Ocenite etot tekst:


---------------------------------------------------------------
     © Copyright Natal'ya Romashova
     Email: natasha-r@mail.ru
     Date: 21 Jul 2000
---------------------------------------------------------------

     German  prizhal kulak. Skosil  glaza, obnazhiv zheltye belki. Prislushalsya.
Vnutri  morshchinistoj temnoty o pergament starcheskoj  kozhi  bilas'  v isterike
muha. Ne muha -- dobycha.
     On ostorozhno, kak chashu polnuyu do kraya, pones kulak na vytyanutoj ruke.
     Dura! I chto b'etsya!
     Muha zacepilas' za germanovskuyu mysl', povisla, obidelas' i zamolchala.
     German potryas. "ZH-zh-zh" - nedovol'no otvetili vnutri. Glavnoe, chtoby ona
byla zhivaya. S mertvoj ne tak interesno.
     German razdvinul  palec v shchelochku -- a to  zadohnetsya.  Muha  zabilas',
zaprichitala. Bylo shchekotno ot bestolkovogo  perebiraniya lapok  i  bespoleznyh
vzmahov kryl'yami.  Na  lice u  Germana  zastylo  legkoe  podobie ulybki.  On
podoshel k shkafu i tihon'ko poskreb  po lakovoj poverhnosti. Kadyk podnyalsya i
spolz -- German sglotnul.
     Obryad zhertvoprinosheniya vstupil v zaklyuchitel'nuyu fazu.

     Osen'.  Muhi  kusalis'  vse  zlee  i veli  sebya  nastorozheno.  Vot  ona
lakomitsya  kroshkoj sahara.  Uvlechena.  No  stoilo Germanu  zanesti  nad  nej
zhazhdushchuyu  pyaternyu,  kak  tut  zhe,  momental'no podzhavshis' i  sdelav obmannyj
manevr, muha vzmyvala k potolku.
     German ustaval. Tem bolee,  chto zadacha byla pojmat' muhu zhivoj. Inogda,
sovsem, izmotavshis', on vse zhe prihlopyval gazetoj odnu -- druguyu i  otnosil
k shkafu. No eto bylo ne to. Ne po pravilam, chto li.
     Vesnoj, kogda vse tol'ko nachinalos', Germanu bylo legche. Sonnye, eshche ne
otoshedshie  ot   letargicheskogo  sna,   muhi  polzali   po  oknu   malen'kimi
somnambulami. German akkuratno  bral odnu iz nih za kryl'ya. Vse. Ona dazhe ne
soprotivlyalas'.  Doverchivo ustavivshis' setchatkoj  ogromnyh glaz v  solnechnye
bliki, muha pokorno visela pod shchepotkoj bol'shogo i ukazatel'nogo.
     Letom muhi veselo karuselilis' pod lyustroj i zasizhivalis' na trel'yazhnom
zerkale,  rassmatrivaya  prozhilki amal'gamy. German  lovil ih  tochnym vzmahom
zhilistoj ruki. Mushinaya stajka  raspadalas', ostaviv  odnu plennicu na otkup.
Osobenno  German  lyubil  dvojnyu. V poryve  prirodnyh instinktov oni padali s
vozduha  zhuzhzhashchim komkom i teryali bditel'nost'.  Togda  i mozhno bylo pojmat'
srazu dvuh. I bez begotni.
     Osen'yu bylo iz ruk von...

     German  poskreb  pal'cem  po  lakirovannoj  poverhnosti  shkafa. Vnutri,
peresypannye  naftalinom,  sdobrennye  mylom i  pustymi  flakonchikami iz-pod
duhov,  lezhali  rubashki,  plat'ya,  kofty  i   shtany;  zacepivshis'  plechistoj
veshalkoj, boltalis' plashchi  i  pal'to,  a na verhnej polke, obernutaya paketom
"Spasibo, za pokupku", hranilas' ryzhemehaya shapka s ushami, podarennaya Germanu
let dvadcat'  nazad  ego suprugoj. Zinaida umerla etoj vesnoj. Ubrala zimnie
veshchi i umerla. A shapka ostalas'. Tol'ko podkladka proterlas' do dyr.
     ... German poskreb eshche raz.
     Ele zametnye nitochki  drognuli, i  na seredinu azhurnogo  kruga  vybezhal
pauk. On zhil za shkafom, na polputi mezhdu polom i potolkom.
     Prines tebe... Na vot, poesh'. -- German brosil muhu v silki.
     Pauk,  pyatyas',   otodvinulsya.   A  ona,   otchayanno  zamahav   slyudyanymi
krylyshkami, pytalas' osvobodit'sya i tol'ko eshche bol'she zaputyvalas'.
     German pridvinul  stul  i  sel.  Nablyudat'  za  bor'boj mezhdu zhizn'yu  i
smert'yu.
     Tyazhko mne... - vzdohnul German, - pomirat' pora. A vse nikak.
     Muha ustala i zatihla. Pauk v neterpenii  poshevelil lapkami i podkralsya
k zhertve.
     Esh', esh'... Komarika von tebe vchera dal. Ne sel. Ne nravyatsya komariki?
A muh-to lovit'  mne ne  legko.  Hlebushek ty esh'? Nado dat'  tebe  hlebushka,
poprobuesh'.
     Delovito i lovko, pauk zavorachival dobychu v savan.
     Kak  umru,  - German vzdohnul  i  posmotrel na svoi  ruki,  - kak umru,
govoryu, - ty zdes' ne zhivi. Uhodi. Zima skoro. Ishchi sebe teploe mesto.
     Pauk uvlechenno rabotal.  Inogda muha nachinala vzdragivat', i  togda  on
delikatno ostanavlivalsya, davaya poslednej nadezhde umeret' spokojno.
     German  nedvizhno  sidela  na  stule.  Vremya skol'zilo, ne zadevaya  ego.
Minuty  sgushchalis',  okruglyayas' do chasa. Kto znaet,  skol'ko proshlo? Golova u
Germana otyazhelela,  i on upal na koleni  v  myagkuyu rosistuyu  travu. Stuknuli
stavni. Zadrebezzhalo steklo v staroj rame. Tuman somknulsya nad golovoj.
     Ge-erma-an, pora domoj! -- pozvala tishina maminym golosom.
     Ge-erma-an, pora domoj! -- podhvatilo eho golosom Ziny.
     German podnyalsya - zelenye pruzhiny, raspryamlyayas', legko podbrosili ego v
vozduh.
     Ge-erma-an, domoj! -- plylo v sadu skvoz' yablochnyj aromat.
     Ge-erma-an, domoj! -- otzyvalos' nad lesom.
     Ge-erman... Ge-erman. -- pereklikalis' golosa.
     Idu! -- kriknul German.
     I prosnulsya.
     Vremya, vzdrognuv, otshatnulos' ot nego  i zaspeshilo  po  delam. Za oknom
neperestavaya ten'kala kakaya-to  ptichka. SHumelo shosse. Zemlya podtykala solnce
sebe pod bok, poudobnej ustraivayas' na noch'.
     German sidel v pustoj kvartire, pyat' etazhej -- nad,  desyat'  --  pod. I
temnota plotnee i plotnee szhimala ego v svoj teplyj, starcheskij kulak.




Last-modified: Fri, 21 Jul 2000 08:07:22 GMT
Ocenite etot tekst: