricheskij magnitoal'bom "Illyuzornyj Mip" (1986). Na nem, krome vysheukazannyh novobrancev, zapisyvayutsya i veterany "A.D." -- John Homyakov (gitara) i Stav (barabany), plyus epizodicheski poyavlyaetsya nekij Zmej. Avtorom vseh etih pesen byl Grigoryan, za isklyucheniem "Malen'koj devochki", gde fortepiannoe vstuplenie napisano Pushkinym. Rol' Troegubova svelas' k podpevkam da igre na gubnoj garmoshke. Takoe polozhenie ne ustraivalo Viktora, s ego pretenziej na rol' "otca-osnovatelya" gruppy, i vskore posle zapisi on uhodit iz KREMATORIYA i organizovyvaet svoj sol'nyj proekt s simvolicheskim nazvaniem "Dym". "Illyuzornyj m!r", rastirazhirovannyj samopal'nym obrazom, zavoeval ogromnuyu populyarnost'. Po tradicii teh let, pervye kopii delalis' s kustarno vypolnennoj oblozhkoj, na kotoroj hudozhnik Andrej Sizov izobrazil monstra so sdutym vozdushnym sharikom, izryadno smahivayushchego na obez'yanu s prezervativom. Ukrasheniem al'boma yavlyayutsya zhenshchiny iz shlyagerov "Malen'kaya devochka" i "Seksual'naya koshka", to bish' "Sexy Cat" (dlya estetov). |ti zapisi zavershayut "andergraundnyj period" gruppy. Kvartirno-koncertnaya deyatel'nost' KREMATORIYA narastaet. Komanda, v otlichie ot bol'shinstva kolleg iz rok-podpol'ya, nachinaet vozit' s soboj na eti meropriyatiya usiliteli, kolonki, elektricheskuyu bas-gitaru i dazhe svetomuzyku. Tak chto akustikoj eto mozhno bylo nazvat' s bol'shoj natyazhkoj. Na odnom iz sej-shenov, na kvartire Sergeya Ryabceva, rebyata ustroili kostyumirovannyj heppining v stile glem-roka. Teatral'nymi shmotkami ih obespechil Egor Zajcev. Togda zhe poyavilas' i shlyapa, kotoraya s etogo dnya stala neizmennym atributom imidzha Armena Grigoryana. Vse skladyvalos' odin k odnomu: imidzh, apparat, repertuar i perestrojka v okruzhayushchej strane, kotoraya povlekla za soboj, pomimo vsego prochego, legalizaciyu rok-muzyki. KREMATORIJ byl gotov k vyhodu na bol'shuyu scenu. V 1987 godu razdalsya zvonok iz moskovskoj rok-laboratorii. Segodnya Armen predpochitaet ne vspominat' o sotrudnichestve s etoj organizaciej, laskovo prozvannoj narodom "blevatoriej". Tem ne menee, oficial'- /5 nye koncerty priveli v tom zhe godu k prisuzhdeniyu KREMATORIYU pervogo priza na "Festivale nadezhd" . Byl i eshche odin ser'eznyj plyus v sozhitel'stve s rokfunkcionerskoj strukturoj -- v gruppe poyavilsya Sergej ("肛hik") Ovsyannikov v kachestve koncertnogo zvukorezhissera. On do sih por rabotaet v komande, prichem poslednie gody ne tol'ko na koncertah, no i v studii. Posle etogo byl zapisan velikolepnyj al'bom "Koma", nagrazhdennyj, ni mnogo ni malo, diplomom I stepeni zhurnala "Avrora" v obojme luchshih magnito-al'bomov 88-go goda. "Bezobraznaya |l'za", "Habibu-lin" i "Kondratij" -- lyubimye personazhi moskovskoj tusovki -- vylupilis' na svet bozhij imenno na "Kome". "Kondratij" proyavilsya srazu v dvuh ipostasyah: legendarnogo geroya i komp'yutershchika po imeni Aleksej Kondrat'ev, chej talant zastavil ritm-boks stuchat' vmesto zhivyh udarnyh. Zabegaya na sem' let vpered, zamechu, chto Kondratij eshche poyavitsya na gorizonte "Kt" v amplua hudozhnika i rezhissera klipa "Belye stolby". Na etom al'bome vpervye prozvuchal znamenityj "Musornyj veter". Iz mnogochislennyh priglashennyh muzykantov zasluzhivayut osobogo upominaniya Ol'ga Bocharova, Vladimir Vlasenko (podpevki) i Oleg Lagutin s Evgeniem Homyakovym (gitary). Nado otmetit', chto psevdo-oper-nyj damskij bek-vokal vo mnogom opredelil specificheskoe zvuchanie dannogo proizvedeniya. Na etom diske vpervye poyavlyaetsya saksofon Aleksandra Kunicina, vposledstvii pridavshij svoeobraznyj kolorit saundu "Klubniki so l'dom". Ia vseh nomernyh al'bomov KREMATORIYA "Ko- 16 ma" -- odin iz luchshih. Pesnya "Musornyj veter" v vide klipa smogla prosochit'sya dazhe na TV, chto prineslo gruppe slavu v narode. Pravda, telenachal'niki s tipichnym partijnym yumorkom oskopili nazvanie do konditerski-lipkogo, i na protyazhenii mnogih let gruppu chasten'ko v presse imenovali KREM. No kogda v 1989 godu na firme "Melodiya" vyshla pervaya plastinka "ZHivye i Mertvye", na nej rokovoe nazvanie krasovalos' v polnyj rost. Zato prishlos' pozhertvovat' pervoj polovinoj nazvaniya "Seksual'naya koshka" i zamenit' necenzurnoe slovo v pesne "Tanya". V 1988 godu Armen znakomitsya so svoej budushchej zhenoj Iroj. |to sobytie proizoshlo ne bez pomoshchi bolonki po imeni CHika, kotoruyu Ira vygulivala vo dvore svoego doma. Hotya CHika byla vsego lish' povodom dlya nalazhivaniya kontakta, Grigoryan pozdnee uvekovechil ee v pesne "Poslednij shans" (Sobachka). Armen i Ira pozhenilis' v tot zhe den', chto i roditeli Arme-na -- 23 noyabrya sleduyushchego goda. Vybor daty demonstriroval pietet Grigoryana pered zagadochnoj magiej chisel. Medovyj mesyac molodye proveli v Latinskoj Amerike, vpechatleniya ot kotoroj, spustya mnogo let, transformiruyutsya v al'bom "Tekilovye sny". Ih pervenec -- Grigor rodilsya 20 aprelya 1990 goda, a god spustya, 31 marta, na svet poyavilas' doch' Elizaveta. Sleduyushchim al'bomom KREMATORIYA stal disk s pafosnym nazvaniem "ZHivye i Mertvye". Vyhod iz "Komy" v "ZH&M" oznamenovalsya ocherednoj smenoj sostava. Vzamen "mertvogo" ritm-boksa prihodit "zhivoj" barabanshchik Andrej Saraev. Nezabvennogo "Pushkina" smenyaet basist Sergej Tret'yakov. Tvorcheskij tandem etoj ritm-sekcii do sih por opredelyaet uni- 17 kal'nyj drajvovyj saund gruppy. Nado s pechal'yu konstatirovat', chto mnogochislennye muzykanty, igravshie v "Kt" do etogo, byli po bol'shej chasti prosto inzhenerami i sobutyl'nikami, to bish' prosto lyubitelyami. KREMATORIJ, kak professional'naya gruppa, kotoruyu mozhno slushat' v polnyj rost bez skidok na "sovok", nachalas' imenno s prihoda dvuh professional'nyh muzykantov Saraeva i Tret'yakova. Krome togo, na zapisi "ZHivyh i mertvyh" poyavlyaetsya yarkij gitarist Dmitrij Kulikov. Dimu Brodkina na postu direktora gruppy zamenyaet Ol'ga ZHigareva, s aktivnost'yu kotoroj vo mnogom svyazany dal'nejshie uspehi KREMATORIYA. "ZHivye i Mertvye" predstavlyayut soboj rimejk: neskol'ko veshchej s "Komy" plyus pererabotannye pesni s predydushchih al'bomov. No vosprinimaetsya on absolyutno cel'no. Navernoe, eto samyj hitovyj al'bom gruppy. Po krajnej mere vosemdesyat procentov pesen s nego do sih por vhodit v koncertnyj repertuar "Kt". Oblozhku plastinki ukrashaet ogromnaya fotografiya golovy A.G. v shlyape i chernyh ochkah. |to foto, snyatoe v infernal'nom kontrovom svete, stalo tak zhe osnovoj pervogo plakata gruppy (hudozhnik Sergej Pavlov). V tom, chto disk "ZH&M" uvidel svet, gromadnaya zasluga deyatelej piterskogo rok-podpol'ya Andreya Tropillo i Andreya Burlaki. A sosvatal im "KREMATORIJ" Aleksandr ZHitinskij -- organizator koncertov laureatov zhurnala "Avrora". V 1990 godu na toj zhe Melodii vyshel eshche odin LP "Klubnika so l'dom". Na nem tozhe nalichestvovali klassnye pesni, naprimer, zaglavnaya, no v celom etot disk -- ne samyj udachnyj i dovol'no korotkij. 18 Gruppa v etot period perezhivala uvlechenie art-rokom, chto napryamuyu otrazilos' v al'bome. Dlinnye instrumental'nye zapily, slozhnaya dlya vospriyatiya shirokoj auditorii kompoziciya, studijnye eksperimenty kak-to ne pokatili. Tem ne menee, plastinka razoshlas' gromadnym tirazhom. Beschislennye koncerty po vsemu SSSR zakalili gruppu i zametno podnyali professional'nyj uroven' muzykantov. A ih scenicheskij imidzh, kotoryj tochnee vsego mozhno oharakterizovat' slovami "sderzhannyj traur", ser'ezno ne menyalsya so vremen fletovyh sej-shenov. V 1991 godu vyshel "Zombi", prichem na kakoj firme -- tajna, pokrytaya mrakom. Na samoj plastinke nikakih opoznavatel'nyh znakov net, krome tumannogo upominaniya pro Rostovskij zavod magnitofonnyh kasset. "Zombi" proizvodit moshchnoe vpechatlenie imenno kak al'bom, shozhij po kompozicii s "Dekameronom" t.e. cepochka novell, ob容dinennyh nekoj obshchej koncepciej. Trudno vydelit' otdel'nye pesni v hity. Naibolee izvestny "Kaligula", "Tvari", "Ura" i zaglavnaya veshch'. Mel'teshenie razlichnyh personazhej slivaetsya v syurrealisticheskuyu fresku masshtabnoj p'yanki po sluchayu vseobshchih pominok. Sostav gruppy takoj: Grigoryan, Rossovskij, Viktor Osipov (gitara), Sergej Tret'yakov (bas) i Andrej Saraev (udarnye). S etogo diska nachalos' sotrudnichestvo KREMATORIYA s hudozhnikom Vasiliem Gavrilovym (avtorom etih strok), kotoroe dlitsya i po sej den'. Odnoj iz naibolee udachnyh po oformleniyu plastinok yavlyaetsya vse tot zhe "Zombi". V nagromozhdenii graficheskih obrazov na oblozhke prosmatrivaetsya libo gigantskij 19 cherep, libo gigantskaya zhopa (v zavisimosti ot nastroeniya zritelya). Sam hudozhnik, kogda risoval, podrazumeval cherep, a poluchilas', kak vsegda... Vskore posle vyhoda "Zombi" i anshlagovyh koncertov v "Gorbushke" k KREMATORIYU opyat' pribilsya Viktor Troegubov, pustiv po vetru svoyu komandu, prichem privel s soboj prekrasnogo gitarista Andreya Murashova. Andrej do 2001 goda rabotal v KREMATORII, uspel otmetit'sya kak talantlivyj aranzhirovshchik i zapisal v "Kt" celyh tri diska. |to dovol'no neobychno dlya gruppy, poskol'ku, kak yavstvuet iz predydushchego teksta, na kazhdom novom al'bome v KREMATORII poyavlyalsya novyj gitarist. V eto vremya u Armena umiraet mama. Tyazhelejshee sobytie privodit k tyazhelejshej tvorcheskoj depressii, prakticheski tri goda on ne pishet novyh pesen. CHtoby vyjti iz etogo sostoyaniya, Grigoryan nachinaet rabotat' nad zapis'yu "Dvojnogo al'boma". |tot al'bom poyavilsya na svet potomu, chto predydushchie diski ne ustraivali Armena po kachestvu zapisi. Resheno bylo sdelat' al'bom rimejkov na studii Mosfil'ma u zvukorezhissera Nikolaya SHestova. Prichem sdelat' s razmahom celyh 24 treka, daby vypustit' vse eto v vide dvojnogo LP. Nesmotrya na to, chto kachestvo zapisi opyat' poluchilos' daleko ot zhelaemogo, dvojnik byl vypushchen rekordnym tirazhom i dazhe popal v desyatku hit-parada MK. |tot proekt pomog osushchestvit' prodyuser Mihail Adamov. Na oblozhke "Dvojnogo Al'boma" vpervye poyavlyaetsya gerb KREMATORIYA, kotoryj v dal'nejshem prohodit krasnoj nit'yu po vsem diskam gruppy. V 1994 godu krematorcy snyalis' v hudozhestvennom 20 . fil'me "Tacu" vmeste s Nastej Polevoj i starinnoj soratnicej Grigoryana Margaritoj Pushkinoj. Fil'm poluchilsya otkrovenno zanudnym, zato iz otsnyatogo videomateriala rebyata smogli narezat' paru klipov, a ispolnitel' glavnoj roli Vyacheslav Buharov podruzhilsya s KREMATORIEM i byl priglashen Ar-menom na vakantnoe mesto skripacha Mishi Rossovskogo, emigrirovavshego v Izrail'. V dal'nejshem rol' Buha-rova v gruppe god ot godu rosla -- on stal rabotat' v kachestve vtorogo vokalista, gitarista, klavishnika i t. d. V tom zhe godu byl zapisan konceptual'nyj CD "Tango na oblake", metko nazvannyj odnim iz druzej "shag nazad i v storonu pered novym pryzhkom". Delo v tom, chto Grigoryan i ego plamennye spodvizhniki opyat' reshilis' na eksperiment, smestiv glavnyj akcent s teksta na muzyku. Kstati, avtorami kompozicij etogo al'boma yavlyayutsya ne tol'ko A.G. (kak obychno), no i Andrej Murashov, i Sergej Tret'yakov. Prekrasno aranzhirovannyj i chetko zapisannyj kompakt mestami proizvodit vpechatlenie slishkom holodnogo i iskusstvennogo. Posle etogo diska, govorya slovami Armena: "KREMATORIJ otkazyvaetsya ot uslug Troegubova". (Poslednie tri goda Viktor sovmeshchal obyazannosti muzykanta i direktora gruppy.) Neugomonnye krematorcy pod Novyj god zatevayut zapis' eshche odnogo al'boma s latinoamerikanskim nazvaniem "Tekilovye sny". Vot kak ego harakterizuet Armen: "|tot al'bom -- nabor pesen, kotorye ob容dineny odnim-edinstvennym -- snami. Impul's k kazhdoj veshchi prishel iz moih snov i vospominanij o Latinskoj Amerike..." Odnako ne tol'ko Morfej prilozhil ruku k sozdaniyu diska, no, kak sleduet iz nazvaniya, i Bahus, 21 vernee -- ego meksikanskij kollega. K momentu svedeniya zapisi vo vseh blizlezhashchih magazinah dannyj ekzoticheskij produkt (t. e. tekila) zakonchilsya, i druz'yam prihodilos' iskat' ego po vsej Moskve, daby ne preryvat' tvorcheskij process. Na disk, krome absolyutno novyh pesen, voshli i neskol'ko hitov, uzhe obkatannyh na koncertah: "|roticheskie monstry", "Besy v moih snah" i "Sine-rozovyj Mars". Al'bom poluchilsya ochen' sil'nym, pozhaluj, samym luchshim za poslednie gody. Predvaryaya vyhod kompakt-diska, gruppa po zapadnomu obrazcu vypuskaet singl "Besy v moih snah" s pyat'yu kompoziciyami. Samaya lirichnaya i pronzitel'no-tragicheskaya pesnya na etom single -- "|pitafiya" byla napisana Armenom v pamyat' o mame. V muzyke yavstvenno oboznachilos' vozvrashchenie k tradiciyam starogo KREMATORIYA na novom tehnicheskom urovne i s novymi zazhigatel'nymi melodiyami. Koncert-prezentaciya novogo al'boma v stolice proshel 1 iyunya 1995 goda v tradicionnoj Gorbushke. Uspeh novoj programmy byl ochevidnym -- zal na letu shvatyval novye pesni i podpeval, dazhe ne znaya slov. |tot koncert, v otlichie ot mnogih drugih, byl zapisan na mnogokanal'nik i uvekovechen v vide CD. Letom gruppe predlozhili vystupit' v neskol'kih gorodah Izrailya. Odnako ot容zd KREMATORIYA stal delom otnyud' ne prostym: dva Andreya, gitarist i barabanshchik, ostalis' bez pasportov, kotorye byli ukradeny na gastrolyah v Minske. Gruppe prishlos' uehat' v usechennom sostave. No i eto ne vse -- na tamozhne v SHeremet'evo ih tormoznuli, obnaruzhiv u Slavy Buharova skripku raboty Stradivari. Otlozhiv vylet, rebyata zaruchilis' razresheniem Minkul'ta na vyvoz etoj skripki, kotoraya oka- 22 zalas' poddelkoj, no ves'ma solidnoj, sdelannoj eshche v proshlom veke. Zato velikolepnyj priem v Izraile kompensiroval vse eti melkie nepriyatnosti. Krematorcy pochuvstvovali sebya bitlami vremen bitlomanii. Vpechatleniya ot poseshcheniya Svyatoj Zemli spustya neskol'ko let vyl'yutsya v pesne "Geenna Ognennaya". Na etih gastrolyah Kt vstretilsya s Mihailom Rossovskim, v rezul'tate chego izrail'skaya publika uslyshala unikal'nye skripichnye duety Mishi i Slavy. Okrylennye mezhdunarodnym uspehom, muzykanty zapisyvayut "Mikroneziyu" i "Gigantomaniyu". V pervyj al'bom voshli 24 miniatyury -- zarisovki, ne stavshie pesnyami, a vo vtoroj 13 dlinnyh kompozicij. |ti opusy uvideli svet vesnoj 1996. Osnovoj etoj svoeobraznoj dilogii posluzhili pesni, napisannye Grigoryanom v raznye periody zhizni, po tem ili inym prichinam ne vpisavshiesya v nomernye al'bomy, govorya po-anglijski "outtake". Nesmotrya na dostatochno prenebrezhitel'noe otnoshenie avtora k etim opusam, CD imeyut stojkij uspeh. Malo togo, nekotorye treki stali hitami, naprimer pesnya "YAd" ili "2001 god". Na "Gigantomanii" vpervye zvuchit moshchnyj vokal Ol'gi Dzusovoj v pesne "Mata Hari Blyuz". V dal'nejshem Ol'ga v kachestve bek-vokalistki chasten'ko pomogala KREMATORIYU v zapisi. V tom zhe godu KREMATORIJ, po obraznomu vyrazheniyu Grigoryana, "sygral v yashchik". Rasshifruyu: disk Kt vyshel v sostave pervogo shestitomnogo box-set'a serii "Legendy Russkogo Roka" vmeste s diskami KINO, ALISY, ZOOPARKA, NAUTILUSA i VOSKRESENXYA. 23 Smert' otca v 1995 godu ne mogla ne povliyat' na tvorchestvo Armena, i pesni etogo perioda nesut yavnyj otpechatok tragedii. V 1996 godu Grigoryan razvoditsya s Iroj i zhenitsya na Dar'e. 24 aprelya 1998 goda u nih rozhdaetsya doch' Anna, posle chego Armen skromno imenuet sebya "otcom-eroinom" i pishet pesnyu "Angely vesny" posvyashchennuyu svoim detyam. Ona poka eshche ne zapisana. Sleduyushchim al'bomom stala "Botanika", poslednij na segodnyashnij den' disk, ob容dinennyj skvoznoj ideej. Sobytiya, predvoshishchayushchie zapis', byli, pryamo skazhem, neordinarnymi. KREMATORIJ okazalsya vtyanut v razborki so svoim ocherednym neudachnym direktorom, v rezul'tate chego gruppa lishilas' repeticionnoj bazy. Prishlos' pisat' .al'bom starym andergra-undnym obrazom -- na kvartire Grigoryana v legendarnom "dome na ulice Smol'noj". Zato izdanie al'boma otlichalos' povyshennym pafosom: disk pechatalsya v Gollandii i ego dizajn pohodil na detskie kartonnye knizhki-raskladushki raskryvaesh' al'bom i vylezaet gruppovoe foto krematorcev v ob座atiyah raspisnoj "Botaniki". Zdes' vpervye v oformlenii russkogo al'boma byl ispol'zovan bodiart. Pesni etogo diska na koncertah prakticheski ne zvuchat, poskol'ku, po mneniyu Grigoryana, "Botanika" -- cel'nyj obraz i vydergivat' iz nego otdel'nye treki nevozmozhno, a igrat' celikom slishkom dolgo. Posle vyhoda al'boma glavnoj zabotoj gruppy stala organizaciya sobstvennoj professional'noj studii, chto ne tak-to prosto sdelat' v nashej strane. V eto zhe vremya vyhodit mul'timedijnyj CD-Rom s istoriej gruppy napisannoj Ladoj SHatun, tekstami pesen, 24 fotoal'bomom i prochimi komp'yuternymi zamoroch- kami. V 1998 godu na "MOROZ Records" vyhodit polnoe sobranie -- 15 al'bomov gruppy, zanovo remastirovan-nyh zvukorezhisserom Sergeem Ovsyannikovym i Evgeniem Taneevym. Glavnaya zadacha etogo masshtabnogo izdaniya byla v tom, chtoby sistematizirovat' tvorchestvo gruppy v istoricheskoj posledovatel'nosti i maksimal'no uluchshit' saund arhivnyh al'bomov. Mnogochislennye fen-kluby Kt sformirovalis' vo Vsemirnoe Obshchestvo Druzej Kremacii i Armrestlinga (VODKA) na sajte crematorium.ru so svoim Ustavom i Manifestom, (sm. str. 129 i 282). Sleduyushchij vzlet populyarnosti gruppy byl svyazan s blestyashchim al'bomom "Tri istochnika" (2000). |tomu v nemaloj stepeni posposobstvovala radio-raskrutka novogo hita "Katmandu". "Tri istochnika" uzhe ne pretenduyut na konceptualizm i nekuyu skvoznuyu ideyu, zato kolichestvo hitov na diske vpechatlyaet. |to i "Geenna ognennaya", i "Zveroyashcher", i sama zaglavnaya. V kachestve treh istochnikov tvorchestva Armen provozglashaet tuneyadstvo, p'yanstvo i blyadstvo. |ta deklaraciya provociruet pishushchuyu bratiyu na stebnye recenzii, a fanatov v zale na horovoe skandirovanie. Zabavno slyshat' tyazhelovesnoe slovo "tuneyadstvo" v ustah molodnyaka, dlya kotoryh eto nechto maloponyatnoe i arhaichnoe. Prezentaciya dannoj programmy prohodila v vide mirovogo tura: Amerika, Izrail', Moskva, dalee so vsemi ostanovkami. Koncerty prohodili s ogromnym uspehom, a o prebyvanii KREMATORIYA v shtatah mozhno bylo by napisat' roman, no ya ne v silah etogo sdelat'. V gastrolyah po marshrutu N'yu-Jork -- CHika- 25 go -- San-Francisko gruppu soprovozhdal starinnyj drug i vernyj fanat Andrej Bogdanov (Bogdanych). Blagodarya ego obshchitel'nosti i kommunikabel'nosti, muzykanty uhitrilis' poznakomit'sya s mestnym narkobaronom po imeni Father, opustivshis', tak skazat', na samoe dno negrityanskogo getto. Na kontraste s etim Armen gostil u Dmitriya Pyzhova, v proshlom russkogo hudozhnika, a nyne, odnogo iz samyh luchshih i sostoyatel'nyh Web -- masterov Ameriki. V etom zhe 2001 godu na firme "REAL Records" vyhodit sbornik hitov gruppy v serii "Glavnye pesni" pod nazvaniem "Fan-torn". Glavnaya osobennost' etogo re-aliza v tom, chto podbor pesen osushchestvlyalsya samimi fanatami gruppy putem golosovaniya na sajte crematorium, ru. Otsyuda i nazvanie. Vprochem, odna pesnya byla absolyutno novaya -- "Badihojli". V podderzhku al'boma vyhodit klip na pesnyu "2001 god" (rezhisser Mitrofanov), odnako, tradicionnaya nelyubov' televlastej k gruppe so stol' mrachnym nazvaniem ne daet vozmozhnosti normal'no raskrutit' klip na TV. Vesnoj 2001 goda KREMATORIJ uchastvoval v sovmestnom koncerte v Minske s veteranami britanskoj rok-sceny gruppoj "Uriah Heep". Vstrecha na odnih podmostkah s kumirami detstva stala znamenatel'noj dlya Armena i vsej kompanii. Osobenno lestnoj byla vysokaya ocenka raboty Kt anglijskimi kollegami. Barabanshchik "Hipov" Li Kerslejk otsmotrel ves' koncert i vynes svoj verdikt: gruppa mirovogo klassa, a uzh ritm-sekciya (Saraev i Tret'yakov) -- vyshe vsyakih pohval. Trehletnee stroitel'stvo sobstvennoj studii pri neocenimoj pomoshchi druzej bylo zakoncheno, i KREMA- TORIJ nachinaet novuyu zapis' pod nazvaniem "Mifologiya". Al'bom prodolzhaet glavnuyu temu tvorchestva Armena Sergeevicha -- formirovanie mikrokosmosa s mnozhestvom personazhej, prichem na dannom diske prototipami geroev yavlyayutsya druz'ya i znakomye, kak v dobrye starye vremena. Vyhod v svet etogo novogo diska po astrologicheskim soobrazheniyam namechen na nachalo 2002 goda, no pesni s nego uzhe krutyatsya po radio i ispolnyayutsya gruppoj na koncertah. V al'bome "Mifologiya" vpervye zazvuchala gitara Dmitriya Terent'eva. Andrej Murashov ushel iz komandy, i prihod novogo molodogo muzykanta opredelennym obrazom vozdejstvoval na zvuchanie "samogo veselogo na etoj planete ansamblya". Zvuk stal plotnej i sovremennej, dazhe, skazhem, modnee, hotya Kt identificiruetsya s pervyh zhe akkordov. Armen nazyvaet "Mifologiyu" saundtrekom ko vsej krematorskoj zhizni. Samye sil'nye pesni al'boma: "Angel", "Masha", "Stepnoj volk" i "Snegurochka" i, konechno, "Veselyj Ansambl'". Na koncerte v DK Gorbunova v oktyabre 2001 goda novaya programma imela tradicionnyj dlya KREMATORIYA uspeh. Sam koncert soprovozhdalsya pokazom komp'yuternyh klipov na monitorah sceny (hudozhnik Andrej Mel'nik, mezhdu prochim, ego kartina ukrashaet oblozhku CD "Tango na oblake"). Krematorcy vystupali v lihih demonicheskih naryadah raboty Egora Zajceva, starinnogo druga gruppy. SHou snimalos' na video, tak chto est' nadezhda uvidet' ego na DVD. Kak govoritsya, "dozhivem -- posmotrim". Srazu posle "Gorbushki" gruppa otpravilas' v koncertnyj tur po Rossii. Na etom nuzhno postavit' mnogotochie, daby ne zabegat' v budushchee... 27 KREMATORIJ ostaetsya nepredskazuemym i nezavisimym ot siyuminutnoj muzykal'noj kon座unktury. Independent, odnim slovom. Trudno skazat', chem Armen Grigoryan i Kt poraduyut poklonnikov v 2002 godu (krome dannoj knigi, razumeetsya!). V konce koncov, KREMATORIJ, po slovam Ar-mena, "vsego lish' igra, stavshaya zhizn'yu". A posemu -- dobro pozhalovat' v KREMATORIJ. ZHivye i mertvye zhdut vas. Vasilij Gavrilov, Grigoryan i ego shlyapa TY BYLA TOJ ZHENSHCHINOJ Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya ne znala slova "net". Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya, glyadya na svet, Govorila o zvezdah, mechtaya o tom, kak by napit'sya skorej I upast' v tarelku licom. Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya lyubila vrat'. Ty byla toj zhenshchinoj, kotoraya lyubila spat' S pervym, kto vojdet v tvoyu dver' libo kupit mnogo vina, Libo prokatit tebya na svoem avto do ugla. No ya lyubil tebya, ya lyubil tebya, ya lyubil tebya... YA lyubil tebya, ya lyubil tebya, ya lyubil tebya... . 31 GLOTATELX PORTVEJNA BRYUS-KOLDUN Glotatel' portvejna, zanuda, visyashchij nad uhom, Besstrashnyj pilot, obladayushchij darom letat' Iskusno, kak muha sredi papiros I kolbasy, sredi potnyh devic, soglasnyh na blic, Sredi utonchennyh cenitelej muz I p'yanyh pevcov, lyubitelej syryh yaic. YA znayu, chto ty kogda-to pel pesni I bojko reshal krossvordy v gazetah. YA pomnyu, Togda my eshche byli druz'yami. I, dvigayas' s yuga, ya byl uveren, chto eto Kolodec. No, pravo, kto mog podumat', chto v etoj Staruhe ty najdesh' to, chto tshchetno iskal V predydushchih krasivyh i strojnyh, Pahnushchih svezhest'yu damah. Nam vsem bylo bol'no, no budet bol'nej. My vyroem yamy, kazhdyj lyazhet v svoej. My s容dim vseh sobak, no ne stanem umnej. I vse zhe priyatno v golodnoj istome Derzhat' stakan v drozhashchej ruke i s kazhdym glotkom Stanovit'sya vse blizhe k doske kolumbariya!!! 32 Kazhdyj bozhij den' umiraet Bryus, CHtoby noch'yu voskresnut' I, prosnuvshis' vnov', k nej zajti na mig I tajnu razrushit', V vannuyu s vodoj opustit' ih mozgi, Vychistit' gryaz' i plesen' doloj, CHtob chistymi stali mechty ih i mysli. : Lish' rassvet blesnet, Bryus-koldun umret, CHtoby noch'yu voskresnut'. Utrom zhenshchina razlichit chertu Mezhdu nosom i dal'yu. I tam, za chertoj, v mutnoj vode, Uvidit kretina ona, I on ej podarit na pamyat' ulybku. P.S. Slysha za spinoj gromkij plesk vody, YAsno soznayu, chto mir moj volshebnyj Davno otravlen lozh'yu i vinom. Otravlen, otravlen lozh'yu i vinom... 33 2-5301 TANYA V kruglom zale vse tancuyut, i moya podruga v takt Izvergaet dozu pota v diskotechnyj smrad. YA stoyu v krutom razdum'i sredi potnyh i mokryh ryl, Svyashchennoj zloboj vozvyshayus' nad skopleniem mudil... A u Tani na "fletu" byl starinnyj patefon, ZHeleznaya krovat' i telefon, I bol'she vseh ona lyubila "Rolling Stones", Janis Joplin, "T. Rex" i "Doors". I u Tani na stene narisoval ya oblaka, I slona s oslom, letyashchih v nikuda, I ona lozhilas' spat', shvativ slona za kryla, I prosypalas' s hvostom osla... ZHal', chto ona umerla, zhal', chto ona umerla. Vokrug menya chuzhie lyudi, u nih sovsem drugaya igra, I mne zhal', chto ona umerla. My lyubili sdelat' vid, budto my soshli s uma, I celyj den' puskali pyl' v glaza S odnoj lish' cel'yu -- dotyanut' do nochi, i togda Stashchit' trusy i voskliknut': "Ura!" 34 A potom, v nachale dnya, vnov' otkryv glaza, Ona tverdila mne o tajne sna, O tom, chto vse v konechnom schete rastaet bez sleda, Kak to vino, chto bylo vypito vchera... ZHal', chto ona umerla, zhal', chto ona umerla. Vokrug menya chuzhie lyudi, u nih sovsem drugaya igra, I mne zhal', chto ona umerla... Autsajder Ty dostojna kisti flamandca, ya ne dostoin mazni malyara, Ty rodilas' i zhila pod schastlivoj zvezdoj, YA, autsajder, nishchij izgoj, zhil vsegda za chertoj, V luzhe chistoj vody, Vdali ot global'nyh idej, vragov i druzej. I ty krichish', kak bezdomnaya: "Da zdravstvuet dom!", YA krichu, kak bezumnyj: "Da zdravstvuet luzha!", No v zheleznoj dveri zheleznyj zamok, I zapreshcheno glyadet' v potolok i slushat' hard-rock. Iz dvuh sistem bytiya, pozhaluj, ya vyberu tu, V kotoroj net tebya. YA skazal emu" "Da!" No, Bozhe, kak ty glupa, Ved' eto byla igra, i ya sygral etu rol'! Ty budesh' zhit' tam, ya budu zhit' zdes', Ty budesh' stroit' semejnyj hram, a ya budu pit' vino. YA umru ot cirroza, ty otkroesh' okno, No edva li ty vspomnish' menya, kogda povalit dym iz truby. Ty budesh' zhit' tam, ya budu zhit' zdes', Ty budesh' stroit' semejnyj hram, a ya budu pit' vino. YA umru ot cirroza, ty otkroesh' okno, No edva li ty vspomnish' menya, kogda povalit dym iz truby! Mne naplevat', zhiv ya il' mertv, Kuda-to idu ili p'yan s utra. Tvoj papa skazal, chto ya pornokrat, A ya videl v zhizni tak mnogo der'ma. 36 Mr. Tajson .. TLjson Posvyashchaetsya russkomu roku Kogda u gadalki Marii Styuart Byla eshche golova na plechah, Ona govorila mne mnogo raz, Razlozhiv na plahe pas'yans: "Ty hochesh' byt' strojnym, ty hochesh' byt' umnym I takim zhe krasivym, kak Mr. Tajson". CHem nado chistit' zuby, CHtob otkusit' cheloveku uho? Skol'ko nado vypit' piva, CHtoby stala takoj zhe tolstoj sheya? YA hochu byt' strojnym, ya hochu byt' umnym I takim zhe krasivym, kak Mg. Tajson. O, Rock-n-roll segodnya -- Rock-n-roll vchera! YA otkryl nauchnuyu knigu, Nacepil na nos pensne, Izuchaya Darvina, ponyal, CHto v etoj zhizni ne suzhdeno mne Byt' takim zhe strojnym i takim zhe umnym, I takim zhe krasivym, kak Mg. Tajson! O, Rock-n-roll segodnya -- Rock-n-roll vchera! 38 Nesmotrya na razmery ozonovyh dyr, YA, kak ni stranno, vse eshche zhiv, A mestami dazhe zdorov I silen pochti kak bog, Pust' ne ochen' strojnyj, pust' ne ochen' umnyj I ne takoj krasivyj, kak Mr. Tajson. O, Rock-n-roll segodnya -- Rock-n-roll vchera! O, Rock-n-roll segodnya -- Rock-n-roll vchera... FAMILXNYJ VAMPIR Posvyashchaetsya Dar'e Ee vnutrennij mir kak priyut dlya bomzhej, Skrytyj ot glaz, bez okon i dverej. SHipyashchij fontan b'et iz kolotyh ran, A vokrug rastut orhidei! I kazhdyj raz v ozhidanii lyubvi U nee vyrastayut volch'i klyki, I togda ot nee net spasen'ya. Ona vsegda so mnoj, Ona -- moj famil'nyj vampir, Den' za dnem ona p'et moyu krov'. Kto-to kurit, kto-to rvet veny, Kto-to nyuhaet beluyu "dryan'", A ona p'et moyu krov'! Dobroe utro s orhideej v zubah! V vannoj -- potop, na kuhne -- bardak. Ot plat'ya ostalis' loskutki, Ot tela ne ostalos' nichego. Eshche odna ten' v kommunal'nom rayu, No kto by znal, kak ya hochu Zabyt' navsegda ee imya! 40 Ona vsegda so mnoj, Ona -- moj famil'nyj vampir, Den' za dnem ona p'et moyu krov'. Kto-to kurit, kto-to rvet veny, Kto-to nyuhaet beluyu "dryan'", A ona p'et moyu krov'! MOJ GENERAL DOM "GOLUBYE GLAZA" Moemu telu Esli b ty znal, kto hranit menya I neset moj krest. Afrika za oknom, Antarktida vnutri, A mezhdu nimi ya i on -- Angel, kotorogo net v Nebesah, Demon, kotorogo net pod Zemlej, Moj edinstvennyj drug, Moj general! On zasluzhil v boyu orden i zvezdu, I personal'nuyu pensiyu. On byl ranen mnogo raz. No, kak nastoyashchij soldat, Do sih por stoit na postu Angel, kotorogo net v Nebesah, Demon, kotorogo net pod Zemlej, Moj edinstvennyj drug, Moj general! 42 Posvyashchaetsya Irine X. U nee byl dom "Golubye glaza", A u menya byl grob, v kotorom zhil Satana. Inogda on pel, inogda kuril, inogda Ugoshchal menya. I mnogo raz, ah, kak mnogo raz Ona topila menya v svoih slezah. Na svete net bol'shego greha, chem zhalost' K takim, kak ona. I esli b ya byl luchshe, vse bylo b ne tak. Ah, esli b ya byl luchshe, ya by chashche smotrel v nebesa! Kogda s nebes stekla vsya kislota, I na Zemle snova sluchilsya potop, Dva angela, umnyj i durak, Propiv kovcheg, soshlis' na tom, * g /; CHto u nee byl dom "1olubye glaza", A u menya byl grob, v kotorom zhil Satana. No kogda on pel, on byl kak Serafim, da tol'ko P'yanyj v dym. I esli b ya byl luchshe, vse bylo b ne tak. Ah, esli b ya byl luchshe, ya by chashche smotrel v nebesa! 43 AFRIKANSKIJ CARX CHERVI YA pomnyu, kak odnazhdy v moj dom, Sidya verhom na kone, V容hal negr v rzhavoj korone S marshal'skim zhezlom v ruke. On byl stranno odet -- takuyu Odezhdu nosili v glubokuyu star'. I on skazal mne: "YA afrikanskij car'!" On skazal mne: "V dolgom puti svoem YA umiral mnogo raz. CHto takoe smert' i smirenie, Znaet kazhdyj iz nas. Sidya v teplom i svetlom dome, Ty igraesh' s ognem, No znaesh' li ty, chto takoe ogon'?" I lish' pod vecher, proshchayas' s nim, YA uvidel ego glaza. YA podal emu levuyu ruku, No on, usmehnuvshis', skazal: "Ah, esli mne dano sud'boyu Najti dorogu nazad, To, uhodya, ya plyunu v reku nashih slez". 44 Izmozhdennaya vechnost'yu, krasnogo cveta, Bledna i trevozhna kak spiroheta, Opyat' glyadit iz-pod valeta Dama chervej. Ona govorit mne: "Znaesh', moj milyj, YA hotela by stat' toj bacilloj, CHto, otbivshis' ot ruk odnazhdy, Vojdet v tvoyu krov'. V krasnyj raj, v chervovyj priyut, V krasnyj raj -- raj, v kotorom nas zhdut CHervi, chervi, chervi... O, schastlivyj izbrannik kolody, t Ty vdyhaesh' vozduh svobody IX I ne znaesh', chto ty lish' krolik, Ty vsego lish' krolik, milyj. YAzvy snaruzhi i yazvy vnutri. Pohozhe, chto my beznadezhno bol'ny. Inache k chemu eti krasnye sny, K chemu etot bred? Krasnyj raj, chervovyj priyut, Krasnyj raj -- raj, v kotorom nas zhdut CHervi, chervi, chervi... 45 GAZY URODINA On tih kak omut, neizbezhen kak karma. On voproshaet "Who is my mama?" I, prikinuvshis' negrom, bezhit po savanne, Bescennye yadra szhimaya v karmane. On brosaet voprosy, ozirayas' opasno, On hochet ujti v beskonechnost', v prostranstvo, On nyuhaet gazy, on nyuhaet gazy... V ego otravlennyh nedrah, v ego golose hriplom Zabludilsya soldatik, pavshij pod Iprom. YA kolyu ego bol'no zaostrennym kryuchochkom, Vypolnyayu svoj dolg v Varfolomeevu nochku. A vdyhayushchij gazy, krov'yu kashlyaya, plachet. On uzhe znaet, chto eto znachit, On nyuhaet gazy, on nyuhaet gazy... Ulan-Ude Posvyashchaetsya Kireevoj Anne U tebya net glaz, ili ty tak p'yana? Zdes' tak mnogo yam, a ty spish' na hodu! Mozhet byt', ty mutant so smeshannoj krov'yu, O, zajchik moj, moya neschastnaya ptichka? YA lyublyu tebya, ya ostayus' s toboj, Urodina moya! Ty stoish' tam s veslom, ya igrayu na dudke. Kogda ty daleko, ya chuvstvuyu blizost'. No kto ty -- alyj cvetok ili mechta mazohista, O, zajchik moj, moya neschastnaya ptichka? YA lyublyu tebya, ya ostayus' s toboj, Urodina moya! 3D Aide Grigoryan Podavlennyj duh, ispugannyj vzglyad, I angely vse, kak odin, govoryat: "Iz teh, kto ushel, nikto ne vernetsya nazad". No kazhdoe slovo kroet obman, I mir za oknom pust kak baraban, Pusto vnutri, i poetomu polon stakan... No, mama, eto yad, eto yad! Mama, eto yad, eto yad! Mama, eto tvoi slezy v ampulah, IL Mama, eto tvoya krov' v vine. Mama, ne pej, mama, eto yad! Vse ravno, SPID ili rak, Gryadushchee -- pepel, proshloe -- mrak. Srazi menya grom, esli eto ne tak! Nepoznannyj Bog, kotoryj vnutri, Sam postavit tochku nad "i" V tot den', kogda zavershitsya tvoj zhiznennyj put'. Hof mama, eto yad, eto yad! Mama, eto yad, eto yad! Mama, eto tvoi slezy v ampulah, Mama, eto tvoya krov' v vine. Mama, ne pej, mama, eto yad! 48 Prohodyashchie mimo Francu Kafke Prohodyashchie mimo i my, idushchie sledom, V polete let glyadyashchie v zerkala, My hoteli 6 zhit' dolgo, no ya znayu, chto skoro Angel sna podnimet nas v nebesa. A nam nravitsya zdes', I my hoteli by ostat'sya zdes', No, uvy, nam uzhe pora letet'... ADOLXF Posvyashchaetsya moemu unitazu V stol'nom grade Kaire, gde yanycharov t'ma Vremenno zhivet, mel'kaya feskami, Est' kamennyj dvorec imeni vseh chertej -- Grom grohochet v nem, sverkayut molnii, I duhi temnye vitayut nad krestom. V yantarnoj komnate v parche i zolote Na trone, divnyj kak indyuk, lezhit Tristan I nablyudaet za poletom dikih os, A za ego spinoj Izol'da roet DZOT, I gil'otina zhdet, sverkaya serebrom. I sanitary v podvodnyh lodkah ZHdut, kogda zakonchitsya vojna. No vot korol' Adol'f idet na shturm dvorca, Ispugannyj Tristan slivaet vodu v taz, A v taze zhenshchina bez golovy i nog. Nevelika beda, kogda chuzhaya zhizn' uhodit navsegda. On govorit: "Auffiderzejn"... I vyklyuchaet svoj belyj rubil'nik I opuskaetsya na dno. . 50 GAF-GAF Gaf-Gaf, GafTaf... Sobaki -- eto sobaki. SHambala, SHambala... Sny -- eto sny. I my letaem s nej Na fortep'yano, I my igraem s nej V "Kis-Kis-Myau", I ya ne dam ej nichego, Krome Lyubvi... I vse, a vot i vse!!! My letali s nej Na fortep'yano, My igrali s nej V "Kis1Kis-Myau", Din'-Din', Din'-Don... No ya ne dm ej nichego, Krome Gaf-Gaf!.. Krasnoyarsk Zima, nachalo 90 h godov. - 51 SINE-ROZOVYJ MARS t/Kogda, otupev ot vina, Boginya Venera b'et zerkala, Na zvon prihodit Banzaj, Snimaet shtany i govorit ej: "Davaj!" Stal'nye prut'ya v vatnyh mozgah, SHeya v brilliantah, telo v rukah, V zhilah -- pesok. Non-stop v potu do utra, Bez pishchi i sna, V ozhidan'i, kogda S nebes upadet Sine-rozovyj Mars! Zavodnoj apel'sin Upal i pokatilsya I, zabytyj vsemi, sgnil. S utra iz praha ego Angel Smerti v nebo vzmyl I vstavil dve obojmy v stanok, Vzyal na pricel, nazhal na kurok I uvenchalsya slyunoj. 52 A v eto vremya vdol' po Tverskoj V napravlen'i Kremlya Bezhal bez trusov Ranennyj v zad Sine-rozovyj Mars! AMBA YA plaval v prostranstve 1000 let. Moya plot' rastvorilas', Ostalsya skelet, Kotoryj brosil V dyryavyj sunduk Amba, Amba. Oksane i Elene V rubinovyj vtornik, V moj luchshij den', S neba upala zloveshchaya ten' I, sev u Adol'fa na pleche, Rasskazala mne, Kak u laskovoj devy Byl kartochnyj dom I dva Lyucifera Pod nizhnim bel'em, I kak sygral na skripke, (Vot tak...) Amba, Amba. Amba zhivet daleko, - Tam, gde leto vsegda. Amba -- velikij koldun I bol'shaya svin'ya. On pridet za toboj V samyj luchshij tvoj den' I zaberet tebya s soboj. 54 POLKOVODEC KRASS My konchim tak zhe, Kak palkovvodec Krase My vse konchim tak zhe, Kak konchil Krase. Posle togo, kak my Poluchim prikaz, My konchim kak raz! shpaler Posvyashchaetsya Mihailu Rossovskomu i Irine . V moem nagrudnom karmane dyra, A pod dyroj u menya dobroe serdce, Prozrachnoe kak steklo. YA pel ih pesni, pil ih vino, Mne bylo tak horosho do teh por, Poka ne stalo temno. O, ya zazheg dym-travu, YA zaryadil svezhim gazom svoj shpaler, YA vdohnul v sebya dozu Takuyu, chtoby vnutri vzoshlo Solnce! Iz mestnoj kliniki na volyu v pampasy Ubezhal idiot, vlez na pal'mu I otkusil sebe hvost. A na ulice chistoj lyubvi Negry vzorvali roddom i vseh nashih Posadili na kol. O, eto aparteid, Vmesto schast'ya kusochek der'ma, I bog znaet kogda Nad Afrikoj vnov' vzojdet Solnce! 57 Oko za oko, zub za zub, rot za rot. Ty stala lipkoj kak med, znachit skoro Belaya gryaz' potechet. A my val'siruem na skol'zkom stole, I skvoz' dyru v potolke vidim kosmos. My svobodny uzhe! O, otkroj, milaya, rot, -- YA vlozhu v nego svoj gshstoletik. YA nazhmu na kurok, Prigotov'sya, sejchas bryznet Solnce!.. Krym 1988 TVARI Broshennye v blyu, spisannye v hlam, CHistye kak muhi, gryaznye kak bril'yant, Luchezarnyh tetok lyubyashchie pal'cem, Odetye vo fraki, obuchennye tancam, Sosushchie vozduh, napolnennyj zapahom gari, Tvari, igrayushchie na dudkah! Kto hot' raz byval tam, do smerti ne zabudet Tihuyu lagunu, v kotoroj greyut ruki Sedye gorlopany, mudrye, kak epos, Iz der'ma i svista postroivshie krepost'. Vot i ves' rasskaz o tom, kak menya dostali Tvari, igrayushchie na dudkah! RICH-"~ /~\ ^^**~~ 1e* ~ ,~X \*J Bol'noj KALIGULA Rozhdennym v god Krysy Bezymyannomu hozyainu kvartiry na B.Nikitskoj Staryj, slabyj, bol'noj, bespomoshchnyj kak ditya ZHil v skotskoj budke s vidom na zvezdy Kremlya. I u vsyakogo dvornika bylo pravo udarit' ego Vonyuchim sovkom po licu. A na ulicah goroda Solnca, kuda ni glyan', musor i gryaz'. A po ulicam goroda Solnca brodit p'yanaya mraz'. On by davno raznes by ih vseh na kuski, Esli by byl molodym. . Staryj, slabyj, bol'noj vnezapno soshel s uma -Zahotel stat' Solncem i chut' bylo ne szheg sebya. Bessil'noe telo, svyazannoe po rukam, Sanitary pogruzili v avto. Mashina umchalas', YA plyunul na Solnce, I Solnce pogaslo, S teh por ya bol'she ne videl ego... 60 On lyubil boltat' svoim boltom V bol'shih i chistyh gubah, ZHadno pil iz ruch'ya I k koncu kazhdogo dnya prevrashchalsya v kozla. Ona prishla k nemu nesprosta, Ona prinesla emu pokurit'. S kryshi ego ona sdelala shag I, upav na asfal't, povredila sebe zad. Ona zhila kak krysa, Ona lyubila kak krysa, I Kaligula byl prav, Kaligula byl prav... Ran'she u nas vse stoyalo stolbom, I u kazhdogo byl klyuch ili lom. No, kogda nas sozhgli, i razveyalsya smog, Ona plyunula na pepel i vrezala v dver' svoyu novyj zamok. Ona zhila kak krysa, Ona lyubila kak krysa, I Kaligula byl prav, Kaligula byl prav... 61 Vo vsyakoj lyubvi, krome lyubvi, Est' eshche mnogo chego. I poetomu ya spokoen kak slon. Dopoyu, da i broshu svoe telo von. YA zhil kak krysa, YA lyubil kak krysa, I Kaligula byl prav, Kaligula byl prav:-.. ZOMBI V ego rukah znamya, v ego glazah brevna, Vnutri nego pusto, vokrug nego mnogo Emu podobnyh. On lyubit lit' vodu, on uchit vseh zhizni, Zovet idti v nogu, kuda ne znaet tochno. Mazannyj degtem Zombi igraet na trube - my tancuem svoi tancy. No, vidit Bog, skoro on otryahnet prah s nog, Plyunet v nebo i ujdet, ostaviv nam svoi sny. On s容l zhiv'em krysu, on vypil krov' kobry, Spalil dotla ved'mu, sobral ee pepel, Posypal im telo. Narod krichal "Hare!", poka hvatalo pojla, No, osushiv more, nikto ne smog utrom Vspomnit' ego imya. Zombi igraet na trube - my tancuem svoi tancy. No, vidit Bog, skoro on otryahnet prah s nog, Plyunet v nebo i ujdet, ostaviv nam svoi sny. O, skol'ko ih bylo, odin drugogo kruche, I kazhdyj znal pravdu, i kazhdyj byl luchshe Togo, chto byl prezhde. 63 Velikij hram ruhnul, ostalis' lish' kamni, No est' eshche vremya dlya tancev i vesel'ya Vo slavu pepla. Zombi igraet na trube my tancuem svoi tancy. No, vidit Bog, skoro on otryahnet prah s nog, Plyunet v nebo i ujdet, ostaviv nam svoi sny. Mama, papa i Armen. Fevral', 1961 god. Moskva Zdorovyj obraz zhizni KOHDPATIJ Posvyashchaetsya Alekseyu Kondrat'evu Ah, kuda podevalsya Kondratij, Minutu nazad ved' on byl s nami V chernom kaftane, v rozovyh dzhinsah, S belym "kajfom" v karmane. Tak ogorchat'sya sovsem nekstati, Daj bog sil dopolzti do krovati, A zavtra utrom my vyp'em piva, I k nam vernetsya Kondratij! K nam vsem vernetsya Kondratij... Mikluha plyvet na korable S bananom vo rtu i pushkoj v ruke, A ryadom zhenshchina-korrespondent, Kak golodnyj udav, Beret u nego interv'yu - Emu v kajf! Mikluha plyuet v mirovoj okean, Mikluha nalivaet tekilu v stakan. No vot uhodit poslednij glotok, I umiraet fashist, Vse krichat emu: "Arschloch du bist", A emu vse ravno, uzhe vse ravno. "A maluna o anaupui Maluka o anaupui Akeokeola anakanakaka!"' Vse rady tomu, chto ego uzhe net, I, utrativ kul'turu i etiket, Oni b'yut Mikluhu nogami v zhivot I kulakami v lico. 1 Doslovnyj perevod s taityanskogo: no chelovechestvo vyshe nacii. 66 A Mikluha smotrit svoj son -Emu vse ravno. On znaet davno, CHto "A maluka o anaupui Maluka o anaupui Akeokeola anakanakaka!" DANTE ALGXERI Ona nezhno celuet Solnce, I Solnce vstaet I stoit kak kol, I nikogda uzhe ne upadet. A vokrug nee zvezdnoj rossyp'yu Koroli i pery. I glyadit s vysot, nedostupnyh mne, Dante Alig'eri, - " I schitaet krugi. A my smotrim v stakan, I tam vnutri, Na zabytoj bogom Zemle, ZHivut takie zhe, kak my, Odinokie piply. Ah, krasavec Bosh, Narisuj mne smert' S golubymi glazami, Esli vdrug prodast D'yavolu "SHakal" Vseh nas s potrohami. B'etsya bratec moj Glupoj golovoj 68 V zakrytye dveri, Ot kotoryh mne podaril klyuchi Dante Alig'eri. On schitaet krugi, A my smotrim v stakan, I tam vnutri, V zabytoj bogom Zemle ZHdut nas takie zhe, kak my, Odinokie piply... i JUJTM; ^dnn R !NMX<|MMU ION I ,-jd!.wj joae f.'.m-j K No . zh .kikah n mea shch R .I! I pod voj umirayushchih l'vov YA spel svoj val's, Pod voj umirayushchih l'vov YA spel svoj val's... Slava vam i hvala, mertvye l'vy, Slava vam i hvala, mertvye l'vy! AAbc * V otlich'e ot teh, kto na kazhdom akkorde Stavil eksperiment, V otlich'e ot teh, kto uporno pytalsya Pet' o tom, chego net, YA nikogda ne pel o global'nom, YA schital vsegda, CHto luchshe imet' zhivuyu sobaku, CHem dohlogo l'va, I pod voj umirayushchih l'vov YA spel svoj val's, Pod voj umirayushchih l'vov YA spel svoj val's... No slava vam i hvala, mertvye l'vy, Slava vam i hvala, mertvye l'vy! YA ran'she nosil dlinnye volosy, SHlyapu i chernyj mundir, I lyudi na ulicah byli uvereny V tom, chto ya dezertir. No, kogda ya vzorval shestoj okean Oskolkom kitajskoj steny, V kenijskih lesah zasmeyalis' sobaki I zaplakali l'vy. 70 Pod voj umirayushchih l'vov YA spel svoj val's, Pod voj umirayushchih l'vov YA spel svoj val's... Pod voj... HABIBULIN Posvyashchaetsya Andreyu Papa s mamoj uehali v Evropu i ostavili synu kvartiru. My prihodili k nemu kazhdyj den' s krasno-rozovym eliksirom I, otdavaya dan' vinu, umirali odin za drugim, A on byl samym stojkim bojcom - on vsegda ostavalsya zhivym! |j, Habibulin! |j, Habibulin! My privodili k nemu svoih dam, no polovoj supermen Vygonyal nas von i vraz uvodil ih k sebe v garem, I, esli sobrat' vmeste vseh zhenshchin, kotoryh lyubil on, Togda pridetsya v srochnom poryadke arendovat' stadion. |j, Habibulin! |j, Habibulin! ZHizn' protekala krasivoj rekoj privol'no i shiroko, Ne bylo deneg, no byli druz'ya, zhenshchiny i teplo... No sluchilas' s nim vdrug beda -- na genitaliyah vyskochil pryshch, 72 I lyubimec Venery, gigant lyubvi vdrug prevratilsya v mysh'. |j, Habibulin! |j, Habibulin! Papa s mamoj vernulis' iz Evropy s chemodanami i ryukzakami, A syn ih lezhit na gryaznom divane s zakrytymi glazami. Pusto v kvartire -- vse unesli ego druz'ya i podrugi. Mama s uprekom glyadit na syna, a po synu polzayut muhi... |j, Habibulin! |j, Habibulin! 1982-1984 0 4 KOSMOS (Arhip Arhipych) * Arhip Arhipych -- kosmonavt ZHizn' svoyu provel vpot'mah -Ochen' mnogo pil, skandalil i shalil, I ni s kem ne druzhil. U nego byl surovyj nrav. To davlyus' vinom, Sozhaleya o tom, CHto ne stal kosmonavtom ya... A to b davno uletel, ya b davno uletel, ya b davno uletel V kosmos! sh. ^Vue gt ^ YA ne znayu, byl li on prav, " Da tol'ko nekim dnem On ostavil sem'yu i dom I otpravilsya iskat' svoyu zvezdu. On davno uletel, on uletel, on uletel V kosmos! On davno uletel, on uletel, on davno uletel Tuda, gde tusklo mercaet svet, Tuda, gde vremya taet, kak sneg, V beskonechnyj mir, gde dazhe smert', kak spirt, Prozrachna i chista. Kogda na zvezdy i lunu Smotryu v podzornuyu trubu, 74 Seksual'naya koshka MEDUZA GORGONA Fregat tvoej mechty razdavili l'dy davnym-davno, I neznachitel'nym stalo to, chto bylo kogda-to glavnee vsego. I teper' ot gnetushchej toski ty ishchesh' v zvezdnoj nochi Veter novogo schast'ya, veter novoj lyubvi. Seksual'naya koshka na oblakah, Blazhennaya feya dobra, Laskayushchej zvezdy YA vizhu tebya na nebe. Svoe ustavshee telo ty osvezhaesh' vodoj mertvyh morej, Tvoya dusha kak muzej genial'nyh izdelij i redkih veshchej. I ya hotel by ostat'sya s toboj, no tvoe zhilishche -- proklyatyj dom, Ego velichestvo d'yavol poselilsya, navernoe, v nem. Seksual'naya koshka na oblakah, Blazhennaya feya dobra, Laskayushchej zvezdy Ostavlyayu tebya na nebe. Meduza Gorgona -- krovavaya ved'ma, My, kak vernye slugi, idem za toboj. Brut i Iuda -- pervoklassnye aktery, YA nikak ne naraduyus' ih igroj. No, vverh ili vniz, na sky il' na lotos, Stoit napravit' svoi ustremlen'ya? Svyataya voda ili zoloto v sejfah -- U kazhdogo svoj predmet preklonen'ya. O, Meduza Gorgona, Meduza Gorgona, Meduza Gorgona, Meduza Gorgona... Fioletovyj dzhentl'men s pustymi glazami, Brat Kaliguly, syn Magometa, Davaj vspomnim o tom, kak v to sladkoe vremya My vser'ez uvleklis' lovlej vetra. I besnovatyj efrejtor byl pervym na starte, I, nikak ne reshayas' vzglyanut' na tablo, Do sih por on gonyaetsya za sobstvennoj ten'yu. No ya znayu, chto on ne nastignet ee. Mne skazala ob etom Meduza Gorgona, Meduza Gorgona, Meduza Gorgona ..... tndne "mod 77 Moya sosedka Moya sosedka, prozhzhennaya blyad', Slavilas' dobroj dushoj -- Nikomu nikogda ne mogla otkazat' V stremlen'i projti cherez noch'. Klyuch k ee serdcu lezhal u dveri Pod tryapkoj polovoj, I kazhduyu noch' lyudi, zhazhdya lyubvi, V nee vhodili tolpoj. I vsyak byl sogret, i vsyak byl lyubim Hozyajkoj v naznachennyj chas. V etoj kvartire gostem nochnym YA sam byval mnogo raz. No veselye dni ushli navsegda, Vzyatye v plen suetoj, I, kak chasto byvaet, prozhzhennaya blyad' General'skoj vdrug stala zhenoj. ZHena generala, kak s oblozhki zhurnala, Vziraet na mir svysoka -- Ona ezdit v avto, nosit superpal'to, Hodit fil'my smotret' v Dom kino. A ee bednyj muzh, otstavnoj impotent, Vecherami doma sidit 78 I vzglyadom bezumnym, polnym sarkazma, V cvetnoj televizor glyadit. I vot kak-to noch'yu privodit ona Muzhchinu kakogo-to v dom. Molodoj uhazher, general i zhena Spat' lozhatsya vtroem. Terpet' bezzakon'e, otkrytyj pozor General, bezuslovno, ne stal -Na proshloj nedele on plyunul na vse I v chernyj yashchik sygral. Iz sosednej kvartiry donosyatsya vnov' Kriki p'yanyh lyudej -Staruha-vdova s napudrennym rylom Opyat' prinimaet gostej. Nu chto tut popishesh', kol' s rozhden'ya ona Slavilas' dobroj dushoj -Nikomu nikogda ne mogla otkazat' V stremlen'i projti cherez noch'. /^ ( \ : Ty govorish' tak mnogo slov, a ya ne slyshu nichego. YA sam krichu kak tol'ko mogu: "Pojmi zhe, v konce koncov, mne vse ravno, Mne uzhe vse ravno, mne vse ravno..." Tanec "Al'fonso" Posvyashchaetsya studentu SHCHepelinu Kogda-to davno ya lyubil tebya, A ty, naverno, lyubila menya. My vmeste shli sredi lugov, YA pomnyu, vokrug bylo mnogo cvetov. A teper' ya zhenat, moya zhena glupa, Moya zhena kak ploho sygrannyj blyuz. No mne naplevat', ved' ona tak bogata, A ty vse zvonish' i prosish' nachat' snachala. Ty govorish' tak mnogo slov, a ya ne slyshu nichego. YA sam krichu kak tol'ko mogu: "Pojmi zhe, v konce koncov, mne vse ravno, Mne uzhe vse ravno, mne vse ravno..." Kogda ya teper' vnov' vizhu tebya, Mne hochetsya plyunut' v sebya. Ty tak zhe krasiva, ty tak zhe strojna, A moya zhena kak perezrelaya sliva. No ya stal umnej, mne teper' vse ravno, Kogo lyubit', a tochnee, s kem spat'. Ona, konechno, brevno, no deneg -- vagon. A chto nuzhno eshche dlya zhizni v etom mire? 80 bezobraznaya el'za KLUBNIKA SO L挑OM Posvyashchaetsya madam Znamenskoj i "YAle" Bezobraznaya |l'za -- koroleva flirta, S bankoj chistogo spirta ya speshu k tebe. Nam za tridcat' uzhe i vse, chto bylo Ne smyt' ni vodkoj, ni mylom s nashih dush, Ved' my zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'. My zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'... Bezobraznaya |l'za, nu chto ty sharish' glazami I, kak zverushka, kogtyami skrebesh' po steklu. Vse, chto bylo, proshlo, znachit nado dobavit' Eshche, chtoby stalo svetlo, hotya by na mig, Ved' my zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'. My zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'... Posvyashchaetsya Kate Kogda uhodit lyubov', kogda umirayut l'vy, I zasyhayut vse alen'kie cvetki, Bludnye kosmonavty vozvrashchayutsya v otchij dom, Ona prihodit syuda i est klubniku so l'dom. Ona zakryvaet glaza, ona shevelit gubami, Ona razreshaet smotret' i dazhe trogat' rukami. Kazhdyj gotov sogret' ee svoim teplom, No ona ne lyubit muzhchin, ona lyubit klubniku so l'dom. Kto-to delit s nej hleb, a kto-to v pote lica Oblivaet gryaznoj vodoj telo ee iz l'da. Slezy tekut s potolka, taet fruktovyj dom... Priyatnogo appetita vsem, kto lyubit klubniku so l'dom! malen'kaya devochka Posvyashchaetsya Tane Garmatinoj Malen'kaya devochka so vzglyadom volchicy, YA tozhe kogda-to byl samoubijcej, YA tozhe lezhal v okrovavlennoj vanne I molcha vkushal dym marihuany. Ty vidish', kak mirno pasutsya korovy I kak luchezarny hrustal'nye gory. My vyrvem stolby, my otmenim granicy, O, malen'kaya devochka so vzglyadom volchicy! Spi sladkim snom, ne pomni o proshlom. Dom, gde zhila ty, pust i zabroshen. I mhom obrastut plity grobnicy Malen'koj devochki so vzglyadom volchicy... Xardroker Kto-to lyubit pivo, kto-to -- sny, a kto-to davno uzhe na oblakah. Kazhdyj hochet chto-to najti: muzhchiny -- v yubkah, zhenshchiny -- v den'gah. Slozhno otlichit' telo ot dushi, chestnuyu zhenshchinu -- ot putany, Prihoditsya pet' ob etih veshchah, no chto mne delat', esli vse eto tak! A kogda-to ya znal cheloveka, kotoryj byl na vernom puti -On preziral blestyashchie kamni i veril v mif o vseobshchej lyubvi. A teper' ya ne veryu, chto eto byl ya! Kogda zakonchilos' vremya lyubvi, ya smenil pryanik na plet'. Skol'kih ya vyshvyrnul von, skol'kih ya ubil, -- ne schest'. Lyubiteli bluda i smertel'nyh zapoev hodyat po ulicam v maskah izgoev, I ya, samyj slavnyj iz vseh pronyr, vedu ih kak slepoj povodyr'! 85 A kogda-to ya znal cheloveka, kotoryj byl na vernom puti -On preziral blestyashchie kamni i veril v mif o vseobshchej lyubvi. A teper' ya ne veryu, chto eto byl ya! |ra svinca i zheleza proshla, i nashi ryady poredeli -- Odni ushli v luchshij mir, drugie uehali v Majami. Tem, kto ostalsya, ne na chto zhit' - odni torguyut v palatkah kvasom, Drugie berut den'gi u chuzhih zhen, a my berem ih u vas! A kogda-to ya znal cheloveka, kotoryj byl na vernom puti -- On preziral blestyashchie kamni i veril v mif o vseobshchej lyubvi. A teper' ya ne veryu, chto eto byl ya! A teper' ya ne veryu, chto eto byl. . . FRIGIYA Svod tyur'my, odinochnoj kamery dver'. Plati, esli zhelaesh' vojti. No vsem, komu vedoma radost' greha, Vhod zapreshchen... Tam, vnutri, tomitsya zhenshchina grez. tt Pover', ona tak zhe prekrasna, kak ty, No ona, v otlich'e ot vseh ostal'nyh, Nikogda ne poznaet lyubvi! O-o-o, frigiya... O-o-o, frigiya... Ah, esli b ya umel pisat' stihi, Togda napisal by poemu o nej, Ved' ona, v otlich'e ot vseh ostal'nyh, Nikogda ne poznaet lyubvi! O-o-o, frigiya... O-o-o, frigiya... PROKLYATAYA ZHIZNX Posvyashchaetsya odnomu byvshemu muzykantu Moj neprikayannyj drug, Vmesto togo, chtoby vzyat' Byka za roga, Lyubit begat' vokrug. Kak polup'yanyj kovboj Mezhdu Piterom i Moskvoj S bankoj piva v ruke I molodoj zhenoj IT TT CHitaet Nicshe, " A potom b'et ej mordu. I tak prohodit Proklyataya zhizn'. Est syroj vitamin, A pered tem kak usnut' CHitaet Nicshe, A potom b'et ej mordu. I tak prohodit Proklyataya zhizn'. On edet v metro, t-. f Vidit sladkie sny, A na konechnoj ego Zabirayut menty. Ugrozhaya tyur'moj, Konfiskuyut shtany. Golodnyj, golyj i zloj On prihodit domoj I chitaet Nicshe, A potom b'et ej mordu. I tak prohodit Proklyataya zhizn'. On beret instrument, Izvlekaet zvuk. Slovno martovskij kot Vdohnovenno poet. Uglublyaetsya v sut', Vonzaetsya v plot', 88 frau Fon liberzon Vera Frau fon Liberzon Lyubila hodit' pod stol Ne brala ni kapli v rot, No trezvoe detstvo proshlo. Teper' ona p'et do dna I ej mereshchitsya inogda, CHto lopnuli struny i sterlis' kolki I chto plachet po nej pech', I chto idet sneg s potolka. Esli b u nee bylo mnogo deneg Ona kupila by sebe hot-dog. Pozvala by Kamasutru Provesti s nej vecherok, No chashche byvaet tak - Ona prosypaetsya vdrug I vidit komnatu v kotoroj est' okna, No net dveri, A naprotiv sidit graf "Parabellum" I zhdet, kogda ona skazhet emu "fire". /977 90 Vera hotela vyjti v okno. Vse eto bylo ochen' davno. Soglasno zakonu za Veroj s teh por Vedet nablyudenie sam prokuror. Eshche odin den' podhodit k koncu, Ona smotrit v nebo, a ya uzhe splyu. Tak povelos', prinyato tak, Armyane vse ochen' lyubyat kon'yak. Nedobroe utro s tumanom durnym, A mozhet byt', eto brilliantovyj dym. V dryablyh venah tonny peska U Very v glazah -- toska. g Vo vseh rozetkah zakonchilsya tok, Zemlya sovershaet novyj vitok. Pusto v serdce, v gorle komok, Voz'mi Veru v nebo, Gospod' Bog. 91 Nozhki Iksikom Posvyashchaetsya Marine Telo blednoe - nozhki iksikom, Znat', zachataya paralitikom. Papa - invalid, mama - p'yanica, Sootvetstvenno, doch' -- "krasavica". Ochen' lyubit est', ochen' lyubit pit', Zalezaj v karman, uspevaj platit'. Na menya nashlo navazhdenie, Proyavit' reshil miloserdie. Ohvatila menya strast', Polyubil ya devushku, A u nee vnutri-CHerti-demony gt YA daril cvety, ya smotrel ej v rot, p YA vozil ee k moryu na kurort, A ona v otvet tol'ko hmurilas' I s muzhchinami chuzhimi putalas', No ya lyubil ee telo blednoe, YA lyubil ee nozhki iksikom, A ona menya napoila v hlam, Ob容gorila i sdala mentam. 92 I zakonchilas' lyubov', I poslal ya devushku, Tu, u kotoroj vnutri CHerti-demony. 1998 "Bol'shoe iskusstvo Posvyashchaetsya Vyacheslavu Buharovu Igral na skripke spleten'e gamm. Voznik vnezapno tramvajnyj ham. YA zanimalsya vsyu zhizn' bor'boj. Valil lyubogo odnoj rukoj, No u hama v karmane byl nagan, O, a ya ob etom nichego ne znal. Dame s sobachkoj k licu byl tron. YA byl bezumno v nee vlyublen. Pel serenady, pisal stihi, Vlozhil vsyu dushu i vse mozgi. No u damy s sobachkoj byl roman, O, a ya ob etom nichego ne znal. Dama s sobachkoj poshli po rukam, I ya by slukavil, esli b skazal, O, a ya ob etom nichego ne znal. Bol'shoe iskusstvo Trebuet zhertv. Nastoyashchee iskusstvo Vsegda trebuet zhertv. Bol'shoe iskusstvo Trebuet zhertv. Nastoyashchee iskusstvo Vsegda trebuet zhertv Lopnuli struny, stih baraban. Rasstavilo vremya vse po mestam. Leg na rel'sy tramvajnyj ham. 94 Znat', nesprosta Zamerz vodoem, Nagnal veter purgu. pognal beiep iiypiy, I prevratilas' ty v Snegurochku. snegurochka Posvyashchaetsya Ol'ge Tam, gde ya stoyu, ran'she byl vodoem, My katalis' s toboj na lodke vdvoem. No razveli vragi bezobrazie vezde, Sodral namedni shtraf sotrudnik GIBDD. Slomalas' klavisha Enter, opyat' upal samolet, Navral meteocentr, Zamerz vodoem, Nagnal veter purgu, I prevratilas' ty v Snegurochku. YA edu v kabriolete, a ty edesh' v metro, YA snuyu po planete, a ty torchish' na Tverskoj. I ne znaesh' poka, chto teplye vremena Ushli navsegda. Zamerz vodoem, Nagnal veter purgu, I prevratilas' ty v Snegurochku. Kak obzhora lyubit tort, tak i ya lyubil tebya. Poka my pili vino, promel'knuli goda I moya dusha pokrylas' korkoj l'da. 96 ' Gej pops TSH TTOfTC Posvyashchaetsya vragam Pos Moya kiska ushla k drugomu, Ona ne lyubit bol'she menya, Mne teper' ne hvataet seksa Naverno, ya sojdu s uma. Ot rassveta i do zakata YA szhimayu v ruke stakan, Prebyvayu v netrezvom vide, Kak poslednij iz Mogikan! Po avtostradam grohochut mashiny, V kustah dezhuryat menty, A ya sizhu na myagkom divane Vdali ot mirskoj suety. Inogda priglashayu v gosti Odnorazovyh dam, I nichego mne bol'she ne nado, Kak poslednemu iz Mogikan. A kogda ya smotryu televizor, Mne kazhetsya, chto vezde Odni lish' gej-devchonki i gej-mal'chishki I chto net Rock-n-roll'a, a est' tol'ko pope. 98 Regulyarno v efire "Golubye ogon'ki", To tancor Moiseev, To kritik Troickij. Vonziv papirosu V prezrennyj ekran, YA vosklicayu, Kak poslednij iz Mogikan: - O volookaya Deva! Stoit li zhdat' vesny YA ustroyu tebe mikroklimat, Pril'nu k tvoej pyshnoj grudi O, otkroj svoi blednye nogi, Pust' sil'nee bryznet fontan, Potancuem v estestvennoj forme, Kak poslednie iz Mogikan. A to, kogda ya smotryu televizor, Mne kazhetsya, chto vezde Odni lish' gej-devchonki i gej-mal'chishki I chto net Rock-n-roll'a, a est' tol'ko pope. Napisano v 1999 godu u televizora s negodovaniem ' _ STEPNOJ VOLK Posvyashchaetsya Dar'e V holodnoj komnate poet dusha Horom ved'm i val'kirij, Techet vyalo, kak Moskva-reka, U miloj -- shizofreniya. Vse eti monstry ZHili v nej I gulyali po moim svyatym ugod'yam. YA zhdal slishkom dolgo, YA tak hotel, chtoby stalo teplej, No leto proshlo, i vot nastala osen', Ah, esli b ya byl tem Stepnym Volkom, YA by vzvyl. - -- . V bol'nom tele voznik pozhar, B'etsya plamya naruzhu. V holodnoj komnate zloj sanitar Terzaet greshnuyu dushu. Vse eti monstry ZHili v nej I gulyali po moim svyatym ugod'yam. 100 YA zhdal slishkom dolgo, YA tak hotel, chtoby stalo teplej, No leto proshlo, i vot nastala osen'. Ah, esli b ya byl tem Stepnym Volkom, YA by vzvyl. ANGEL Posvyashchaetsya Dar'e i Ire Zdravstvuj, milaya detka, ya vernulsya domoj, Vse blizhajshee vremya ya budu s toboj. Spletniki skazhut, chto ya mnogo kuryu, CHasto gnevayu Boga, p'yu, razvratnichayu. No ty ne ver' nikomu, dumaj svoej golovoj, Posmotri mne v glaza, ya pochti svyatoj. Da ya prosto angel, ya prosto angel, Da ya angel, ya vsego lish' angel. A dlya kogo-to ya demon i transil'vanskij graf, Dlya tebya ya krolik, a dlya prochih udav. Vremenami ya mertvyj, no mestami zhivoj, Dlya podonkov opasnyj, dlya vragov plohoj. No ty ne ver' nikomu, dumaj svoej golovoj, Posmotri mne v glaza, ya pochti svyatoj. Da ya prosto angel, ya prosto angel, Da ya angel, ya vsego lish' angel. YA staralsya byt' mirnym, no inogda voeval, Kogo-to ya obezvredil, a kogo-to poslal. Vse mirovye press-centry soobshchayut o tom, CHto vsya moya zhizn' sploshnoj Rock-n-roll! 102 Ne ver' nikomu, dumaj svoej golovoj, Nu posmotri mne v glaza, ved' ya pochti svyatoj. Da ya prosto angel, ya prosto angel, Da ya angel, ya vsego lish' angel. MASHA Kvazimodo (konec idiota) U kazhdoj Mashi dolzhen byt' Sobstvennyj Pit-Bul'. t-. Vsegda gotovyj ispolnit' tvist, Esli skazhut: "Tancuj ili umri". No odni i te zhe tancy den' za dnem - Doroga v sushchij raj, A chtob ty delala, esli vdrug Tebe skazali: "Strelyaj ili umri". No esli b ya byl Iisusom Hristom, YA skazal by tebe: "Ne celuj bez lyubvi, Masha, Ne celuj bez lyubvi, A ne to byt' bede". _ Vse vidyat, kak idet iz okon dym, tt No nikto ne znaet, gde dver'. Sleva -- Golgofa, sprava -- Rim, A ty kak hochesh': ver' ili umri. No esli b ya byl Iisusom Hristom, YA skazal by tebe: "Ne celuj bez lyubvi, Masha, Ne celuj bez lyubvi, A ne to byt' bede". 104 Konec Idiota v bezrodnyh telah, Slepni v ust'e kanala, Dve sanitarki v krasnyh chulkah, Dym na perrone vokzala... Blyuz i vino -- vot, pozhaluj, i vse Istiny ruhnuvshej very, A vse ostal'noe sgorelo v ogne Ili stalo pridatkom himery. Po koridoru bol'nicy bezhit Belaya caplya kuda-to, V tesnoj palate kto-to lezhit, Zabryzgannyj sokom granata... Zavtra koma nastignet ego, I tol'ko brat Kvazimodo Postavit svechu za upokoj I vo slavu konca Idiota. 105 LAZARX BOMBA Kto eto vhodit v moi mozgi, kto pozhiraet ih? CHervi, ya znayu, eto oni. Bozhe, kak ya ustal ot nih. Bozhe, kak ya ustal... Nebo nabralo v rot vody, I ya uzhe ne pomnyu togo, kto skazal: "Vyjdi von, Lazar'! Vyjdi von!" 106 Po uhabam i gryazi katit Rock-n-roll Pod zvon stekla da smeh devic -- Belyh i cvetnyh. I u vseh stoit V pasporte shtamp I klejmo na lice. Zabytye Bogom, s yadom v krovi I vechnym lomom v dushe... Kto skazhet mne, kogda razorvet |tu bombu vnutri? A v opuhshih pochkah bol', i kamni Rolling Stones V okno raspahnutoe bomsP! I v tot zhe mig -- good buy, Jane, I skazhet domouprav: "ZHil da byl chuvak, Da vot, vyshel ves'". Zabytye bogom s yadom v krovi I vechnym lomom v dushe... Kto skazhet mne, kogda razorvet |tu bombu vnutri? 1985-1986 107 nekrofiliya No ya nikogda ne lyubil ee, YA vsegda lyubil ee telo -Kogda-to nezhnoe kak cvetok I sladkoe kak med. Nekrofiliya!.. Nekrofiliya!.. 1989 Ej za dvadcat' davno, i ona do sih por Ne znaet, chto takoe Rock-n-roll! Ona ne pomnit togo, kto postroil trubu, I za ee dushoj net ni grosha. I ya nikogda ne lyubil ee, YA vsegda lyubil ee telo -- Nezhnoe kak cvetok I sladkoe kak med. ' Ona izmeryaet svoe vremya v litrah, Plejboya -- v den'gah, a lyubov' -- v kolichestve raz. V ee dushe s hrustom puhnet sarkoma Razmerom v slona, vesom v tysyachu tonn. I ya nikogda ne lyubil ee, YA vsegda lyubil ee telo -Nezhnoe kak cvetok I sladkoe kak med. Ona smotrit v zerkalo i govorit: "Bozhe moj, chto so mnoj sdelalo vremya?!" Smert' sama po sebe ne strashna, Strashno to, chto eto uzhe navsegda! 108 JEFF Belaya krov' GRETA GARBO Posvyashchaetsya Il'e Bogdanovu, mal'chiku, umershemu ot lejkemii YA postroil by dom, ya stal by bol'shim, Naigralsya b vslast' vetrom vseh bogov Na svoem veku, Esli b ne "Jeff", esli 6 ne belaya krov'. Tam, pod YUzhnym krestom, tam, gde teplo i zimoj, Vol'nym vsadnikom v tvoih sladkih snah Byl by ya sejchas, Esli b ne "Jeff", esli b ne belaya krov'. Zdes', v etoj gryazi, zdes', pod etoj tuskloj Lunoj, Net ni zvezd vo t'me, ni pokoya v snah, Ni lyubvi v dushe... Tol'ko "Jeff", tol'ko belaya krov'! 1994 V etom dome bylo kogda-to Tak, kak byvaet v kino. V etom dome zhili kogda-to Baryshni bez imen. Oni umeli igrat' na dude Melodii raznyh stran. V ih karmany zvonkim ruch'yam Stekal spirtnoj okean. I gde-to tam -- tam, na dne, g Gde-to tam, v svyatoj vode, YA vstretilsya s nej! YA by vyzhil, esli by vypil Fuzher yachmennoj vody. Slyshish', milaya, pahnet palenym -- |to gorit vnutri! Pozharnik smelyj s brandspojtom v ruke Priehal tushit' pozhar, No, vstav oprometchivo mezhdu ognem I mnoj, prevratilsya v par. Zachem zhe tak shutit' s ognem? Zachem zhe tak igrat' so mnoj? O, Greta Garbo! 111 I v ozhidanii tshchetnom svyatym kamnem Napisal svoe imya na peske I kanul v letu -Moj brat vo Hriste! /992 ili 1993 Brat vo Hriste U m"rtvogo Stiksa v otravlennoj zone, V giblom meste, v proklyatom dome ZHil da poslednego dnya, Po rozhden'yu byl Krysoj, po zvezdam -- Strel'com, Bredil ognem i szheg ne odnu Tysyachu ved'm na kostre g Hit " A V Moi brat vo Hriste! g- Vyshel iz domu v sem', kupil v vosem', Vkusil v devyat', upal v desyat', Umer v desyat' nol' tri, Voskres v ponedel'nik, sbrosil savan, Voshel v vannu, otkryl kran I hodil po vode Moj brat vo Hriste! > *' Oered vhodom v bessmert'e svoyu dushu Vlozhil v pesnyu, kotoruyu v nebe Ne uslyshal nikto, 112 ' f 2001 god V detstve ya igral v futbol, A kogda podros, stal igrat' Rock-n-roll, A teper' vdrug ponyal, chto vse eto bylo naprasno. YA otryvayu dver' s nadpis'yu "Vhoda net". Zakuriv sigaretu, vyhozhu na prospekt I smotryu na prohozhih skvoz' tabachnyj dym -- Vspominayu, kak v podarok ya postroil divnyj zamok, Kak bezhal za bludnym vetrom, Kak igral s ognem i peplom. I tak odnazhdy ya vojdu s mechom v ruke V 2001 god. V 2001 god ya begu po doroge, razinuv rot, A za mnoj po pyatam katyatsya tanki. YA zabegayu v tupik, v tupike narkoman Sidit v shezlonge i kurit "dryan'", I ya vizhu v ego glazah svoe otrazhenie. On zovet menya tuda, gde net gorya i ognya, Gde neset pokoj glazam snov malinovyj tuman, Tak vslepuyu ya vojdu s bychkom v zubah V 2001 god. Vot eshche odin variant: Moi mysli chisty kak bril'yant, I v moej dushe net pautiny i gryazi. 114 YA rad, chto zhivu, YA rad Solncu i rad dozhdyu - YA odin iz teh, kto zateryalsya v tolpe. I nevedomo kuda moyu lodku neset reka. Tak plyvu ya bezuchastno CHerez vremya i prostranstvo, No ya tak by hotel vstretit' zhivym 2001 god. 1986 ili 1987 Pesnya o nej Posvyashchaetsya Larise Kuznecovoj No ya ne privyk delat' podlost' druz'yam, YA obyazan napomnit' tebe: Kogda den' unositsya proch', Ona, prosypayas', otkryvaet glaza, Saditsya v taksi i priezzhaet syuda, I, esli ty ne umeesh' letat', sluchitsya beda... /995 ili 1996 YA znayu ee uzhe mnogo let, I ya edva li rasstanus' s nej. Mne zhal' vashe vremya, no vse-taki ya Rasskazhu vam nemnogo o nej. Kogda den' unositsya proch', Ona, prosypayas', otkryvaet glaza, Saditsya v taksi i priezzhaet syuda, I zastavlyaet letat' do utra! Ona zhivet na Tverskoj, ryadom s metro, I rabotaet uborshchicej v teatre. Ona ne pishet stihov, ne chitaet knig, Ne umeet igrat' na gitare. No kogda den' unositsya proch', Ona, prosypayas', otkryvaet glaza, Saditsya v taksi i priezzhaet syuda, I zastavlyaet letat' do utra! Esli hochesh', moj drug, ya mogu I tebya poznakomit' s nej. 116 Pinokkio A Pinokkio -- datskij princ, Pinokkio -- chernyj mavr, Pinokkio -- mister iks, U nego million glaz, U nego million lic. Pinokkio -- velikij artist! 1996 Posvyashchaetsya teatru ^Arlekin" i Vladimiru Vlasenko Teatr -- globus, ognennyj shar. V samom centre sidit chelovek. Ego vek techet, kak iz krana voda -- Podstavlyaj stakan, pej do dna! V krohotnyh kletkah sidyat vorob'i, Po nim iz pushki palit korol' Dzhon. Byl shutom, stal gospodin, On odin poka ne znaet o tom, CHto Pinokkio -- datskij princ, Pinokkio -- chernyj mavr, Pinokkio -- mister iks, U nego million glaz, U nego million lic. Pinokkio -- velikij artist! Damy rydayut, rycari p'yut, Durak o pol rasshibaet lob. S nebes na zemlyu spuskaetsya Bog I daet cheloveku pinok. 118 , SHTRAUS SHtraus Iogann lyubil kurit' plan, G J J f Razognat' parovoz i sorvat' stop-kran. SHtraus Iogann v Bulonskom lesu Topil molodyh devok v prudu! A potom pisal val'sy Dlya turgenevskih dam... SHtraus Iogann ne lyubil "Dzhetro Tall" I meshal "Kaberne" s "CHivas rigal". SHtraus Iogann -- eto vam ne Kobzon, |to vam ne BG, i dazhe ne Grigoryan! On sam by spel etot val's, Esli b zdes' byl sejchas... ttesnya starogo xipa YA staryj stritovyj pipl, I k zhope moej prilip Pacifika znak goryachij, V glazah moih plyashet udacha. My mir etot na ushi stavili, A nas k ordenam ne predstavili! I zabyla mat'-zemlya Oldovogo hipa... Mozhet byt' na dudke, mozhet na gitare YA igral by pesni v kakom-nibud' ansamble. I esli by ya stal Rock-zvezdoj... TRI ISTOCHNIKA Esli 6 ya rodilsya v severnoj Koree YA naverno stal by milicionerom, Mozhet velorikshej, mozhet Kim Ir Senom, No skorej vsego by stal milicionerom. Esli by ya rodilsya princem v Monte-Karlo, YA b okonchil shkolu s zolotoj medal'yu, Posle instituta stal by bakalavrom, A posle smerti papy glavoyu gosudarstva. Esli by ya stal Rock-zvezdoj... YA zatmil by nebo I, spasayas' ot odinochestva, Otkryl by nauchnym metodom Tri istochnika tvorchestva -Tuneyadstvo, P'yanstvo, Blyadstvo!!! (Bugi-Vugi, Rock-n-Roll) YA zatmil by nebo I, spasayas' ot odinochestva, Otkryl by nauchnym metodom Tri istochnika tvorchestva -- Tuneyadstvo, P'yanstvo, Blyadstvo!!! (Bugi-Vugi, Rock-n-Roll) Esli 6 ya rodilsya za polyarnym krugom, YA b navernoe umer ot holoda i skuki, Mozhet byt' ne srazu, mozhet byt' chut' pozzhe, No vse ravno by umer ot holoda i skuki. A esli b ya rodilsya v Velikobritanii, YA igral by pesni v kakom-nibud' ansamble. 122 Posvyashchaetsya Sergeyam Ms'e Seras |i, dezhurnyj storozh Astral'nyh okon, " V moem soznanii zavelsya shpion, On vtiraet prohozhim vozbuzhdayushchij gel', On suet ego vsyudu, on suet ego vsem. Odni zovut ego Kasper, a drugie Pauk, Eshche ego zovut Zaratustroj, no Bol'she vsego on izvesten kak ms'e Serzh. Inogda on Dendi, no chashche -- Tartyuf, U nego nervnyj tik i slomannyj klyuv. On narushil namedni svyashchennyj obet I na golom meste uchinil incident. I bylo mnogo krovi, i bylo mnogo slez. Posle togo kak vse razoshlis' Na asfal'te ostalsya lezhat' ms'e Serzh. ,_ S teh por on stal slovno kritskij Byk, U nego krutoj nrav i shershavyj yazyk. On ugodnik i frant, on doka v lyubvi, "Moj mal'chik-s-pal'chik" -- tak zovesh' ego ty. 124 I vse, kto prosili tvoej ruki, Kazhdyj raz poluchali otvet: "Ah, esli 6 na Vashem meste byl ms'e Serzh". YA ponyal odnazhdy v polete let, CHto v etoj zhizni -- sueta suet. YA pozval druzej v svoj dom Vykatil yashchik s yadovitym kon'yakom. Kto-to pel mne pesni, kto-to pristaval k moej zhene, Vse pili besplatnoe pojlo, no bol'she vseh vypil ms'e Serzh. YA poslal ego v banyu, zakryl za nim dver'. YA byl kak ohotnik, on kak zagnannyj zver'. TI " I kogda povalil iz ushej chernyj par, YA oblil telo spirtom i ustroil pozhar. Esli Bog ne vydast, svin'ya ne s容st, Togda nikto ne uznaet, gde teper' ms'e Serzh. MlMVVIIib .;nO :<.oN Kot (Sublimaciya) ,) Posvyashchaetsya Gale F. U Vrat Zori, podzhav hvost, sidit kot I zhdet, kogda zapoyut Ierihonskie truby. V odin mig projdet noch', sgorit son, Ego hozyajka prosnetsya i vo ves' golos Zavopit: "Karaul". Inogda ona smotrit na dym i zaviduet angelam, Vrachi utverzhdayut, chto eto vse ot kureniya. Pod oknami dezhuryat pozharnye, Kogda ona smotrit na dym i zaviduet angelam. Ona tak nezhna, tak strojna, YA zvonil ej v pervom kuplete, No mne skazali golosom hriplym i zlym, CHto ona uzhe smotrit na dym i zaviduet angelam. V ubezhishche glupyh devochek, V kotorom hor netrezvyh mal'chikov Poet pod moyu dudochku: Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej!!! 126 ' AFRIKANKA Posvyashchaetsya Naste Afrikanka zhivet daleko, Afrikanka umeet lyubit' do konca. Vnutri nee gorit ogon' i techet svyataya voda. Ves' mir, kak ruchnoj volk, poslushno lezhit u ee nog, No vidit Bog, ej na eto plevat'. Armageddon den' za dnem, ritual'nye igry s ognem. Povod vyrvat'sya von, shans ostat'sya soboj. I projdya vse krugi, vernut'sya domoj, I, tancuya v vannoj komnate val's, Nablyudat' v mokryh zerkalah, Kak tam v nebesah mel'kayut tysyachi lic, Kak tam sredi zvezd zhivet edinstvennyj princ. V odnoj ruke ego mech, v drugoj ruke vesy, A v golove u nego -- Transkontinental'nyj SEX! Kilimandzharo vesit za spinoj, Sverhu padaet aeroplan. V aeroplane sidit pilot I mertvoj hvatkoj szhimaet stop-kran. Sto let nazad on ushel s front, on uzhe nikogda ne vernetsya k nej, No ona vse eshche zhdet... 127 Lyubov' vesom v sto tonn, smert' dlinoyu v sto let. I hotya v ee zhizni net Ni deneg, ni tepla, ni smysla, No zato est' -- Transkontinental'nyj SEX! Sdav odezhdu nochnomu port'e, My vyjdem golye na shosse. Pojmaem zheltyj tank I utrem vsem izvozchikam nosy. I v stotysyachnyj raz Ona zadast mne odin i tot zhe vopros: "Skazhi, zachem my koptim eto nebo?" I ya promolchu, esli budu trezv, YA stanu pet', esli budu p'yan, polivaya dorogu vinom, O tom, chto netu schast'ya v zhizni, No zato est' -- Transkontinental'nyj SEX! -~ / ^^ ^s^ *\ 1 \^_u gorod s zhilymi morgami, klinikami i zoologicheskimi sadami, muzeyami filosofii i podvorotnyami pis'move-deniya. Do sih por my koposhilis' v temnote i dvigalis' instinktivno. Teper' u nas budet sosud, v kotoryj my vol'em zhivitel'nuyu vlagu, bomba, kotoraya vzorvet mir, kogda my ee brosim. Spektakl' sostoitsya! ^MANIFEST VSEMIRNOGO OBSHCHESTVA DRUZEJ KREMACII I ARMRESLINGA (VODKA) Uzhe sotni let mir, nash mir, umiraet. I nikto za eti sotni let ne dodumalsya zasunut' bombu emu v zadnicu i podzhech' fitil'. Emu nuzhen poslednij udar, poslednij vzryv, chtoby on razletelsya vdrebezgi. Nikto iz nas ne celen sam po sebe, no kazhdyj nosit v sebe materiki i morya mezhdu nimi i ptic v nebe. My opishem evolyuciyu etogo sdohshego mira, kotoryj pozabyli pohoronit'. Nasha kniga budet nastoyashchim kafedral'nym soborom s truboj i krestami, stroit' kotoryj budut vse, kto poteryal sebya. Budut i panihidy, i molitvy, i ispovedi, i vzdohi, i rydaniya, i besshabashnost'; budut okna-rozetki i himery, i sluzhki, i grobokopateli. V etot sobor mozhno budet v容zzhat' na loshadyah i garcevat' v prohodah. O ego steny mozhno budet bit'sya golovoj -- oni ne postradayut; molit'sya -- na lyubom yazyke, a tot, kto ne zahochet molit'sya, mozhet svernut'sya kalachikom na stupenyah i zasnut'. Nash kafedral'nyj sobor prostoit tysyachu let i nichego ravnogo emu ne budet, potomu chto kogda ischeznut ego stroiteli, vmeste s nimi ischeznut i chertezhi. My postroim vokrug nashego sobora 130 YA slyshu pozvyakivanie stakanov. Prinosyat vino. Vdrug Tanya govorit: "Zdes' net nastoyashchego zala!" Tanya -- ogromnyj plod, rassypayushchij vokrug svoi semena, ili, skazhem, fragment Tolstogo, scena v konyushne, gde zakapyvayut mladenca. Tanya -- eto lihoradka, kafe "De la Liberte", opium, nastoyashchij portvejn. Mir vokrug rastvoryaetsya, ostavlyaya tut i tam ostrovki vremeni. YA dumayu, chto, kogda na vse i vsya snova snizojdet velikaya tishina, muzyka nakonec vostorzhestvuet. Kogda vse snova vsosetsya v matku vremeni, haos vernetsya na Zemlyu, a haos -- eto partitura dejstvitel'nosti. Ty, Tanya -- moj haos, poetomu-to ya i poyu. Sobstvenno, eto dazhe ne ya, a umirayushchij mir, s kotorogo spolzaet kozhura vremeni. No ya sam eshche zhiv i barahtayus' v tvoej matke, i eto moya dejstvitel'nost'. Kazhetsya, v nej net tepla, lish' holodnaya elektricheskaya imitaciya na pyl'noj scene. Mozhet byt', desyatok-drugoj pesen i sozdadut vpechatlenie vesel'ya, no potom ulicy opyat' utonut v temnoj nochi, mrachnoj i besprosvetnoj. No pomnite, vse prekrasno! Nevazhno, esli u vas ni grosha v karmane, vy mozhete podobrat' starye gazety i ustroit' sebe postel' na paperti sobora. Dveri plotno 131 zakryty, i vas ne budet bespokoit' skvoznyak. Eshche luchshe spat' u vhoda v metro -- tut vy najdete kompaniyu. Posmotrite na etih muzhchin i zhenshchin v dozhdlivuyu noch', oni lezhat tam, sgrudivshis', nakryvshis' gazetami, v nadezhde zashchitit'sya ot plevkov i parazitov. |ti vonyuchie nishchie, lezhashchie pod dozhdem, komu oni nuzhny? Kakoj v nih prok? Oni sposobny zastavit' vashe serdce krovotochit' neskol'ko minut -- i eto vse. Mir nynche nastol'ko zadavlen razumom, chto nichto uzhe ne sposobno porodit' muzyku. Nichto, krome pustyh mehov akkordeona, iz kotoryh so svistom vyryvayutsya zvuki, razdirayushchie efir v kloch'ya. I dalekoe stanovit'sya blizkim, a blizkoe -- dalekim. Vselennaya vyvorachivaetsya naiznanku! Soedinim zhe svoi usiliya v poslednem vople, navodyashchem uzhas -- oglushitel'nom vizge protesta, isstuplennom krike poslednej ataki. Pust' mertvye pozhirayut mertvyh. I pust' zhivye nesutsya v tance po krayu kratera do teh por, poka ne nachnut medlenno gnit' i razvalivat'sya na kuski, poka ne ostanetsya ot nih nichego, krome pepla i imeni, navechno vpisannogo v Zemnuyu knigu "ZHivyh i Mertvyh", -.".t-- ,.t,----. Na rodine v Armenii. 1995 g. Na etoj ulice net fonarej, Zdes' ne byvaet solnechnyh dnej, Zdes' vsegda svetit luna. Zemnye dorogi vedut ne v Rim. Pover' mne, i skazhi vsem im -Dorogi, vse do odnoj, privodyat syuda, V dom vechnogo sna, V dom vechnogo sna, V dom vechnogo sna -- Krematorij... Geenna ogneniaya Geenna Ognennaya zhdet gostej. Mne vchera bylo len', a segodnya ya idu k nej. Pal'cy trogayut grif, izvlekaya motiv, Kilometry begut, a vremya stoit. A moi poputchiki -- klouny i zhuliki, Smotryat v temnuyu dal', potreblyayut alkogol'. To zabudutsya snom, to spoyut o svoem, A Geenne Ognennoj vse ih pesni Do zvezdy... Iz-pod koles razletaetsya pyl', Orkestr igraet kadril', Za spinoj dogorayut mosty, Doroga lezhit v Tartarary! Obnaglevshij mashinist perochinnym nozhichkom Podrezaet moemu angelu kryla. Mne prihodit mysl': "A ne napit'sya li vdryzg?" I Geenne Ognennoj obo vsem poplakat'sya... Iz-pod koles razletaetsya pyl', Orkestr igraet kadril', Za spinoj dogorayut mosty, Doroga lezhit v Tartarary! Tur: Hajfa -- Ierusalim -- Tel'-Aviv 1997 136 KAINY-DIZAINY Kainy-dizajny begayut po lezviyu, Sovershaya kazhdyj den' nad soboj nasilie U nih ryzhie glaza i smeshnye galstuki, Oni b'yut drug druga face, ubivayut Avelej I zhdut tramvaya? Kainy-dizajny vse k rukam pribrali -- I lyubimye mesta, i rodnye dali V ih nebrityh golovah vmesto mozga ferrum, I zhdet tramvaya, kotoryj uzhe ne pridet, Potomu chto progryzli shpaly i vyklyuchili tok Kainy-dizajny Narushaya etiket, ya hochu sprosit' tebya: "Stoit li, moj drug, metat' biser pered svin'yami?" Svetit Sirius v glaza, zatmevaya Solnce Pri takih raskladkah ya ne zhelayu bol'she ZHdat' tramvaya, kotoryj uzhe ne pridet, Potomu chto progryzli shpaly i vyklyuchili tok Kainy-dizajny 137 zezbry Vzlomayu dver' v vechnuyu zhizn', No nikogda ne smogu ob座asnit', Pochemu mne tak nravyatsya zebry? U-u-u -- turyuduryur'tutu, a -- na. Navernoe ya -- zoofil! Kazhdyj raz po zakazu Luny. Asfal'tovyj raj zazhigaet svoi fonari. Bezdomnye psy metyat ugly, Bagdadskij vor podbiraet klyuchi, S chernogo vhoda vyhodyat na ohotu l'vy, I begayut zebry, zebry... Begayut zebry... Vsyakij oluh pomnit o tom, CHto zakon prityazheniya priduman nebesnym carem. I kogda u molodogo Strel'ca Vskipaet krov' i goryat glaza - Znachit, uzhe nastala vesna, I begayut zebry, zebry... "* ^ Mne ne dayut spat' zebry... U-u-u - turyuduryuturuyut, a - na... Navernoe ya -- zoofil! YA ugoshchu tebya volshebnoj vodoj, Poveshu na grud' medal' s putevodnoj zvezdoj, Svyazhu uzlom nezrimuyu nit', / 138 MTMANDU Posvyashchaetsya ^Rechnomu vokzalu" My lyubili tancevat' Bosikom na bitom stekle. Umeli plavat' v solyanoj kislote I hodit' po tonkomu l'du V svoem rodnom Katmandu. CHistili spirtom pishchevod, Hodili sp'yanu na vojnu, No ne dozhdavshis' pobednogo konca Vozvrashchalis' po utru V svoe rodnoe Katmandu. I solnce v sinih nebesah Bez odezhdy i styda Ispolnyalo na Ura Tanec zhivota. My ne gulyali po vselennoj S pesnej vdol' i poperek, No mozhem smelo skazat' napered - Net mesta luchshe i v rayu, CHem rodnoe Katmandu. 140 Gde Solnce v sinih nebesah Bez odezhdy i styda Ispolnyalo na Ura Tanec zhivota. Rimskij Blyuz V temnom pod容zde mel'kayut ogon'ki papiros, V temnyj pod容zd strashno sunut' nos. Nad Rimom visit "Damoklov mech", "Serdca trebuyut mesti, mest' trebuet zhertv", Kazhdyj vek! Dzhul'etta umela sdelat' tak, CHtoby kazhdyj Romeo mog skazat': "YA byl s nej, mne bylo teplo, No hot' ubejte, ya ne pomnyu ee lico". "Esli v serdce bol'she net Lyubvi -Znachit plohi dela, znachit skoro Vojna". YA prochital odnu iz bozhestvennyh pritch, Podnyal ruki k nebu, s neba ruhnul kirpich. U vhoda v metro priobrel loterejnyj bilet, No krasotka-fortuna skazala mne tet-a-tet: "Esli v serdce bol'she net Lyubvi -Znachit plohi dela, znachit skoro Vojna". A mozhet nado sdelat' dyru v golove, Vypustit' muh, nasypat' v nee DDT. 142 S bomboj v karmane veselit'sya i tancevat' I posle kazhdoj ryumki obyazatel'no povtoryat': "Esli v serdce bol'she net Lyubvi -Znachit plohi dela, znachit skoro Vojna". |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode. Vmesto bomb, raket i napalma postrojte luchshe leprozorij!.. leprozorij |j vy, peshchernye lyudi, ustavshie zhdat' otveta, Ob座asnite nam luchshe sushchnost' belogo sveta. Dom i rabota -- kak Sodom i Gomorra, No vot dvizhetsya kto-to, pora tushit' papirosy... O, galantnaya ledi, razverni svoj bul'dozer, Zacherpni etu zemlyu, my zalozhim fundament, Ved' bezgolovye deti Vakha i Venery Uzhe celuyut derev'ya, napolnyaya ih gnoem. |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode. |j vy, sil'nye duhom, pora stroit' leprozorij! Proch' ruki, doloj pistolety, doloj zhestokost' i zlobu! Zarojte kamni poglubzhe v zemlyu, podarite nam lyubov' i svobodu, Ved' bezgolovye deti Vakha i Venery Uzhe celuyut derev'ya, napolnyaya ih gnoem. |ti lyudi stradayut prokazoj, oni ne veryat bol'she prirode. |j vy, sil'nye duhom, pora stroit' leprozorij! 144 Ne ver' mne, Kogda ya skazhu tebe: "Solnce svetit naprasno, Solnce gorit zrya..." Bez kryl'ev, kak. dym Bez kryl'ev, kak dym, Form lyubyh, pridumannyh fantastom, Nad krovlej krysh chuzhih domov Letaet paranojya. I v shorohe dnej Nikto ne znaet, chto v nej Solnce svetit naprasno, Solnce gorit zrya... . A v zapahe roz Divnyh strun p'yanoe dyhan'e, Sedoj Don Huan, vsem nazlo Poyushchij difiramby ZHeltoj trave, Dlya kotoroj uzhe Solnce svetit naprasno, Solnce gorit zrya... Esli leto projdet, Ne plach' o nem i ne begi za Solncem, Ne celuj bez lyubvi. Zachem iskat' zhivogo sredi mertvyh? 146 if- stremnyj korabl luchshie vremena Pod chernym nebom krug vody I zheltyj svet dryannoj luny. YA zhdu u morya, ya zhdu u morya Stremnyj korabl' zhelanij i grez. Tabachnyj dym razveet sny, Rassvet razrushit mrak nochi, YA syadu v korabl', ya syadu v korabl' I utrom pokinu, pokinu tebya. Puskaj tverdit molva, chto ya Davno uzhe soshel s uma, YA prosto veryu, ya tverdo veryu, CHto stremnyj korabl' za mnoj priplyvet. Posvyashchaetsya Sergeyu Terpigorevu Luchshie vremena, kogda lezhit sleva kamen', A sprava -- kosa, a mezhdu nimi -- butyl', I vse mertvecy poka eshche zhivy. Stremnyj korabl' letit, raspustiv parusa, Tuda, gde vse budet v kajf, I nikto nikogo nikogda ne ub'et, Poka v dalekih lugah rastut volshebnye travy! Luchshie vremena, kogda pod zvezdnym nebom, Prikinuvshis' vetrom, ty zanimaesh'sya tren'em S Belosnezhkoj vsyu noch', a tebe zaviduyut gnomy, Kotorye ne veryat v lyubov', kotorye ne znayut o tom, CHto vse budet v kajf, I nikto nikogo nikogda ne ub'et, Poka v dalekih lugah rastut volshebnye travy! Luchshie vremena, kogda tvoj angel poet, A ty ne znaesh', kto stoit za ego spinoj, Bog ili CHert, ZHizn' ili Smert'. Glavnoe v tom, chto tvoj angel poet! A znachit, vse budet v kajf, I nikto nikogo nikogda ne ub'et, Poka v dalekih lugah rastut volshebnye travy! 149 Botanika KOKAIN V botanicheskom sadu Pripevayuchi zhivet Raznocvetnyj starichok. To, kak rezanyj, vopit, To zadumchivo molchit I smotrit v potolok. I u nego v glazah Tajna stoletnih trav, A v ego golove A-a-a-a-a-a botanika, A-a-a-a-a-a botanika Ognennoj travy... On kogda-to tanceval Tango v oblakah, Videl veshchie sny. No odnazhdy on upal S neba v moj stakan I ostalsya zhit'"v nem. I u nego v glazah Tajna stoletnih trav, A v ego golove A-a-a-a-a-a botanika, A-a-a-a-a-a botanika Ognennoj travy... Kishinev 1996 ili 1997 150 Proshloj noch'yu ya byl tam i videl Vse, chto sejchas vidit on. Bol'she vsego mne ponravilsya Kossa Ieshche"ZabriskiPojnt", ZHeleznyj potok torzhestvennyh slov, Pyshnyj parad bogatyh shutov. O, bezlikaya doch' zhazhdushchih sveta lyudej, Kogda konchitsya noch', my vyjdem vmeste I dvinem proch'... Gde-to vse idet kak nado -- V teplye strany plyvet parohod. My stoim na palube, ulybayas' fotografu, Vokrug nas tancuet narod. Nam daryat cvety muzh'ya etih dam, Nas prosyat vojti v ih svetlyj hram. O, bezlikaya doch' zhazhdushchih sveta lyudej, Kogda konchitsya noch', my vyjdem vmeste I dvinem proch'... 151 YA b ostalsya s toboj do utra ZHit' na etoj Zemle, Ah, milaya, esli by ty Umela letat' na metle! Metla Ah, milaya, esli by ty Umela letat' na metle! Posvyashchaetsya Natal'e YA razbil vse zerkala I oskolki vybrosil von -Dvornik umer ottogo, chto ya Oskolki vybrosil von. YA byl by sejchas tam, Gde menya sejchas net, Ah, milaya, esli by ty Ne privela by menya k sebe! YA svaril letuchuyu smes', Razbavil vinom kislotu, YA razdel tebya dogola I posadil na metlu. Kogda tvoi zrachki stali bol'she, YA skazal tebe: "Ah, milaya, davaj Letat' na metle!" Po tu storonu duhi t'my, A po etu -- tot zhe koktejl'. Vse ciklony duyut s Luny, Znachit, noch'yu budet metel'. 152 smerti bol'she net V dome na Lysoj gore Svet, svet, svet, Pir vo vremya chumy Vosstavshih iz ada ved'm. YA tancuyu s nimi vsyu noch', A k utru vybirayu odnu -- Tu, u kotoroj vo lbu Gorit serebryanyj krest. I na nem -- odin mertvec, Odetyj v klounskij frak, Davno zabyvshij o tom, CHto takoe smert', stav ognem. Mne radostno znat', CHto on takoj zhe, kak ya. I dlya nas smerti bol'she net! Smerti bol'she net! A v ee glazah Led, led, led, Sto poslednih let, Sto poslednih zim. I kazhduyu noch' sleznyj dozhd', I zov s toj storony, I sladkij dym sigaret, 154 Poka ne vspyhnet vnov' YArkij svet! I bespechnye deti zari, Begushchie po volnam, Kriknut ej vsled: "Smerti bol'she net! Smerti bol'she net! A v domah pod Zemlej T'ma, t'ma, t'ma. Zazhgi svechu, Begi za mnoj. Eshche odin mertvec, Odetyj v klounskij frak, Davno zabyvshij o tom, CHto takoe smert', stav ognem. Mne radostno znat', CHto ty takoj zhe, kak ya. I dlya nas smerti bol'she net! Smerti bol'she net! ' proshchal'nye sny O, ne budi menya, Kogda vernetsya Budu I v cherno-beloj vannoj Razbavit morfij svyatoj vodoj, Raskrasit pol i steny I narisuet nebo, Pohozhee na zebru -- Tu, chto v savanne S容li golodnye l'vy. .R , I afrikanki neobychajnoj belizny Vzletyat svechoj Na goru Kilimandzharo Iskat' proshchal'nye sny, Proshchal'nye sny. V moej krovi tancuyut |l'fy, Vnutri menya rastet Fantom Slepoj lyubvi, Pustoj kak Mars I divnyj kak YUpiter! Kogda nastupit vremya, YA vyrvu krest iz serdca, 156 Razdvinu nezhno zvezdy, Votknu svoj fallos V Mlechnyj put'. I afrikanki neobychajnoj belizny, Vzletev svechoj Na goru Kilimandzharo, Najdut proshchal'nye sny, Moi proshchal'nye sny. V moej krovi tancuyut |l'fy, Vnutri menya rastet Fantom Slepoj lyubvi, Pustoj kak Mars I divnyj kak YUpiter! |PITAFIYA Aide Grigoryan CHto za noch' -- negry da sneg Sverkayut tak, chto ne usnut'. V skotskom nebe tak mnogo solnc, CHto dazhe svin'i, lyubimcy Luny, Derzhat nas za svoih Brat'ev i sester. Ognennyj moloh -- Bog i sud'ya. My vse vernemsya domoj. Ty iz pyli, ya iz ognya... Mama vidit sny! Tot, kto derzhit serdce v tiskah, Doverit dushu vetram. Kto skazal, chto eta dyra Vedet k nebesam?! Pepel grez, vot i vse, CHto ostalos' nam. Ognennyj moloh -- Bog i sud'ya. My vse vernemsya domoj. Ty iz pyli, ya iz ognya... Mama vidit sny! 1991 i yanvar' 1992 158 STO LET PROZHITYH ZRYA Omega i Al'fa -- konec i nachalo. Immunnyj geroj, vonzayushchij zhalo, On hochet byt' s nej, On zhelaet ostat'sya s nej navsegda! Kak asteroid, mel'knuv na mgnoven'e, On pokidaet ee pole zren'ya. Vperedi nego Svyatye Vrata, Za nimi nebo, A za nebom Zemlya I dolgih 100 let, Prozhityh zrya! V kosmicheskih debryah Razveyannyj vetrom, Vosstavshij iz pepla, CHtoby stat' peplom... Pozadi nego Svyatye Vrata, P j oa nimi nebo, A za nebom Zemlya I dolgih 100 let, Prozhityh zrya! Napisano v samolete nad Atlanticheskim okeanom 1989 159 okno Zelenyj kak trava Sidit kapel'mejster I risuet noty. Emu ne hvataet Kal'ciya i svobody. On b'et v "tam-tam", Poet necenzurnye slova, I potom otkryvaet okno, Idet daleko... . A na toj storone Tiho i temno. A na toj storone Net nikogo, Krome nego I teh, chto b'yut v "tam-tam", A potom otkryvayut okno, Idut daleko... Otkryvayut okno, idut daleko. Ol'ga Dzusova TUDA GDE OTDAYAT KONCY Posvyashchenie Vadimu Mazitovu Nikto ne skazhet "Zdravstvuj", Nikto ne skazhet "Umri". Okean pustoty, I tol'ko stremnyj korabl', Kotoryj otdaet koncy, Razrushennaya pristan', Razbitye fonari, Otdaet koncy. Tihie fanfary, Volosatye sny, Soldaty Rock-n-roll'a, Invalidy <<hi-hi". 31 dekabrya 2000 goda. "Luchshij tvoj podarochek - eto ya!" Pod hohot p'yanoj Sestry, Pod skrip ee zubov Tuda, gde otdayut koncy, Otdayut koncy. proshchaj moe solnce Zvezda plutona Kogda ushli ot menya Goncy za vinom, Prishel zadumchivyj splin I chetyre vsadnika s nim. Pervyj vsadnik byl gluh, A vtoroj byl kak noch', Tretij byl slep, A chetvertym vsadnikom Byla smert'! Sperva vspyhnet svet, Potom gryanet grom, Nachnetsya groza V serdce moem. Proshchaj, moe Solnce, Do luchshih vremen! Hvala hmel'nomu dozhdyu Za to, chto greet luchshe ognya. YA ne pel by o nem, Esli b ne znal - Sperva vspyhnet svet, Potom gryanet grom, Nachnetsya groza V serdce moem. Proshchaj, moe Solnce, Do luchshih vremen! Prekrasna ty, Zvezda Plutona, Prizyvnyj rot, glaza-ikony. Ushi tvoi -- klyuch k blazhenstvu. YA znayu, gde kupit' lapshi I sdelat' tak, chtoby kol'nulo v serdce. Budem krasit' pyl', pet' i tancevat', A kogda lyazhem spat', Ty pokazhesh' mne vse Svoi pejzazhi. Budem krasit' pyl', pet' i tancevat', A kogda lyazhem spat', Ty pokazhesh' mne vse Svoi pejzazhi. Letaet vdali troeglupaya Mos'ka, A my letim k Svyatym Vratam. Slozhat o nas potomki pesni I budut pet' nazlo vragam CHistoj lyubvi i bezopasnogo seksa. -. 163 Belye stolby Indejskim letom, Kak rogatyj olen', Vsled za Solncem Uhodit den'. V zhivyh cvetah Rozhdaetsya pyl' I, bezmolvno, Letit! Kazhduyu noch', Ne smykaya glaz, Kazhduyu noch' Ona glyadit v okno, A za oknom -Belye stolby! Kazhduyu noch' Oni delayut eto, Kazhduyu noch', A po utru oni Lozhatsya spat' V belye stolby! Po betonnoj stene Letit parovoz, "A" i "B" Sidyat na trube. Oni varyat rastvor, Otkryvayut rty I, vdohnuv,zalpom p'yut I kuda-to plyvut, Betonnye steny Kuda-to plyvut. YA smotryu v okno, A za oknom - Belye stolby! Svirepyj tvist, CHuzhoe lico, Ledi Dzhejn V dyryavom pal'to. Na kryshe ee Bol'shaya krovat', V krovati ona I koroleva Margo. 164 moya derevnya Koste CHerepennikovu Pir belyh mumij -- prazdnik dlya vseh. Samoe vremya vspomnit' o teh, Kto dvigalsya s nami, kto byl odnim iz nas. Kto dvigalsya s nami, kto byl odnim iz nas. Vzglyani na nebo eshche odin raz, Bros' pepel v urny, vspomni sejchas Vseh, kto dvigalsya s nami, kto byl odnim iz nas. Kto dvigalsya s nami, kto byl odnim iz nas. Pir belyh mumij - hleb i voda. Po toj doroge eshche vchera YA dvigalsya s vami, ya byl odnim iz vas. YA dvigalsya s vami, ya byl odnim iz vas. Posvyashchaetsya lyubimomu gorodu V stremnom skverike na "Pushke", Sobirayas', b'yut baklushi Lobotryasy s ser'gami v ushah. Kto-to tashchitsya s pohmel'ya, Kto-to maetsya s bezdel'ya, Kto-to topit v luzhice Mu-Mu. U nas v derevne segodnya hit-parad! U nas v derevne segodnya hit-parad! YA nenavizhu Anne Veski, "Modern toking", "Arabeski", Prezirayu Leont'eva s Kobzonom. YA ne varvar, ne zlodej, No toska beret ot vsej |toj teleradioestrady. U nas v derevne segodnya hit-parad! U nas v derevne segodnya hit-parad! O, moya derevnya, moj rodimyj dom... O, moya derevnya, moj rodimyj dom... V stremnom skverike na "Pushke", Gde, sobirayas', b'yut baklushi Lobotryasy s ser'gami v ushah, 167 YA spel otvazhno i sygral Pesni, chto pridumal sam, I molnienosno byl shvachen, skruchen, vzyat. U nas v derevne ne dremlet zorkij glaz! U nas v derevne ne dremlet zorkij glaz! I vot ya edu na korove Po proselochnoj doroge, A za mnoyu begut tolpoyu gnevnoj Hippi, panki,anarhisty, Rokery i metallisty, I vertlyavye tancory brejka. U nas v derevne segodnya hit-parad! U nas v derevne vse vremya hit-parad! O, moya derevnya, moj rodimyj dom... O, moya derevnya, moj rodimyj dom... 1985 ili 1986 ' MUSORNYJ VETER Posvyashchaetsya Andreyu Platonovu Musornyj veter, dym iz truby, Plach prirody, smeh satany, A vse ottogo, chto my Lyubili lovit' vetra i razbrasyvat' kamni. Pesochnyj gorod, postroennyj mnoj, Davnym-davno smyt volnoj. Moj vzglyad pohozh na tvoj, V nem net nichego, krome snov i zabytogo schast'ya. Dym na nebe, dym na zemle, Vmesto lyudej mashiny, Mertvye ryby v issohshej reke, Zlovonnyj znoj pustyni. Moya smert' razrubit cepi sna, Kogda my budem vmeste! Ty umna, a ya idiot, I nevazhno, kto iz nas razdaet, Dazhe esli mne povezet, I v moej ruke budet tuz, v tvoej budet joker. 169 Tak ne bojsya, milaya, lyag na sneg. Slepoj hudozhnik napishet portret Vospoet tvoi formy poet, I stanet zvezdoj akter brodyachego cirka. Dym na nebe, dym na zemle, Vmesto lyudej mapjshy, Mertvye ryby v issohshej reke, Zlovonnyj znoj pustyni. Moya smert' razrubit cepi sna, Kogda my budem vmeste! 1984 ili 1985 REANIMACIONNAYA MASHINA Posvyashchaetsya lyubimomu gorodu Na ee pal'cah kol'ca Saturna, Ona pahnet huzhe, chem urna, Ee ded markiz de Sad, Ee papa SHikel'gruber. Ona opasnej, chem virus SPIDa, Ona krovava kak korrida, Ona zovet menya obratno V carstvo mrachnoe Aida -Reanimacionnaya mashina. Reanimacionnaya mashina, Reanimacionnaya mashina, I na..., i na..., i na hoj! Teplaya noch', rannyaya osen'. Arbat, dom nomer vosem', -Zdes' zhila kogda-to Tanya (YA pomnyu eto do sih por!) Kto-to rezhet v vannoj veny, Ot lyubvi tryasutsya steny, A my p'em na kuhne vodku S Dzhimi Hendriksom vtroem. 171 Reanimacionnaya mashina. Reanimacionnaya mashina, Reanimacionnaya mashina, I na..., i na..., i na hoj! O, mutnoglazaya devica, Ty leleesh' konchik shprica. * No naprasno, oi, naprasno Ty letaesh' v oblakah. Oblaka -- plohaya opora, Ty na zemlyu ruhnesh' skoro, I dovezet tebya mgnovenno Do mogil'nogo holma Reanimacionnaya mashina. Reanimacionnaya mashina, Reanimacionnaya mashina, I na..., i na..., i na hoj! sebastiya Posvyashchaetsya moej babushke Elizavete Iz smrada mogil, iz praha i pyli Vosstali krovavye deti Attily V tot chernyj den'. Sverkayushchij gorod, moe |l'dorado, Oni prevratili v ischadie ada, -Kak son narkomana rastayal on. |to sluchilos' v moej proshloj zhizni, |to sluchilos' v moej proshloj zhizni, V moej proshloj zhizni. Nashe Vremya Vnachale ya dumal, chto put' budet dolgim, I ya nikogda ne ostanus' odin. No moe solnce lopnulo bomboj, A nebo sgorelo kak "graf Ceppelin". Slishkom bystro katitsya kamen' s gory, Slishkom bystro katitsya kamen' s gory, katitsya kamen' s gory... Nashe vremya! YA otkryl v okeane krohotnyj ostrov, Postroil trubu iz pepla knig. YA hotel by popast' na stremnyj korabl', No spisok zhelayushchih beskonechno velik. Slishkom bystro katitsya kamen' s gory, Slishkom bystro katitsya kamen' s gory, katitsya kamen' s gory... Nashe vremya! Ona byla yunoj, k tomu zhe krasivoj, I ya videl svet v ee sinih glazah. YA obnyal ee nezhno, no vskore, ochnuvshis', Uvidel staruhu s papirosoj v zubah. 174 Slishkom bystro katitsya kamen' s gory, Slishkom bystro katitsya kamen' s gory, katitsya kamen' s gory. Nashe vremya! ILLYUZORNYJ MIR Posvyashchaetsya kvartire Sergeya Ryabova CHego ty boish'sya, smelee vhodi, Ved' eta dver' ne imeet zamka. Za nej zhdet tebya psevdomatovyj mir Temno-rozovyh slov i niv. Tam nagie putany letayut po nebu, I vse vremya stoit vesna. Tam chistoe nebo, i na derev'yah S utra rastut chudesa. t/Konechno, tam est' doma, " Gde zhivut negodyai i duraki, Zato net tyurem, net zooparkov, Tam nikto ne zhivet vzaperti. Kto-to spit v hrustal'noj vaze, A kto-to kladet na vse. Odnim nravitsya to, chto est', A drugim to, chto zapreshcheno. No ya vizhu, kak kto-to hochet pod dver' podlozhit' dinamit I vzorvat' ih illyuzornyj mir! Tam nikto ne znaet, chego on hochet, I ch'i on pesni poet, I sozdaet, vdohnovlennyj vinom, Illyuziyu skripki fagot. Tam muzhchiny i zhenshchiny lyubyat drug druga, Kak lyubyat drug druga slony. Ni te, ni drugie uzhe ne boyatsya Morali ili molvy. Im nravitsya zhit' na kolesah, im nravitsya pit' vino, V illyuzornom mire oni zhivut davno. No, kak tol'ko nagryanet zavtra, ya sam kuplyu dinamit I vzorvu ih illyuzornyj mir! 'ch Im nravitsya zhit' na kolesah, im nravitsya pit' vino, V illyuzornom mire oni zhivut davno. 176 ZHENSHCHINY goroda roz CHto net nichego dorozhe lyubvi ZHenshchin goroda Roz. Oni lyubyat igrat' s ognem, Ot nih chasto pahnet vinom, No ya lyublyu etih zhenshchin, YA lyublyu padshih zhenshchin, YA lyublyu ih... Posvyashchaetsya vsem im " Segodnya vo vseh aptekah anshlag -- Berut po receptam i prosto tak -- Traurnyj prazdnik dlya teh, kto vlyublen V zhenshchin goroda Roz! . A te, chto ryadom s vami lezhat, Libo mertvy, libo p'yanye spyat -Nikto iz nih ne sravnitsya s lyuboj Iz zhenshchin goroda Roz! Oni lyubyat igrat' s ognem, Ot nih chasto pahnet vinom, No ya lyublyu etih zhenshchin, YA lyublyu padshih zhenshchin, YA lyublyu ih.. S mechtoyu poznat' vkus zapretnyh plodov Voshel ya v stranu kamnej i cvetov I zhil kak v rayu, sogretyj teplom ZHenshchin goroda Roz. Potom vernulsya, istrativ resurs, I ponyal, projdya lecheniya kurs, 178 Mir polnyj lyubvi YA ne znayu, chto eto -- yav' ili son, Padaet nebo ili rushitsya tron, Ili snova b'yut kulakom iz svinca Novye varvary v kolokola... t, Bezumnaya vera v zapovedi zla -|to to, chto kogda-to bylo svojstvenno im. Viselicy, tyur'my, pozornye stolby -|to to, chto kogda-to pridumali oni. V tolpe zhivyh ten'yu, podverzhennyj tlen'yu, Brodit s kuvaldoj moj antipod. On by davno prolomil by mne cherep, Esli by ya ne sozdal ognemet! Bezumnaya vera v zapovedi zla -|to to, chto kogda-to bylo svojstvenno im. Viselicy, tyur'my, pozornye stolby -|to to, chto kogda-to pridumali oni. YA tak hotel by poverit', chto eto ne plen, I, projdya labirintami sten, Razyskat' i otkryt' zabytuyu dver' V mir, polnyj lyubvi... V mir, polnyj lyubvi... - 180 Staraya deva, soshedshaya s neba, Bez ustali mashet rzhavoj kosoj. I, bryzgaya krov'yu v raznye storony, Volosy s plech sletayut doloj. Bezumnaya vera v zapovedi zla -|to to, chto kogda-to bylo svojstvenno ej. Viselicy, tyur'my, pozornye stolby -|to to, chto kogda-to pridumala ona. No ya hotel by poverit', chto eto ne plen, I, projdya labirintami sten, Razyskat' i otkryt' zabytuyu dver' V mir, polnyj lyubvi... V mir, polnyj lyubvi... ">YL/PY6 SLONY YA otkryl svoe okno i uvidel obychnyj budnij den', Tolpu lyudej v metro, tolpu solidnyh gorozhan, Tolkayushchih tebya i, golovu slomya, Begushchih na rabochie mesta. I stalo skuchno mne smotret' na etu begotnyu, I ya hotel uzhe zakryt' svoe okno, No vdrug uvidel ya letyashchih v nikuda Krylatyh rozovyh slonov, I ponyal ya togda, chto nuzhno mne tuda -K slonam, letyashchim v nikuda. Nash polet byl slovno son, mnogo solnca bylo v nem, Seryj mir rastayal bez sleda. Nyne k zvezdam ya letel, zvezd teplo poznat' hotel I rad byl tem, chto povstrechal udachu ya! My spim i vidim sny, i kazhdyj mechtaet o svoem, Beda lish' v tom, chto krylatyj slon ne k kazhdomu zaglyanet v dom, No vse zhe my ih zhdem, mechtoj odnoj zhivem, Hotya vse znayut to, chto net... ...CHto net na svete veshchih snov, kak netu kryl'ev u slonov. 182 TTA'RANOIT) I TTS1LH6YA Posvyashchaetsya |dgaru Allanu Po V pechal'nom zamke s kovanoj ogradoj S blagosloven'ya utrennej zvezdy Oni vdvoem -- Paranoid i Psiheya Poznali radost' istinnoj lyubvi. No kak-to raz s pohmel'ya glyadya v omut Ona skazala, kak mne ni zhal', Dolzhna ujti ya tuda, gde vody Stiksa Unosyat pamyat' bezvozvratno vdal'. Nemoshchnyj starec, izmuchennyj sklerozom1 Vdrug napravlyaya vzglyad svoj v nikuda, Tverdit odno -- Prosti menya, Psiheya, CHto ne zapomnil i ne zabyl tebya. 1 Variant: izmuchennyj narzanom. ' 183 Rekviem dlya vsadnika "Bez golovy GEROJ DETSKIH SKAZOK B'yutsya aspidy v ekstaze Dogoraet koshkin dom S neba l'yutsya himikaty V raznyh mestah Prevrashchaya v mirazh Gryaznyj asfal't. Pora zakazyvat' Rekviem Dlya vsadnika bez golovy V epicentre grozy V tyazhelye vremena. S dvuh storon mel'kaet osen' Vstrechnyj veter b'et v steklo Iz yaponskoj magnitoly CHej-to golos, pohozhij na skrip Govorit: "Pora zakazyvat' Rekviem Dlya vsadnika bez golovy V epicentre grozy V tyazhelye vremena". 184 Posvyashchaetsya moim druz'yam: Igoryu, Dzhonu i Sashke Geroem detskih skazok na hromoj koze Ty katalsya dolgo po rodnoj zemle. I bylo mnogo pesen, i bylo mnogo dam L * Odnu iz nih lyubil ty, as drugimi spal. ' " Ty iskal i v samoj holodnoj nishe, I vo chreve zvezd, zazhzhennyh kem-to svyshe, I gde-to tam ty ostalsya. |j, gde ty tam? |j, gde ty tam? V narisovannyh kartinkah ili tam, gde gotovit metel' Nad kupolom Sobora poslednyuyu postel' Malen'kim soldatam v mirovoj vojne, Gde angely i besy da koshki na dushe. Gde-to tam, v samoj holodnoj nishe, Ili vo chreve zvezd, zazhzhennyh kem-to svyshe, Gde-to tam ty ostalsya. |j, gde ty tam? |j, gde ty tam? 185 rbn' surka Posvyashchaetsya Igoryu K. Skvoz' dol gryadushchih vremen Nikto ne proshel. Poka iz-pod zemli Nikto ne vernulsya. Zato rastayali l'dy, Poka ty spal. Ty dumal, eto mul'tfil'm, No ot sladkih snov " Ostalas' lish' pyl', Pyl' v tvoih glazah. Korablik uplyl, uplyl, A ty ostalsya v durakah. V den' Surka, Na fone dolgih let, Zazhav v dryabloj ruke Abonement v Disnej-Len d. Dobroe utro prishlo, No nikto ne prosnulsya. V nastezh' otkrytuyu dver' Nikto ne voshel, 186 Zato nashlis' klyuchi, Poka ty spal. Ty dumal, eto mul'tfil'm, No ot ee lyubvi Ostalas' lish' pyl', Pyl' v tvoih glazah. Korablik uplyl, uplyl, A ty ostalsya v durakah. V den' Surka Na fone dolgih let, Zazhav v dryabloj ruke Abonement v Disnej-Lend. - OSENX Byl sogret pesochnyj bereg solncem i vetrami, I, kazalos', eto vremya budet dlit'sya beskonechno. Bezobraznye vakhanki obreli vdrug divnyj oblik I na sklonah osnovali gorod iz peska i stali. I hoteli vzyat' vse eto, no konchilos' leto, I ya vspomnil o tom, chto ih net bol'she. Kto teper' v lugah pod solncem sobiraet travy zhizni -- Lyudi v vycvetshih mundirah ili p'yanye pastushki? My pokinuli to vremya, ustremilis' v mir dalekij, S oblakov soshli na zemlyu i utknulis' v gryaz' i osen'. My hoteli vzyat' vse eto, no konchilos' leto, I ya vspomnil o tom, chto nas net bol'she. Posle vozvrashcheniya iz Dzhanhota 80-e gg. JEDEM DAS SEINE Na polu pod stolom, kak dog, lezhal chelovek, A na kuhne igral Mahavishnu, V myl'noj vode kupalsya Haron, A u okna stoyal ya! A za mutnym steklom vozvyshalas' gora. Na gore sidel Noj, pil vino... I kogda vyshla von iz kovchega poslednyaya tvar', Ona skazala emu: "Jedem das Seine, jedem das Seine". Po doroge v ee seti popal Sifilitik s kol'com nibelunga I, otvesiv poklon, voshel v ee plot', A v krovi cherez god vypal "+". A cherez neskol'ko let ne pomnil nikto Ni ih lic, ni imen. Kak skvoz' son YA uslyshal izvne Golos, kotoryj skazal Na chuzhom yazyke: "Jedem das Seine, jedem das Seine". V special'nyh mestah lyudi raznyh mastej Vtykali shary v karusel'. 189 A ya postavil vse, chto bylo, na ZERO I proigral, vse proigral! A bezdarnyj krup'e brosil fishki v kamin, I shvejcar vydal mne chernyj frak I posadil v katafalk i, zakryv poslednyuyu dver', Na proshchan'e skazal: "Jedem das Seine, jedem das Seine". Tru-lya-lya Belyh angelov tolpa ili besov legion Vse ravno kto budet tem svetom v konce truby, Mozhet byt' Iisus Hristos, a mozhet dur' vseh papiros, A mozhet byt' odin iz teh, s kem ya pil Kogda-to... No vse eto -- dym, Vse eto -- pyl', Poka vnutri menya ZHiv moj Tru-lya-lya! Utro p'yanogo shuta v tele tresnutoj svin'i, Utro pepla i stekla, a v nebe -- kolokola. Kto vodil menya gulyat' po tu storonu Luny? CHto ya delal tam vsyu zhizn'? Bozhe, gde ty?! No vse eto -- dym, Vse eto -- pyl', Poka vnutri menya ZHiv moj Tru-lya-lya! OSTROV SIREN nevinnyj tunec Vot moj ostrov grez -- hrustal'nye steny, Mezhdu al'foj i betoj voyut Sireny Pod dudku i buben, pod pennoe pivo Golosom sladkim, greyushchim dushu. A lica ih kak lica detej, no so starcheskim vzglyadom, A serdca kak bol'shoj bassejn, napolnennyj smradom. YA by ster ih v pyl', ya skrutil by ih v kosyak, No kto stanet kurit' takoe der'mo? A kto uplyl na Ostrov Siren, tot domoj ne vernetsya, I kto-to plachet, glyadya na Krest, a kto-to smeetsya. No bez lyubvi net smerti, a bez smerti net lyubvi. Proch' s dorogi, svin'ya! Ty vojdesh' v etu noch' nevinnym tuncom, Minuya rify i mel', nablyudaya za tem, Kak tvoej golovoj svyatye otcy Igrayut v futbol na den'gi, A potom kratchajshim putem begut za buhlom Bystro kak sprintery. Pervym prihodit vsegda k zavetnoj dveri Absolyutnyj chempion s nogami slona, SHeej byka, mordoj svin'i, A v krasnyh glazah -- patologiya, No u nego est' bumaga s pechat'yu i pravo otnyat' U tebya tvoyu lyubimuyu smert'. Naprasno sovershat' dvizhen'e po krugu -Ostav' eto Solncu! I poka ty zhivoj, Skorej plyvi proch', ne vazhno kuda, No tol'ko plyvi. Fantaziya privedet tebya k nej, I ona ne ostavit tebya podyhat' v etoj tyur'me. 1993 ili 1994 kitaj-gopod STDRUSHKA ZANZIBAR Posvyashchaetsya gorodu Barnaulu Lao SHe, Van Bo Nesravnennoe klishe s yadovitoj zheltiznoj, Utonuvshee v YAnczy sredi lodok i epoh, Prolivshee krov' na ob座atyj ognem Kitaj-gorod... CHzhao, YU An' Kaj - Razrisovannyj tramvaj s zabintovannym steklom, Razdelivshij bez truda na tri ravnye kuska ZHeltyj kvadrat, v kotorom sgorel Kitaj-gorod... i a Kogda na moem okne spit yanvar', Vstaet iz dyma afrikanskih trav Mnimoe Solnce, lipovyj zhar CHernoj starushki Zanzibar, I zovet golosom sladkim V holodnye nebesa, Gde pod tolshchej l'da spit potuhshee Solnce. Ona zovet menya! MIKRONEZIYA Vsya moya zhizn' Ah, milaya Zemlya, Iz teh, kto nyrnul v tebya, Na tom konce nikto ne vsplyl. Gryadoj kusochki iz sna Lezhat, kak ostrova Na tvoem granitnom plat'e. Ostalos' brosit' kamen' vsled I plyt' s togo na etot svet. No, esli b imel ya kompas, YA by vernulsya k tebe. Kogda by imel ya kompas, YA by vernulsya k tebe I ostalsya s toboj navsegda, Moya mikroneziya! Voj vetra, goroda bez nazvanij, lyudi bez lic. Put' k domu po beskonechnoj allee stolbov. Polnyj stakan i bitaya karta -- dama chervej, Kotoruyu pridumal sam. I rol' val'ta, Neploho sygrannaya mnoj. No vot gde-to vnutri uzhe struitsya kol'cami krov' I bezhit ruch'em po mertvym lugam, i mercayut kostry. Ah, kak mne nravitsya zhech' list'ya travy I nablyudat' za tem, kak prevrashchaetsya v pyl' Vsya moya zhizn'... Tri gieny Tri gieny na ploshchadi u cerkvi L'vinuyu dolyu rvali na kusochki. YA zashel v blizhajshij departament I perechislil greshnye deyan'ya. A v mutnom nebe holodnye zvezdy - Ih slabyj svet nikogda ne sogreet menya... Mama, voz'mi menya obratno! Iz-za somnenij v Carstvii nebesnom Velikij razum ruhnul v odnochas'e. Padshij angel v blestyashchej kolesnice Prokatil menya po etoj zhizni. A v mutnom nebe holodnye zvezdy Ih slabyj svet nikogda ne sogreet menya... Mama, voz'mi menya obratno! YA prosnulsya s vetrenoj bludnicej I proizvel nad nej lobotomiyu. Toj zhe noch'yu, golodnye i zlye, Tri gieny voshli v moe soznan'e. V mutnom nebe holodnye zvezdy - Ih slabyj svet nikogda ne sogreet menya... Mama, voz'mi menya obratno! ANGEL Na zhivnost' i na padal' Spadaet svyshe luch, A nad luchom siyaet I plyashet raduga. I ya poyu o Svete, A Sveta smotrit v dal' -Vdali letaet angel, Celyas' iz ryumki v nas Bozhestvennym ognem... I mne teplo i sladko Smotret' na to, kak moj Letaet angel! Dobro pozhalovat' v leto YA videl mnogo stran, YA znal mnogih lyudej. Sredi prochih byl odin, Kotoryj v razgar zimy, Sidya v iskusstvennyh l'dah, Krichal, izvergaya par: "Dobro pozhalovat' v leto! Dobro pozhalovat' v leto!" Moj sumasshedshij drug Zalez v holodil'nik ne zrya. Vidimo on chuvstvoval to, CHto nikogda ne pochuvstvuyu ya, Sidya v iskusstvennyh l'dah, Uslyshav v razgar zimy: "Dobro pozhalovat' v leto! Dobro pozhalovat' v leto!" 1996 -- 200 Krematorij kak obraz zhizni (A. Grigoryan, Marga Pushkina, Linda, V. Buharov) KREMATORIJ -KLINICHESKIJ SLUCHAJ NEKROFILII? ...Malen'kaya devochka so vzglyadom eshche ne oskotinev-shejsya siamskoj koshechki idet po dolgoj izvilistoj doroge mimo ukazatelej "Na Skaj!", "Na stremnyj korabl'!", "V Dom Vechnogo Sna!". V platochke-uzelochke bednogo sozdaniya, izmuchennogo zhguchim solncem imeni Afrikanskogo Carya, smirenno poshchelkivayut i pobryakivayut ch'i-to belye kostochki. Babushkiny, navernoe. Klok-klok. Klok-klok... Na korotkij mig devochka zakryvaet vospalennye glaza i vidit... Net, ne mannuyu kashu popolam s malinovym varen'em, kak Buratino. A, kak rebenok, kotoromu poka nevedoma okrovavlennaya vanna, klubniku so l'dom. Devochka ochen' lyubit gruppu KREMATORIJ i idet iz dalekogo zapojnogo goroda N prosit' dyaden'ku Grigoryana ne brosat' v ogon' ego znamenituyu chernuyu shlyapu... Ona hotela bylo vzyat' dlya dyaden'ki beluyu panamku, da tu sozhrali v nehoroshuyu pyatnicu ogromnye kirnye ot nektara babochki s belymi cherepami na dranyh spinah. Ona hotela bylo prihvatit' dlya fyurera svoego krohotnogo serdca cherno-krasnuyu bandanku, no toj prikryli lico ee rodnogo deda-hipana, v konec iznurennogo bor'boj s sornoj travoj i gryaznymi mys- 202 lyami tamoshnih doyarok. Nevinnoe ditya eshche ne v kurse, chto ostavlyat' fetrovuyu relikviyu v zhivyh, po slovam ekstrasensa, opasno i dlya kozyavok, ne unesennyh poslednim poryvom musornogo vetra, i dlya uzelka s ch'imi-to kostochkami, i dlya sadovoj klubniki-zemlyaniki (no bezo l'da!), i dlya l'da (no bez klubniki!). I dlya samoj devochki, poka ona eshche ne vyrosla i ee vzglyad ne stal vzglyadom zatrahannoj zhizn'yu volchicy. Obryad samosozhzheniya dolzhen nachat'sya s golovnogo ubora. Allah ochen' ustal ot avantyur chernoj shlyapy i povelel ee unichtozhit'. Budda chrezvychajno pritomilsya ot ee shutok i tozhe povelel ee szhech'. Tancuyushchij na make SHiva postupil tochno tak zhe. Idol plemeni Tumbo-YUmbo zapustil ostruyu serebryanuyu strelu v zolotoe svetilo i prikazal orlam istrebit' strannuyu shtukovinu, ukrashayushchuyu vse eshche ne oskal'pirovannuyu golovu vazhnogo belogo cheloveka. Lish' Iisus Hristos-Superstar ne skazal nichego, a ushel v pustynyu... Dumat'. ...N-da, moskovskaya gruppa KREMATORIJ uzhe i vpryam' stala legendoj i pokatilas' v kachestve takovoj po tropinke, prolozhennoj drugimi mestnymi legendami-kolobkami. Vernee legendami-ledencami. Ibo sahara dlya rok-mifov u nas teper' nikto ne zhaleet. Na obshcheprinyatom yazyke eto nazyvaetsya "obozhestvlenie rok-geroev". Na moem narechii, personal'nom, -"Olollipopnivanie rokerov", ot anglijskogo slova "Lollipop" -- ledenec. I tolpy fanov rok-lollipopov malo chem otlichayutsya ot vatag fanatov pop-lollipopov. Poprobuj, skazhi ob ih kumirah chto-nibud' etakoe, s 203 vyvertom: tut zhe shlopochesh' kirpichom po bashke ili sumasshedshie devki ukusyat tebya za lyazhku. B.G., hot' i lyubit vremenami posylat' nas vseh k Lao Dzy, uzhe -- ledenec. I Kinchev -- ledenec. Da kakoj materyj ledenechishche! I Sukachev -- poryadochnyj lollihlopec-pochvennik. O pokojnikah ya i ne govoryu. A ih v nashem roke dostatochno. Neminuemomu processu osaharivaniya podvergaetsya i chernoshlyapnyj KREMATORIJ. Schitaetsya, chto intellektual'nye korni krematorskogo tvorchestva tak gluboki, chto glubiny etoj ispit' i izmerit' nikomu iz smertnyh ne dano. Oni uzhe Borhesy i Markesy (horosho, chto ne Marksy!), Platony i Platonovy. V krajnem sluchae -- Ivliny Vo. No razve my s vami -- ne rossijskie grazhdane? Razve slabo nam posmotret' ispepelyayushchej krematorskoj pravde v glaza, derzha za pazuhoj ispytannoe orudie obmanutogo proletariata?! V samom nachale svoego tvorchestva KREMATORIJ v muzykal'nom otnoshenii byl ves'ma nekachestvennej. Vprochem, kak i vse nashi rok-gruppy. Na opredelennom etape istorii otechestvennogo rok-n-rolla nalichie professionalizma rascenivaetsya kak priznak mazhorstva i popsizma. No segodnya KREM ... podtyanulsya po vsem stat'yam i klassno "otkatyvaet" svoyu programmu, na letu ulavlivaya nastroenie sobravshihsya pokrematorit' pochitatelej i vydavaya im nuzhnuyu porciyu kajfa i drajva. Sekret uspeha KREMATORIYA, kotoryj vot uzhe celyj god prazdnuet svoe desyatiletie, v tom, chto eto -- edinstvennaya gruppa, igrayushchaya v sovke podlinnyj, bez 204 durakov, kislotno-portvejnovyj rok... Litrazh vypitogo na sejshenah-kvartirnikah i v grimerkah portvejna i piva (chto, vprochem otnyud' ne oznachaet, chto krema-torcy -- zapisnye alkogoliki!), kolichestvo koles, pushchennyh po kishke v eksperimental'nyh puteshestviyah, rasshirilo soznanie muzykantov nastol'ko, chto teper' uzhe smelo mozhno govorit' o psihodelii a lya Grigoryan i K . I nestrojnost' ih iznachal'nogo zvuchaniya i peniya naproch' s容daetsya obrazom vospetogo Grejs Slik Belogo Krolika, stoyashchego za spinoj erudirovannogo dyad'ki v shlyape. Odnako, poputno otmechu, chto v "tripah" oni (hvala ortodoksal'nomu Bogu!) daleko ne ushli, ibo po svoemu social'nomu i psihologicheskomu statusu na takuyu okonchatel'nuyu smelost' zanrogramirovanny ne byli. Ih veshchi legko ispolnyayutsya i na gitare, i na balalajke, i na grebeshke s bumazhkoj, i po p'yani i po trezvosti. No glavnaya sostavlyayushchaya triumfa KREMATORIYA -- ne ih maksimal'naya priblizhennost' k kaj-fovym chayaniyam mnogochislennyh sovkov i sovushek (pravda, neskol'ko peregruzhennaya zaimstvovannymi izvne literaturnymi i istoricheskimi personazhami), a ih nesomnennaya nekrofil'skaya sushchnost'. Ne v muzyke, net, -- v nej oni blizhe stoyat k bolotnomu Piteru, chem k suhostojnoj Moskve. Oblachennye v razlichnye muzykal'nye formy (bud' to byurgerskij val'sok, pol'ka po-latgal'ski, rok-n-roll i blyuz po-nashemu i po-ihnemu i t.d.) grigoryanov-sko-troegubovskie obrazy srodni snovideniyam nekrofila, proanalizirovannym doktorom |. Frommom. |to i "antipod s kuvaldoj, podverzhennyj t len'yu", i 205 "mir polnyj der'ma" (chem, k primeru ne Son No 3 iz "Adol'f Gitler -- klinicheskij sluchaj nekrofilii"?). |to i damochka v chernyh chulkah, kotoraya polzaet, kak aspida, i lyudi s klejmom HI-FI v tresnutom rayu. |to, razumeetsya, i krovavye deti Atilly, vosstavshie iz smrada, iz mogily, iz praha i pyli. Milye otpryski mrachnogo gunna, transformiruyushchiesya v otpryskov Allaha, kotorye celuyut polnye gnoya derev'ya... I v sovsem eshche svezhem "Adol'fe" (kotoryj, na moj vzglyad, vymuchen i naduman, hotya sama po sebe zamena Tristana Dristanom zasluzhivaet vsyacheskih pohval) -- "v tazu zhenshchina bez golovy i nog", tomyashchayasya v ozhidanii gil'otina, parcha i zoloto. A ved' ono, prezrennoe, po Frejdu -- gryaz' i nechistoty. Voobshche-to citirovat' mozhno beskonechno, i sovpadeniya s oshchushcheniyami yavnyh i skrytyh nekrofilov po Frommu budut mnogochislenny. V celom -- absolyutnoe bol'shinstvo krematorskih pesen est' kartiny iz zhizni mertvyh, umirayushchih ili obrechennyh na umiranie (vymiranie?), est' syurrealisticheskie syuzhety, rasshifrovat' kotorye mogut lish' opytnye psihoanalitiki. Fantaziya Grigoryana, to my mind, bolee izoshchrenna i zagadochna, chem izyski Troegubova. Vitek -- v bol'shej stepeni prozaichen i prizemlen, v ego opusah zdorovo chuvstvuetsya sklonnost' k memuarnosti i trudno preryvaemoj obychnymi sredstvami balladnosti. T.e., sleduya vzyatoj nami za osnovu rabote |. Fromma, mozhno sdelat' vyvod -- v hozyaine znamenitoj chernoj shlyapy gorazdo zametnee bor'ba biofil'skih i nekrofil'skih tendencij, kotoraya i daet takoj kolossal'nyj stimul 206 tvorchestvu. CHerez zhizn' -- k smerti (vozmozhno vozrazhenie -- "cherez smert' k zhizni", no ono izbito i zamusoleno, kak staraya tyubetejka). Tyaga k smerti pobezhdaet, i mozhete mne s polnym pravom laskovo shepnut' na uho ob "ochishchayushchem ogne krematoriya". Vsya fishka i zaklyuchaetsya v neproizvol'nosti nekrofilii KREMATORIYA, vneshnost' muzykantov kotorogo govorit o zdorovom duhe v ih brennyh telah. Sovershaya ocherednuyu popytku preodoleniya narcissizma i bezrazlichiya, kre-matorcy, vopreki vsem frommovskim pravilam (breaking all the rules), zhizneradostny i rozovoshcheki. Nichego udivitel'nogo v skazannom mnoyu net -- ibo vse my (i muzykanty v tom chisle) sut' produkty nenormal'nogo razvitiya samogo obshchestva nekrofilii, gde godami nasazhdalis' idei neobhodimosti narashchivaniya voennoj moshchi i repressij protiv inakomyslyashchih. S momenta nashego poyavleniya na svet nas okruzhali individy, schitavshie pervoocherednymi zadachami usilenie kontrolya nad smut'yanami, zhestkoe provedenie v zhizn' razlichnyh zakonov podavleniya i presecheniya lichnosti, ukreplenie repressivnogo apparata i bor'bu s antikommunisticheskoj ugrozoj v mire. Pokaznaya lyubov' k zhizni, gde "tak vol'no dyshit chelovek", estestvenno, vyzvala obratnoe -- psihologicheski my vybrali put' nekrofilii, kak al'ternativnogo bytiya. Strast' k pomojkam, k naslazhdeniyu zapahom gnieniya, razlichnym "uzhastikam" i "strashilkam", strast' k slovu "der'mo" i slavnomu slovu "govno" - net, eto ne pank. Pank -- iskusstvennyj infant terrible, produkt skuchayushchego mozga presyshchennogo burzhuaznogo gorilly proshlyh let. My k panku ne imeem nikakogo otnosheniya. 207 Vse, chto u nas proizrastaet, imeet .vid i vkus "natyu-rel'". My -- mazohisty i te samye aseksual'nye nekrofily po zhizni. CHto by skazal starik Fromm, esli by uvidel sobstvennymi glazami i uslyshal by sobstvennymi ushami, kak ogromnaya tolpa podrostkov-starikov skandiruet v "Gorbushke" vmeste s KREMATORIEM: "My zhivem dlya togo, chtoby zavtra sdohnut'!" Skandiruet svetlo i radostno, tak kak neskol'kimi godami ran'she ih predki vyvodili strojnym s容zdovskim horom: "Narod i partiya -- ediny!". No ocherednoj Zombi, vnutri kotorogo tak zhe pusto, kak i u ego predshestvennikov, igraet na novoj trube. A my -- dejstvitel'no tancuem svoi tancy. I nam ved' nravitsya, kogda na nashih glazah zombi zhiv'em edyat krys i vypivayut krov' kobr, szhigayut dotla ved'm i posypayut ved'minym peplom svoi nemoshchnye tela. Novyj zombi vydaet nam novoe pojlo. Esli by vse eto nam ne nravilos' by -- my davno vzorvali by etot mir, polnyj frejdistskogo zolota, ko vsem chertyam svinyach'im, i nikakoj krematorij nam ne byl by nuzhen. No... No "est' eshche vremya dlya tancev i vesel'ya vo slavu" novogo pepla., Margarita Pushkina Ubezhishche Anne i Elizavete Geroi detskih skazok Za beshenyj nrav i durnye manery Ee nazyvali Krovavaya Meri. YA govoril ej neodnokratno: Vmesto MK chitaj luchshe Kanta, Ne otvechaj na glupyj vopros, Ne vdyhaj dym chuzhih papiros, Ne vyhodi bez odezhdy iz doma, Ne spi s kem popalo bez kondoma, I nikogda ne visi s toj storony balkona, A ne to otpravish'sya sovsem molodoj... V ubezhishche zabludshih devochek, V ubezhishche glupyh devochek, V kotorom hor netrezvyh mal'chikov Poet pod moyu dudochku: Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej!!! Bystrym ruch'em vyteklo vremya, Stalo nenuzhnym brennoe telo. On oglyanulsya i skazal odnazhdy, Kto hotel pit' umer ot zhazhdy. 211 U paradnogo vhoda v poslednij otel' Nekto odetyj kak metrdotel' Gotovit dlya umnogo i duraka Smes' poezii i kon'yaka, No ty nikogda ne pej |tot koktejl' do dna, A ne to otpravish'sya sovsem molodoj... V ubezhishche zabludshih devochek, V ubezhishche glupyh devochek, V kotorom hor netrezvyh mal'chikov Poet pod moyu dudochku: Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej, Pej!!! EVA (geroj ezhednevnoj vojny) V kazhdom dome svoya Eva i svoj Adol'f. Iz pustyh butylok sobirayut semejnyj krov Za oknom gorit zvezda -- istochnik gorya, Otrazhayas' inogda v luzhe razmerom s more. Geroj ezhednevnoj vojny Truditsya, kak Sizif, A kogda prihodit noch' On govorit: Eva daj mne, daj mne, Eva daj mne lyubvi!!! A naverhu letayut zhirnye golubi mira, Ispol'zuya to, chto lezhit pod nimi, vmesto sortira. Bespokoitsya Minzdrav, plachut bol'nicy, YA noshu s soboj topor, kak sredstvo zashchity. Geroi ezhednevnoj voiny Truditsya, kak Sezif, A kogda prihodit noch' On govorit: Eva daj mne, daj mne, Eva daj mne lyubvi!!! 213 Zveroyashcher Posvyashchaetsya Marine S. Po asfal'tu flaniruyut zhenshchiny, Zapolnyaya soboj perekrestki. U kogo-to imeetsya propusk, U kogo-to net nichego, U kogo-to est' imitator, U kogo-to est' Mersedes, A u kogo-to est' zveroyashcher, Kotoryj umeet govorit': "I love you!" V kvartire s evroremontom, V dome u Triumfal'noj arki Prozhivayut dve anglichanki, Sobirayut sterlingi-funty. Hodyat sluhi, chto mezhdu nimi Sushchestvuet intimnaya svyaz', I u kazhdyj est' zveroyashcher, Kotoryj umeet govorit': "I love you!" YA privedu tebe eshche odin dovod, Osnovannyj na nablyudenii Za lyud'mi i za zhivotnymi I za temi, kto mezhdu nimi. 214 Mozhno stat' v etoj zhizni schastlivym, Mozhno dazhe stat' bessmertnym, Esli est' zveroyashcher, Kotoryj umeet govorit': "I love you!" chernaya pyatnica V chernuyu pyatnicu, p'yanyj kak evin, YA vozvrashchalsya domoj cherez les. U vhoda v pod容zd mne vstretilas' dama - Krasotka, mulatka, latinskaya smes'. Ee zvali "Konfeta", i ya zahotel Ee ukusit' i vmeste lech' spat', No ona mne skazala: "Davaj luchshe pit'. Lyazhem v krovat', kogda budet svetat'". No v tot moment, kogda prokrichal petuh, Ona skazala: "Mne pora!" I v tot zhe mig ischezla vdrug, I, ochertiv vokrug krovati krug, YA leg v postel' i vskore usnul. Utrom, prosnuvshis' ot boli v sustavah, YA chut' ne umer -- v butylke na dne Sidela moya nochnaya gost'ya I ulybalas' zagadochno mne. ZHazhdoj tomim, vskochil ya s posteli, No staraya ved'ma rasstavila set' I merzkim diskantom skazala: "Ne bojsya! Teper' uzh nedolgo ostalos' terpet'. 216 Ty nikogda ne stanesh' molodym. Vot stakan, a vot vino i dym". I togda ya vzglyanul v zerkalo i uvidel v nem Gorbatogo sedogo starika. KATAK/\IZM Nekim utrom vmeste s Brutom Iz doliny zheltyh piramid Vyshla strannaya figura Nepotrebnaya na vid. Glyadya sverhu vniz na eto, Papirosu sunuv v mokryj rot, YA sprosil ee nebrezhno: "Kto ty, blyad' ili prorok?" I v tot zhe mig so strashnoj siloj Poluchil kuvaldoj v lob ya... I s teh por na vse zhivoe YA smotryu skvoz' tolshchu prizm, Ibo nyne znayu tochno, CHto takoe kataklizm... chova noch' Snova noch'yu okutan mir, i dozhd' stuchit v okno. YA sizhu sredi etih sten i p'yu odin vino. YA smotryu v belyj potolok i vizhu chej-to sled, I s menya, slovno pamyat' sna, ruch'em stekaet bred. Rovno v polnoch' otkrylas' dver', i ch'ya-to ten' voshla I shepnula na uho mne: "YA za toboj prishla". Slishkom dolgo lezhal moj trup sredi holodnyh sten, A ya davno, tlen'em vzyatyj v plen, v nemuyu dal' letel. SON NI O CH決 Sto tysyach chertej Na sunduk mertveca, Vse odety s igolki V shelk i meha. A na mne makintosh, Razrisovannyj serebrom, A mezhdu nog Svyataya "Bhagavat-Gita"! YA spel by tebe O gryadushchej vojne, O letayushchih v nebe I lezhashchih na dne. No ya beru si minor I poyu Veselyj val's, Poka ne gryanet grom. I vse eto tak pohozhe na son, Son ni o chem! Esli b ya byl zvezdoj, Vse by videli svet. No v nebe temno, Znachit, tam menya net. I ya risuyu poslednij etyud S nevidimym Solncem I lozhus' spat' Do svetlyh vremen. I kazhdyj.raz ya vizhu son, Son ni o chem! ya tiho i skromno YA tiho i skromno sidel v ugolke, Kak vdrug ty podoshla I, ryadom prisev, bez emocij i slov V stakan mne nalila vina. My medlenno pili, govorya ni o chem, I vskore propala toska, Nam stalo svobodnee i veselej, -Kazalos', prosnulas' dusha. Slova utopali v grohote disko, Mysli katilis' ruch'em, My s toboj uzhe ponimali drug druga, Nam bylo priyatno vdvoem. CHto bylo dal'she, ne stoit vniman'ya, K tomu zh ya konec podzabyl, No, pomnitsya, v tesnoj, gnusno pahnushchej vanne Kogo-to ya strastno lyubil. A-h da, ty prava, nu, konechno, tebya, -Inache i byt' ne moglo! Prosti mne, malysh, chto ya tvoej golovoj Razbil v pod容zde steklo. 222 Nu, eto ty lzhesh', ya ne der'mo! Vo vsem vinovata lish' ty. Zachem ty menya poila vinom, Tverdya o svobodnoj lyubvi? Nu, a teper' mne nuzhno idti, Menya uzhe zhdut dela. Pomni menya, ne zabyvaj, Nu, a teper' proshchaj! Tak byvaet vsegda -- lyubov', kak tuman, Gusto stelet kovrom, No vskore redeet, medlenno taet I ischezaet potom! I ischezaet potom! , tanec malen'kih svinej _ Tanec malen'kih svinej Edva zajdet Solnce, I novaya noch' skazhet mne "Hryu", Bezuteshnaya vdova Razdvinet vse shlyuzy, I Angel-hranitel' zakroet glaza. On budet spat' do utra, Emu prisnyatsya volhvy, Poyushchie v hlevu, Poyushchie o tom, CHto vsya eta zhizn' I vse eti dni Lish' tanec malen'kih svinej, Tanec malen'kih svinej. A kogda vernetsya vozhd' S ohoty za vetrom, I nezhnaya skvo razvedet koster, Vifleemskaya zvezda Opyat' vzojdet v nebe I ne pogasnet uzhe nikogda. A ty budesh' zhit' do utra, Tebe prisnyatsya volhvy, 224 Poyushchie v hlevu, Poyushchie o tom, CHto vsya eta zhizn' I vse eti dni Lish' tanec malen'kih svinej, Tanec malen'kih svinej. Severodvinsk 1993 smol'noj V DOME NA ULICE Posvyashchaetsya Kole K., Dime A., Alekseyu A., Sergeyu R., Andreyu P. V dome na ulice Smol'noj Grohot i zvon vsyu noch' do utra, A nautro iz doma Vynosyat von mertveca, V kafel'nom Zazerkal'e Moyut ego v myl'noj vode, Poka on opyat', kak novyj, Ne vstanet vo vsej krase. I kazhdyj den' za nim Sledit s nebes heruvim, I kazhduyu noch' V buben b'yut kosmonavty, Igraet bes na dude, Uchitel' himii varit Na kuhne LSD! Ot lyubvi nichego ne ostalos', Tol'ko eta chernaya ten'. Kogda ona skleila lasty, Ej bylo vsego dvadcat' sem'. 226 Ot very ostalis' somnen'ya, Ot nadezhdy stress, S teh por v obshchestvennom mnen'i Vyros dremuchij les. t* I kazhdyj den' za nim Brodit p'yanyj heruvim, I kazhduyu noch' V buben b'yut kosmonavty, Igraet bes na dude, V dome na ulice Smol'noj, V gorode Moskve! YA- UVIDEL TEBYA YA uvidel tebya eshche do togo, Kak ty sprosila u menya zakurit'. YA zhdal, sejchas ne pomnyu kogo, No eto teper' vse ravno. Ty stoyala, krivlyayas', naprotiv menya I puskala kol'cami dym. I togda ya ponyal, chto segodnya ty Ishchesh' vstrechi s lyubym. My ushli vdvoem i dolgo bluzhdali, Poka ne nashli nuzhnyj dom, I, vojdya v kvartiru, ty upala vdrug I udarilas' lbom o pol. Ty tancevala i v te chasy Byla kak kinozvezda, I, chtob prodlit' etu noch', ty dala pyat' rublej, I my dostali eshche vina. Utrom, prosnuvshis', ya byl toskliv, Potomu chto byl razbit. Ty lezhala s nim, i u vas dvoih Byl dovol'no potaskannyj vid. , , YA podpolz poblizhe i ot boli v viskah ,t S Udaril tebya po licu. Ty otkryla glaza i, gromko iknuv, Opyat' otoshla ko snu. ' I vot teper', vspominaya tebya, YA vspominayu te davnie dni -Dni, kogda v stakane vina Ty topila ostatki dushi... Dni, kogda v stakane vina Ty topila ostatki dushi... Dni, kogda v stakane vina My topili ostatki dushi.. Kogda ty snyala svoi sapogi, Mne v glaza vonzilas' dyra. Tvoj palec nogi vypiral iz dyry, Kak dohlaya mysh' iz nory. My seli za stol i potom, op'yanev, Ty rasskazala gostyam anekdot. Vse gromko smeyalis', no ne znala ty, CHto smeyutsya oni nad toboj. 228 PORA SMYVATXSYA Odin chelovek obeshchal mne Spasti moyu dushu, Drugoj dal stakan, Velel smotret' na dno. Oba poshli za vinom I ne vernulis' nazad, Kogda prishla pora smyvat'sya! No vse zakryli rty, Rasstavili ruki po shvam, Kogda prishla pora smyvat'sya! I tak proshlo dve tysyachi let S teh por, kak kriknul petuh, A mir vse tak zhe Pohozh na skotnyj dvor. Esli mne pozvonyat, Skazhi, chto menya uzhe net, CHto prishla pora smyvat'sya! Tuda, gde vsegda gorit svet, Tuda, gde nikto ne najdet nas!.. /997 YA gotov byl ispolnit' Lyuboj ee kapriz. Ona ela griby I kurila gashish, Hotela podnyat'sya v nebo, No uletela v trubu, Kogda prishla pora smyvat'sya! Tuda, gde vsegda gorit svet, Tuda, gde nikto ne najdet nas I bylo mnogo plemen t" " I narodov pod etoj zvezdoj -Odni klyalis' nebom. Drugie klyalis' ognem. 230 Besy v moih snah tt CHernaya shlyapa, moloh ved'm, Nochnye plutni. Po levuyu ruku ot Gonchih Psov Nezvanyj sputnik. A po pravuyu -- dom S vysokoj truboj, I angely padshie v nem. Odin s usami, drugoj s borodoj, A tretij lysyj. Odin igraet, drugoj poet, A kto-to slyshit. Gorit Orion naoborot -Dyroj v svyatyh nebesah. Besy v moih snah, Besy v moih snah.. Kazhduyu noch', zakryv glaza, V ob座at'yah smerti, Kazhduyu noch' licom k licu S knyazem t'my Nablyudat' za tem, Kak sgorayut v pechah I prevrashchayutsya v prah Besy v moih snah, Besy v moih snah... 232 KONFUZ Eshche nedavno, kak budto vchera, ya byl v nee vlyublen I pylkoj lyubov'yu, budto vinom, byl op'yanen. No odnazhdy voskresnym utrom proizoshel konfuz -YA vzglyanul na ee belosnezhnuyu nozhku, i nestrizhenyj nogot' Vdrug voznik predo mnoj. On byl chem-to pohozh na nemytuyu lozhku, Omerzitel'no zheltyj s gribkovoj kajmoj. I moya lyubov' kuda-to ushla -- ya ne mog ni est', ni pit', Zverinyj instinkt prosnulsya vo mne -- ya gotov byl ee ubit'. YA gotov byl ee ubit'! uL I URA ! Alle K. T* X * Iz teh, kto byl s nej, iz teh, kto lyubil ee, Net nikogo -- vse ushli. I, kogda moj soldat, podnyavshis', dvinetsya v boj, Ona uslyshit moe poslednee "Ura!" Pod barabannuyu drob' v predvkushen'i konca Vyjdu ya iz nee! gonchie psy Posvyashchaetsya oblysevshim hiparyam My by stali schastlivee vseh, < Esli b my smogli najti e Velikij koren' zla v pustyh kolodcah lyubvi. Dzhim Morrison davno uzhe mertv, No my verim v to, chto on eshche zhiv I sobiraem pyl' davno ostyvshej zvezdy. Nasha smert' nas gonit vpered, Nashe vremya dvizhetsya vspyat', My vse -- bol'shaya staya gonchih psov! My by stali schastlivee vseh, Esli b my smogli najti Velikij koren' dobra v pustyh kolodcah lyubvi. Vse zhivye lyubyat drug druga, Vse mertvye mstyat za sebya, Unosya s soboj svet svoih samyh yarkih zvezd. tg Nasha smert' nas gonit vpered, Nashe vremya dvizhetsya vspyat', My vse -- bol'shaya staya gonchih psov! Nasha smert' nas gonit vpered, Nashe vremya dvizhetsya vspyat', My vse -- bol'shaya staya gonchih psov! 235 eroticheskie monstry Kogda iz sna i p'yanogo vzdora Priletela krasotka Pandora I, proniknuv v zapretnuyu zonu, " " E> Otkryla svoi "Box", V samyj raz prodyryavit' visok, V samyj raz udavit'sya s toski. No vot Pandora zazhigaet pech' I nezhnye pal'cy podnosit k ognyu, Vot uzhe vse ee telo gorit, Vot uzhe poyut |roticheskie monstry v moej golove! Irkutsk 1991 Moj dom zalilo ognem, Stalo svetlo i veselo vsem, TT J. I do utra igral patefon, I bryzgali vinom |roticheskie monstry v moej golove! Rovno v polnoch' u vhoda v |dem Vstal v stojku rozovyj slon I stoyal do teh por, poka v moj mozg Ne voshla ona i ne skazala "Pojdem!" I ya poshel za nej i cherez pyat' minut Stersya v pyl', rastayal kak vosk. t* I v to, chto ostalos' ot slona, tt Plyunuli potom J |roticheskie monstry v moej golove! Konchilas' noch', i vot uzhe net Ni snov, ni lyubvi, ni ognya, ni travy. 236 RAZBITOE SERDCE YA byl dobrym kogda-to, YA pil vino i lyubil letat' Na krylatyh slonah. S teh davnih por Ostalis' tol'ko oskolki stekla V pohmel'noj dushe. A po mne -- gori vse ognem! Nikto uzhe ne budet zhit' V moem razbitom serdce... Lukavyj glaz, vspyhnuv, pogas, Vino snova stalo vodoj. Moj Angel Sna sbezhal ot menya, YA videl ego sledy na peske. A po mne -- gori vse ognem! Nikto uzhe ne budet zhit' V moem razbitom serdce... YA vzyal v ruki lom I raznes po kuskam Svoj d'yavol'skij son. YA stal besstrashen i zol, YA stal pochti kak Rimskij centurion. 238 I ya razrushil by Troyu, Szheg by Sodom, Esli b ne bylo tebya V moem razbitom serdce! KLAUSTROFOBIYA Posvyashchaetsya al'tistu Danilovu 1 Kogda menya zapirayut v tolshche sten, Ko mne prihodit beglyj oligofren, Rezhet britvoj i v gorlo l'et svinec, B'et cepyami, poka ne pridet konec. Klaustrofobiya, klaustrofobiya... A vchera vsyu noch' ya vodil horovod staruh, No s nachalom rassveta, razorvav porochnyj krug, YA privel ih v morg, no oni, skazav "Ty nash", V sto tysyach smychkov zaigrali pohoronnyj marsh. Klaustrofobiya, klaustrofobiya... YA boyus' sten, ya boyus' sten, YA boyus' sten, ya boyus' sten... Vol'fgang Mocart, bessmertnyj vzyav akkord, Oglasil moj smertel'nyj prigovor. Mne podarili belye cvety I otpravili v dom "hi-hi". Klaustrofobiya, klaustrofobiya... YA boyus' sten, ya boyus' sten, YA boyus' sten, ya boyus' sten... 240 AFPIKA Nu, chto ty, milaya, vorochaesh' prah? Vidish', dvoe sidyat na vetvyah - Odin kak bujvol, drugoj kak zhiraf. Beri lyubogo, i tebe budet v kajf. |to -- Afrika, eto -- Afrika! Smotri, kak mnogo negrov, eto -- Afrika! YA rabotayu pyat' dnej podryad, YA vsem dovolen i vsemu rad. YA shalyu potihon'ku v subbotu, A v ponedel'nik s pohmel'ya na rabotu. |to -- Afrika, eto -- Afrika. Smotri, kak mnogo negrov, eto Afrika! Vchera my dvigalis' vverh, A segodnya my katimsya vniz. Vchera my pili vino, A segodnya my p'em antifriz. My ne szhigaem krestov, Ne pooshchryaem rasizm. ZHivite tiho, lyubite molcha, Esli strelyaete, strelyajte tochno, No poshchadite svoih detej, Esli ne hotite, chtoby stalo temnej. 241 |to -- Afrika, |to -- Afrika. Bozhe, kak mnogo negrov, eto -- Afrika! Vchera my dvigalis' vverh, A segodnya my katimsya vniz. Vchera my pili vino, A segodnya my p'em antifriz. My ne szhigaem krestov, Ne pooshchryaem rasizm. , , , p A belye brat'ya chernogo boga Vudu seyat smert' I pishut svoi svyashchennye knigi ognem. |to belye brat'ya chernogo boga Vudu seyat smert' I pishut svoi svyashchennye knigi ognem. Afrika... Skver u Krasnyh Vorot 1984 ili 1985 HARE RAMA Vse nashi mechty povstrechali smeh. Nikto iz nas ne hotel umirat', lish' odin eto sdelal za vseh. Kogda istochnik razvrata issyak, ona obnaruzhila sled, Uvodyashchij iz spal'ni v sortir i dal'she na vostok... YA bol'she ne budu kurit', ya broshu pit', Perestanu govorit' o lyubvi, stanu lyubit', Vozlyublyu kak sebya samogo vseh tvarej zemnyh, Stanu spat' tol'ko s sobstvennoj zhenoj. Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama! Ne brosaj v menya kamni i ne cel'sya v menya iz ruzh'ya, Ne pugaj bezyshodnost'yu dnya, mne i tak strashno vsegda, Podari mne cvetok, kogda my prostimsya s.toboj, Prosti menya, esli v chem-to byl ne prav... Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama! Hare Rama! . 243 Amerika YA pryatalsya v vannoj ot topolinogo puha, Moi glaza nikogda ne napolnyatsya svetom, U menya pod divanom zhili krysy i tarakany, Krysy otgryzli mne nos i levoe uho. O! Amerika, Amerika! ". O! Amerika, Amerika! YA lozhilsya spat' zimoj i prosypalsya letom, YA promenyal bas-gitaru na osinovyj kol, A vchera ya s容l krysu i ubil tarakana, A pozharnik otnyal u menya banku spirta i spichki. O! Amerika, Amerika! O! Amerika, Amerika! V pivnoj v tualete povesili moj nekrolog, A glavnyj skazal: "Ne beda, on ved' byl razgil'dyaem". O! Amerika, Amerika! O! Amerika, Amerika! 1986 - YA lyubil odnu damu, no ee razdavil ekskavator, Torgovka vinom nazvala menya negodyaem, A ya kol ej sunul v grud' i ona podavilas', A vrach mne skazal, chto ya bolen i skoro predstavlyus'. O! Amerika, Amerika! O! Amerika, Amerika! Moya smert' pojmala menya v tot moment, kogda ya Zazheg papirosu i podnes kruzhku piva k gubam. 244 Poslernij shans (sobachka) Posvyashchaetsya bolonke CHike Tu sobachku, chto bezhit za mnoj, zovut "Poslednij shans". Zvon gitary i nemnogo slov -- eto vse, chto est' u nas. My gromko laem i krichim, brosaya na veter slova, Hotya ya znayu o tom, chto vse eto zrya. Na moih "shuzah" lezhit pyl' mnogih gorodov. YA ran'she znal, kak pishutsya bukvy, ya veril v silu slov, Pisal stihi, no ne stal poetom i slishkom chasto byl slep. Moe gryadushchee gorstka pepla, moe proshloe -- p'yanyj vertep. No byli dni, kotorye zapomnyatsya mne navsegda -Drugaya zhizn', inye vremena: Gryaznyj podval i na stenah zhenshchiny, otchizna kotoryh -- tuzemnyj atoll, Somnitel'nyj zvuk, no v kazhdom akkorde slepaya vera v Rock-n-roll. No kto-to razbil hrustal' nashih grez i vyrval iz zhizni dni, -Dni, kogda my verili v to, chto vse eshche vperedi! Tverdym shagom my idem vpered, nam nechego teryat', I net sil, chtoby brosit' vse i syznova nachat'. No esli ty chuvstvuesh' eto, kak chuvstvuet negr blyuz, Togda moya sobachka prava, i, mozhet byt', ty pojmesh' menya. A tu sobachku, chto bezhit za mnoj, zovut "Poslednij shans". 1989 Zvon gitary i nemnogo slov -- eto vse, chto est' u nas. My gromko laem i krichim, brosaya na veter slova, Hotya ya znayu o tom, chto vse eto zrya. . ch KRUG SUMASHEDSHEJ ANNY V zerkal'noj komnate na belyh kovrah Sidit eta zhenshchina v chernyh chulkah, Ona kurit "Astru", ona p'et "Kavkaz", I ej eto nravitsya, ej eto nravitsya! Kogda nastupaet pora letnih roz, To ona ozhivaet i polzet kak aspida, Po chuvakam, razbrosannym po fletam, I, vremya ot vremeni, gromko krichit ona: "|j, est' zdes' kto zhivoj!" Zdes' pahnet nagretym deshevym vinom. Vot kto-to kudryavyj ruhnul na pol, Zaerzal nogami kak zagnannyj volk, I zapolz v ispuge pod stol. Mne govoryat, chto eto Rock-n-roll, No sdaetsya mne, chto eto Iosif Kobzon! Krug divnyh zhenshchin i bujnyh muzhchin, Hochetsya sveta i tem, i drugim. Hrustal'nye vazy, fontany idej, No mne nadoel krug etih lyudej, I ya pokidayu ih tresnutyj raj. Proshchajte, lyudi s klejmom HI-FI! 248 Sumasshedshej Anny krug, Sumasshedshej Anny krug, Sumasshedshej Anny krug, Sumasshedshej Anny krug, Sumasshedshej Anny... OPUS X Nesmetnye polchishcha p'yanyh lyudej Bezuspeshno shturmuyut zritel'nyj zal. Scena suda pri zakrytyh dveryah -- Iisusa Hrista ozhidaet proval. A etot Iuda krichit bez konca: "Vokrug nas bolota, vokrug nas lesa, Daj mne spicu, ya vykolyu emu glaza!" Pontij Pilat glyadit v zamochnuyu skvazhinu Na trojnuyu lyubov' s trojnym odekolonom. YA proshu ego: "Podvin'sya, daj posmotret'". On otvechaet: "Ne nado naglet'". A etot Iuda krichit bez konca: "Vokrug nas bolota, vokrug nas lesa, Daj mne spicu, ya vykolyu emu glaza!" Dvenadcat' apostolov vmesto gazet CHitayut svyatye pisan'ya Po, I, vmesto togo, chtoby sdat'sya v LTP, Oni sdayut posudu i berut eshche. A etot Iuda krichit bez konca: "Vokrug nas bolota, vokrug nas lesa, Daj mne spicu, ya vykolyu emu glaza! Daj mne spicu, ya vykolyu emu glaza!" 250 KONCERT DLYA OPKECTPA S TRUBOJ Sosal krov' iz ven geteroidnyj - Vchera ya pomnil otvet, no ne znal v chem vopros. YA nosil makintosh, kak nastoyashchij pank, YA zapolnyal etot mir, kak zapolnyayut blank. Zabiv kostlyavoj rukoj Rzhavyj kryuk v potolok, Koncert dlya orkestra s truboj Ispolnil na pososhok. Vynuv puhlyj yazyk iz bezzubogo rta, Kak odinokij orel nad kuchej der'ma, YA provel ne dysha vsyu noch' do utra I pokinul prostranstvo v poiskah dna. Zabiv kostlyavoj rukoj Rzhavyj kryuk v potolok, Koncert dlya orkestra s truboj Ispolnil na pososhok. /977 25/ poltergejst Bez priglasheniya, iz-pod zemli YAvilas' deva mne v nochi V potertyh dzhinsah, v chernom plashche S klejmom poroka na lice. I mahnuv blednoj rukoj Na dostoinstvo i chest' Sovershila v tu zhe noch' Nado mnoyu poltergejst. Zagnav menya v mertvuyu glush' Skazala mne vorovka dush V rukah Femidy lopnut vesy Esli sobrat' tvoi grehi I den' i noch' v p'yanoj toske Tvoj angel plachet po tebe Nikto ne zhdet v rajskom sadu Tvoe mesto v adu. YA reshil kol' ne pomru Ot etoj devy ya sbegu Ne budu bol'she pit' otvar Iz zhivyh cvetov i trav Stanu teplym, kak Gol'fstrim Stanu tverdym i bol'shim, 252 Mne by tol'ko otkryt' glaza, Mne by dozhit' do utra, Dozhit' do utra, Do utra.... /977 Posvyashchaetsya pivnoj v Stoleshnikovom pereulke YAMA Ploshchad' v granitnyh tiskah, Vsadnik s dlinoj rukoj, Tri minuty hod'by, Teplyj podval za uglom, V dushe savanna, v glazah -- ogon', V bokalah pivo, ya stoyu v "YAme". Britogolovyj Sokrat S "kardinalom" v temnyh ochkah Duetom v odin mikrofon Poyut postbitlovskij psalom. V dushe -- Uembli, v glazah -- dymok, V bokalah -- vermut, i stoyu v "YAme", V usah -- krevetki, v gorle -- spazm, V bokalah -- spirt, ya stoyu v "YAme". Iz-za stojki vozle stolba Smert' mne mashet rukoj, YA mashu ej v otvet svoim h... Ispugavshis', ona ischezaet. V dushe -- nekropol', v glazah -- pokoj V bokalah pusto, menya vezut domoj. 254 Dym i pepel Sorok staryh lgunov na share vozdushnom v nebe letyat, Sorok staryh lgunov otbivnuyu svininu s hrenom edyat, I nasytiv chrevo s grohotom padayut s vysoty, Razrushaya telami zhirnymi dekoracii. A ya sam kogda byl samym glavnym lgunom, A teper' gonyayu dym, dym i pepel. Ona skazala mne, chto ona vnebrachnaya doch' korolya, Ona skazala mne, chto ona preziraet takih, kak ya. A ya i sam kogda byl samym glavnym korolem, A teper' gonyayu dym, dym i pepel. A v konce spektaklya dolzhna byla sluchit'sya vojna, I vse aktery dolzhny byli mchat'sya v ataku s krikom "Ura". No neradivyj elektrik ne te zamknul provoda, Hram iskusstva prevrativ v dym i pepel. /977 . TANGO NA OBLAKE Dvum damam, imena kotoryh ya zabyl Kogda poslednij vek Nakroet vechnaya t'ma, I vse, kto byli zdes', Vernutsya na krugi svoya, Pohmel'nyj Cezar' s utra, Glyadya v bagrovuyu dal', Idushchim na vernuyu smert' Skazhet: "Heil!" A kto-to skazhet "ZHal'", Stavya stakan na altar', I Angel Smerti vnov' Sozhzhet spirtom gortan'. I togda Angel Lyubvi Nazhmet klavishu play, Sbrosiv s plech svoyu ten', YA ujdu k nej. Tango na oblake noch'yu vtroem Vo imya lyubvi, do teh por poka... 256 Rebyata, a vdali za nimi "Al'katras. San-Francisko, 2000 god MURZILKINY SNY Serebryanye kubki, polnye vina, Imperator Mumba, vzyatyj s potolka... O-u-o, zastol'nye vojny, O-u-o, Armageddon. A f. Angel s bozh'ej pyl'yu, varvar s kolesom, Baryshnya s bayanom, daun s kosyakom... O-u-o, prizrak venchan'ya O-u-o, docheri Satany Krasavicy Meri, Murzilkiny sny, Murzilkiny sny. Ona skazala mne: "YA hochu CHistoj lyubvi do groba!" YA skazal ej: "Na". ZHizn' udalas'! Festival' "Kryl'ya" v Tushino. 2001 god Beskonechnost' v nebe, vily za oknom, Veselye kartinki, ob座atye ognem... O-u-o, sverkayushchij pepel, O-u-o, padayushchij na gorb Krasavicy Meri, Murzilkiny sny, Murzilkiny sny. Ona skazala mne: "YA hochu CHistoj lyubvi do groba!" YA skazal ej: "Na". 257 12-5301 sily nebesnye Posvyashchaetsya Sergeyu Tret'yakovu Rtut' pod kovrikom, tuz na mizere, Holod v dome, v pampasah vojna. Doktor Gebbel's v televizore, V posteli -- chuzhaya zhena. YA hotel by vypustit' par I letat' vysoko, No moi kryl'ya ukral Ikar. Mozhet byt' eto sovpadenie, Mozhet byt' zaela handra, Mozhet byt' perepil vchera ya, Mozhet byt' soshel s uma, A mozhet byt' eto sily nebesnye Vozmushchayutsya!!! YA prosnulsya v izolyatore - V temnyh oknah plyl ogryzok Luny. I kakie-to provokatory Ugrozhali mne s toj storony. YA hotel ustroit' im ad: Spalit' vse k chertyam, No moi spichki ukral Gerostrat. 258 Mozhet byt' eto sovpadenie, Mozhet byt' zaela handra, Mozhet byt' perepil vchera ya, Mozhet byt' soshel s uma, A mozhet byt' eto sily nebesnye Vozmushchayutsya!!! - '";, A^5i33' ' . Pesnya killera Kuril na Solnce papirosu ya I smotrel po storonam, Veril slepo, moe leto YA nikomu ne otdam, A vse eti zagul'nye Muzy bogohul'nye Stali bit' v kolokola. O ne ishchite, glupye, devochku Veru, Vot iz etogo stvola ya ubil ee vchera. Nespeshno dul ya v svoyu dudku, Kupalsya v medlennyh snah, Vse mechtal najti Nadezhdu, Tu, chto letaet v oblakah. A dvorniki dushevnye, Poteryav terpenie, Pustili metan na drova. O ne ishchite, glupye, devochku Nadyu, Vot iz etogo stvola ya ubil ee vchera. Lyubil ee ya vdohnovenno, I noch' byla tak nezhna, A utrom lopnuli veny, Lyubov' kuda-to ushla. 260 I kupidony melkie, Ispugavshis' etogo, Razletelis' kto kuda. O ne ishchite, glupye, devochku Lyubu Vot iz etogo stvola ya ubil ee vchera. Kishinev 2001. Vesna MATA XAPI BLYUZ On byl nahal'nym parnem, On byl pochti chto shiz. YA snyala ego v bare, Kogda eta dryan' spuskalas' vniz. On dal dobro, i my Poshli lovit' taksi. YA privezla ego v svoj dom, I my legli v krovat'. CHto vytvoryal so mnoj on, V slovah ne opisat': Krutil, vertel, bodalsya I skakal verhom. Prosnuvshis' utrom rano, Ushel besshumno, skot, Ne zaplativ po takse Za kojku i komfort! Otnyne schet s klientov Vsegda budu brat' vpered... Zerkal'naya Oda (niagara) Posvyashchaetsya Andreyu Bogdanovu Kogda iz p'yanyh glaz tvoih Hlynet Niagara Na gryaznyj stol, Po obe storony Luny, Vstav v zerkal'noj poze, YA skazhu tebe: "O, moj depressivnyj drug, O, moj sobutyl'nyj brat, Plyun' na vse, pej do dna! I, esli vdrug v tumane snov Ty uvidish' kamen', Spryach'sya za nim. A esli vnov' blesnet okno Radugoj prizyvnoj, Razbej steklo soboj. No moj depressivnyj drug, No moj sobutyl'nyj brat, Proshu, ostav' menya odnogo!" Banderlogi Posvyashchaetsya Vladimiru Solov'evu Milaya, esli b ya mog, ya by dopil stakan do dna, Poceloval by tebya v usta i zhizn' by prozhil legko. No depressiya lezhit na mne kak plita, Na kotoroj tancuyut rep Banderlogi... _ Depressiya lezhit na mne kak plita, Na kotoroj tancuyut rep Banderlogi... i odna iz nih skazala svoej podruzhke: "Vidish' von tu zvezdu v luzhe? " "Lyubopytno", -- skazala podruzhka, i oni zashagali dal'she. A rok-zvezda prodolzhal bultyhat'sya v gryazi do teh por, poka ne priehali pozharnye i ne zagasili svetilo. Komnata Kogda otkrylas' dver' i voshla zhenshchina, ya uvidel stul, na kotorom sidel pozhiloj chelovek so svyazannym rtom i bespokojno begayushchimi glazami. ZHenshchina polozhila na pol podnos s malen'kim kuskom hleba i ryb'im hvostom. Starik vzglyanul na korm i ustavilsya v potolok, iz kotorogo torchal rzhavyj kryuk. ZHenshchina vyshla von, a starik vstal na stul, perevesil verevku cherez kryuk, sdelal petlyu i povis, kak lyustra. Bednyj, bednyj! Interesno, kak ego zvali, i kak on popal syuda, i chto eto za komnata? I chto ya delayu zdes'? Rok-Zvezda Posle koncerta rok-zvezda vvalilsya v grimernuyu i vypil vse do dna. Potom, probivshis' skvoz' tolpu, prygnul v avto i pokatil proch'. Po doroge on prinyal eshche neskol'ko doz belogo kajfa i cherez chas, pod容zzhaya k svoemu domu, byl p'yan nastol'ko, chto vyhodya iz mashiny poskol'znulsya, upal, nalozhil v shtany, stoshnil i ne smog vstat' na nogi. Mezhdu tem, dve malen'kie devochki prohodili mimo, 266 Bujnyj U dorogi na raskladnyh stul'chikah sideli dvoe -staraya sedaya zhenshchina i molodoj bujno pomeshannyj durila. Poslednij neustanno dergal golovoj, razmahival rukami i hohotal bez uderzhu. V golove zhe u bujnogo tolpilis' mnogochislennye puhlye tvari, obrechennye rodit'sya, zhit' i umeret' v ego durnom cherepe. Tvari pozhirali mozg ego i pili krov', otchego yunomu psihu bylo nesterpimo shchekotno i smeshno. A u prohodyashchih mimo byli svoi golovy i svoi tarakany v nih, im bylo naplevat' na vse, oni smeyalis' sami po sebe i lish' mater' bujnogo, sidya ryadom s synom, zhalela ego i plakala o nem. Pigi Ligi otdelilsya ot tela i dvinulsya na volyu. Emu stalo zabavno i horosho, kak nikogda ran'she. Navernoe, nechto podobnoe ispytyvaet zaklyuchennyj, dozhdavshijsya dnya svobody ili sovershivshij udachnyj pobeg iz nenavistnoj tyur'my. Ligi peremeshchalsya v prostranstve, razglyadyvaya bes- 267 konechnost' i vdyhaya vechnuyu pyl', kak vdrug, uzrel tu, kotoruyu tak chasto videl v snah i o kotoroj mechtal vsyu svoyu zhizn'. Ona visela u zolotyh vorot v svadebnom plat'e, v serebryanoj tureckoj feske i s gorst'yu pepla v dymyashchihsya ladonyah. - Dobro pozhalovat', Pigi! -- kriknula ona. - YA tak rada, chto smogla pomoch' tebe, ya bezumno rada! Ne bojsya, plyvi syuda! Tut-to Pigi i ponyal, chto nikogda ne vernetsya obratno, i ne budet bol'she ni vina, ni zhenshchin, ni koncertov i, voobshche, bol'she , nichego ne budet. - A zhal', -- podumal Pigi i poletel k zolotym vo rotam. : Telega o samorazlozhenii. My vstretilis' v samoj poslednej stadii samorazlozheniya. Nam ne o chem bylo govorit', i my molchali do teh por, poka ne razlozhilis'. Telega o kitah Bol'shoj kit vmeshchaet v sebya sorok slonov, a odin slon vmeshchaet v sebya sorok chelovechkov. Teper' ty ponyal, naskol'ko ty melok? Telega o ubijcah Odnazhdy odin chelovek, nevziraya ni na chto, vyshel iz doma i pobrel k tramvajnoj ostanovke. Vyglyadel on let na 50 i byl absolyutno lys, s bol'shoj pupyrchatoj borodavkoj na lbu, bez brovej, v zheltyh kal'sonah i v krasnom svitere s vyshitymi na grudi korichnevymi ezhikami. Obut on byl v raznocvetnye "shuzy" i pahlo ot nego tuhlym tyulenem. Tramvaya on tak i ne dozhdalsya, domoj tak i ne vernulsya. Telega o schast'e Vse ubezhali lovit' svoe schast'e i skrylis' za toj chertoj, gde soedinyayutsya zemlya i nebo, i tol'ko bol'shaya arbuzovidnaya tetka, porazmysliv, ostalas' nochevat' s hozyainom "fleta". Vskore vse pojmali svoe schast'e, a hozyain "fleta" pojmal mandovoshku. Telega o zabyvchivosti. Kogda ya poyu kakuyu-nibud' odnu iz svoih durackih pesen i vnezapno zabyvayu tekst, ya otkryvayu poshire rot, i slova vyletayut iz chreva, ved' slov-to iz pesni ne vybrosish'. Vot tak, s otkrytym rtom ya stoyu do teh por, poka vse ne stihnet. A chego suetit'sya, raz takoe delo? Telega o zhenshchinah V kazhdoj zhenshchine est' tajna, i my b'emsya, poka ne raspoznaem ee vsyu, do konca, a potom my bezhim k sleduyushchej zhenshchine, potomu chto v kazhdoj zhenshchine est' svoya tajna. 268 Telega ob utre Kazhdoe utro menya budit shum, i ya vyhozhu na balkon razuznat', chto tam i kak? Iz doma naprotiv kakaya-to dama s prizyvnoj ulybkoj i pohot'yu v serdce mne 269 mashet svoej puhloj rukoj i krichit. YA mashu ej v otvet svoim ..., i, ispugavshis', ona ischezaet, ona ischezaet i zhdet v svoem dome naprotiv, kogda pridet novoe utro. telega ob otverstii YA shel po scene, potom zavernul za shtoru. CHerez neskol'ko mgnovenij utknulsya nosom v nebol'shoe otverstie razmerom s pyatak. YA prosunul v otverstie svoj levyj glaz i uvidel takoe, chto dazhe govorit' ob etom ne hochu. telega silavoli Silavoli ne pil, ne kuril, ne chrevougodnichal, no vnezapno umer. YA uznal ob etom iz gazety, tak kak pokojnik byl chelovekom izvestnym i uvazhaemym ne tol'ko v Finlyandii. YA nemedlenno otlozhil gazetu, naspeh odelsya i torzhestvenno zashagal v vinnyj magazin, raduyas' polnomu otsutstviyu sily voli, kotoroj u menya, slava Bogu, nikogda ne bylo. SK.Y Zachem tebe rybki v akvariume, Esli zhdut tebya kity? Ostav' vse eto, speshi na Sky! Zachem tebe ih gryaznye nory, Esli zhdut tebya piramidy? Ostav' vse eto, speshi na Sky!.. TY BEZHAL ZA mnoj andromeda Ty bezhal za mnoj, ne zhaleya sil, mechtaya menya nastich'. Ty bezhal za mnoj, ne zhaleya sil, ty hotel menya ubit'. Ty byl tak blizok, chto mog uzhe mne v spinu nozh vonzit', No, po vole strannyh sil, ya ostalsya zhit'. YA ostalsya zhit', YA ostalsya zhit', YA ostalsya zhit'! O, Andromeda, svet ochej! YA zhdal tebya, prishel Persej S likom nezemnym, Bespoleznyi kak dym... Da i hui s nim! VALERIYA tridcat' let Posvyashchaetsya zhene odnogo byvshego muzykanta A s nogami Valerii Horosho by sluzhit' v kavalerii.... Nam vsem uzhe za tridcat' let, tridcat' let. Nam vsem davno za tridcat' let, tridcat' let. Eshche let tridcat' i... p...c. * Primechanie: K pevice Valerii otnosheniya ne imeet. Blyuz-minuet Diskoteka na ulice morg Kak nenasytnaya l'vica ya idu naprolom, Szhimaya v ruke volshebnyj kapron. S rannego utra, napolniv trepetnym Zvukom ves' dom, sovershayu dvizheniya rtom, I vot on uzhe nachinaet vstavat'... Mertvye ne stareyut, mertvye ne rastut, Mertvye ne kuryat, mertvye ne p'yut, Mertvye ne tancuyut, mertvye ne lgut, Mertvye ne igrayut, mertvye ne poyut Pritcha o cvetnyh gubah Kogda b ya shel V rajskih lugah, Zagrobnyj shtyr' Zaryv v pesok, YA by pril'nul K tvoim cvetnym gubam, Laskal by ih Bezzubym rtom. O-o naverno, eto lyubov'! USTAV VSEMIRNOGO OBSHCHESTVA DRUZEJ KREMACII I ARMRESTLINGA, dalee imenuemogo "Obshchestvo" 1. Obshchie polozheniya 1.1. Obshchestvo sozdaetsya i dejstvuet na principah vseobshchej lyubvi i individual'nogo chlenstva. 1.2. CHlenami Obshchestva mogut byt' predstaviteli vseh ras i nacional'nostej, nezavisimo ot vozrasta, pola, mesta zhitel'stva, religioznyh ubezhdenij i bio logicheskogo sostoyaniya. 1.3. Priem v Postoyannye chleny Obshchestva proizvo ditsya putem vneseniya imeni dostojnogo kandidata v zemnuyu knigu "ZHivyh i mertvyh". 1.4. Rukovodstvo Obshchestvom osushchestvlyayut chleny Postoyannogo Komiteta i ih zamestiteli, kotorye izbi rayutsya obshchim sobraniem Obshchestva. 2. Celi i zadachi Obshchestva 2.1. CHlen Obshchestva imeet pravo vybirat' napravle nie svoej deyatel'nosti, opredelyat' celi i zadachi, so zdavat' semejnye i proizvodstvennye svyazi, otkryvat' filialy i predstavitel'stva. 2.2. Dlya resheniya konkretnyh voprosov sozdaetsya 282 vremennyj ispolnitel'nyj komitet iz shtatnyh i vneshtatnyh rabotnikov; pri etom poslednie priobretayut spirtnye napitki za svoj schet. 2.3. Vremennyj ispolnitel'nyj komitet ne neset ot vetstvennost' za konechnyj rezul'tat deyatel'nosti vne shtatnyh rabotnikov i ne otvechaet za ushcherb, prichinen nyj im pri ih transportirovke. 2.4. Ishodya iz dostignutyh uspehov, Obshchestvo so zdaet edinyj intellektual'nyj fond, kotoryj raspre delyaetsya mezhdu vsemi chlenami obshchestva v raznyh dolyah. 3. Prava i obyazannosti 3.1. CHlen Obshchestva vprave zadavat' voprosy, polu chat' informacionno-metodicheskuyu pomoshch', uchastvo vat' v diskussiyah, koncertnyh predstavleniyah, banke tah i orgiyah, samovol'no ustanavlivat' kontakty s partnerami i vesti peregovory s drugimi organizaciya mi i gruppami. 3.2. CHlen Obshchestva samostoyatel'no opredelyaet svoe mirovozzrenie, vedet ezhednevnuyu rabotu bez vrucheniya doveritel'nyh gramot, ne izdaet prikazy, ne otkryva et raschetnye scheta i ne neset nikakoj otvetstvennosti pered dejstvuyushchimi zakonodatel'stvami stran-chlenov OON. 4. Pooshchreniya i sankcii 4.1. Dlitel'nost' rabochego vremeni, pravila vnutrennego rasporyadka i ocherednost' predostavleniya mesyachnyh i dopolnitel'nyh otpuskov reguliruetsya zhenskim komitetom Obshchestva. Specialistam, rabotayushchim 283 po sovmestitel'stvu i licam, dostigshim vysokih proizvodstvennyh rezul'tatov truda torzhestvenno vruchaetsya talon na besplatnoe poseshchenie vracha-venerologa v klinike Svyatogo Kondratiya. 4.2. Pri razglashenii svedenij, sostavlyayushchih tajnu, chlen obshchestva neset moral'nuyu i material'nuyu otvetstvennost' v ramkah svoih vozmozhnostej, a pri povtornom narushenii sam zagonyaet sebya v ramki, a ego imushchestvo podlezhit konfiskacii v pol'zu muzeya KREMATORIYA. Dobro pozhalovat' vo Vsemirnoe Obshchestvo Druzej Kremacii i Armrestlinga! ' ^SHCH/ Literaturno-hudozhestvennoe izdanie Grigoryan Armen Sergeevich KREMATORIJ KLUBNIKA SO LXDOM Pesni Otvetstvennyj redaktor A. Korina Hudozhestvennyj redaktor A. Novikov Tehnicheskij redaktor V. Bardysheva Komp'yuternaya verstka E Mel'nikova Korrektory N. Borisova, O. Blagova Podpisano v pechat' s gotovyh diapozitivov 24.12.2001. Format 70x108 '/shch. Garnitura "Peterburg". Pechat' ofsetnaya. Usl. pech. l. 14,7. Tirazh 6100 ekz. Zakaz 5301 Otpechatano v polnom sootvetstvii s kachestvom predostavlennyh diapozitivov v OAO "Mozhajskij poligraficheskij kombinat". 143200, g. Mozhajsk, ul. Mira, 93. ZAO "Izdatel'stvo "|KSMO-Press". Izd. lic. No 065377 ot 22.08.97. 125190, Moskva, Leningradskij prospekt, d. 80, korp. 16, pod容zd 3. Internet/Home page -- www.eksmo.ru |lektronnaya pochta (E-mail) -- info@ eksmo.ru Po voprosam razmeshcheniya reklamy v knigah izdatel'stva "|KSMO" obrashchat'sya v reklamnoe agentstvo "|KSMO". Tel. 234-38-00 Kniga -- pochtoj: Knizhnyj klub "|KSMO" 101000, Moskva, a/ya 333. E-mail: bookclub eksmo.ru Optovaya torgovlya: 109472, Moskva, ul. Akademika Skryabina, d. 21, etazh 2 Tel./faks: (095) 378-84-74, 378-82-61, 745-89-16 E-mail: reception@eksmo-sale.ru Melkooptovaya torgovlya: 117192, Moskva, Michurinskij pr-t, d. 12/1. Tel./faks: (095) 932-74-71 Set' magazinov "Knizhnyj Klub SNARK" .''GGL '". predstavlyaet samyj shirokij assortiment knig G~I izdatel'stva "|KSMO". Informaciya v Sankt-Peterburge po tel. 050. Knizhnyj magazin izdatel'stva "|KSMO" Moskva, ul. Marshala Biryuzova, 17 (ryadom s m. "Oktyabr'skoe Pole")

Last-modified: Mon, 03 Feb 2003 19:09:14 GMT
Ocenite etot tekst: